อำเภอน้ำเกลี้ยง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อำเภอน้ำเกลี้ยง
แผนที่จังหวัดศรีสะเกษ เน้นอำเภอน้ำเกลี้ยง
น้ำเกลี้ยงเมืองน้ำใส ถิ่นชาวส่วยน้ำใจดี
มีลำห้วยมากมาย ป่าสนสองใบร่มรื่น
ชื่นชมวัฒนธรรมสืบสาน แดนเมืองโบราณพังคู
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทยอำเภอน้ำเกลี้ยง
อักษรโรมันAmphoe Nam Kliang
จังหวัดศรีสะเกษ
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่236.171 ตร.กม.
ประชากร44,545 คน (พ.ศ. 2561)
ความหนาแน่น188.61 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์3315
รหัสไปรษณีย์33130
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้งที่ว่าการอำเภอน้ำเกลี้ยง หมู่ที่ 5 ตำบลน้ำเกลี้ยง อำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ 33130
พิกัด14°55′42″N 104°30′48″E / 14.92833°N 104.51333°E / 14.92833; 104.51333
โทรศัพท์0 4560 9043
โทรสาร0 4560 9043
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

น้ำเกลี้ยง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

ประวัติ[แก้]

  • วันที่ 24 สิงหาคม 2516 จัดตั้งสภาตำบลน้ำเกลี้ยง สภาตำบลตองปิด และสภาตำบลละเอาะ อำเภอกันทรารมย์[1]
  • วันที่ 7 มกราคม 2529 แยกพื้นที่ตำบลน้ำเกลี้ยง ตำบลละเอาะ ตำบลตองปิด และตำบลเขิน อำเภอกันทรารมย์ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง ขึ้นกับอำเภอกันทรารมย์ [2]
  • วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลเขิน แยกออกจากตำบลน้ำเกลี้ยง[3]
  • วันที่ 17 สิงหาคม 2533 ตั้งตำบลรุ่งระวี แยกออกจากตำบลละเอาะ และตำบลเขิน[4]
  • วันที่ 3 มิถุนายน 2537 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอกันทรารมย์ เป็น อำเภอน้ำเกลี้ยง[5]
  • วันที่ 4 มกราคม 2539 ตั้งตำบลคูบ แยกออกจากตำบลน้ำเกลี้ยง[6]
  • วันที่ 30 มกราคม 2539 ยกฐานะสภาตำบลรุ่งระวี อำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวี และสภาตำบลน้ำเกลี้ยง อำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำเกลี้ยง[7]

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอน้ำเกลี้ยงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอน้ำเกลี้ยงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่

1. น้ำเกลี้ยง (Nam Kliang) 10 หมู่บ้าน
2. ละเอาะ (La-o) 13 หมู่บ้าน
3. ตองปิด (Tong Pit) 14 หมู่บ้าน
4. เขิน (Khoen) 13 หมู่บ้าน
5. รุ่งระวี (Rung Rawi) 15 หมู่บ้าน
6. คูบ (Khup) 10 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอน้ำเกลี้ยงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

  • องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำเกลี้ยง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเกลี้ยงทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลละเอาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละเอาะทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลตองปิด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตองปิดทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเขิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขินทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรุ่งระวีทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลคูบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูบทั้งตำบล

สถานที่สำคัญ[แก้]

สถานีวนวัฒนวิจัยห้วยทา[8][9][แก้]

ตั้งอยู่ที่ตำบลรุ่งระวี เป็นป่าสนสองใบผืนสุดท้ายของจังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่รับผิดชอบ 800 ไร่ ป่าสน  เรียกโดยทั่วไป ไม้สนเขา มีถิ่นกำเนิดตามเทือกเขาและที่ราบในแถบอบอุ่น และแถบหนาวของดลก เป็นต้นไม้ขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ ในประเทศไทยมีอยู่เพียงสองชนิด ที่เรียกว่าสนสองใบ และสนสามใบ ไม้สนทั้งสองชนิดดังกล่าวไม้ขนาดใหญ่สูง 20 - 40 เมตร วัดรอบต้นได้ 200-300 เซนติเมตร เปลือกแตกเป็นสะเก็ดหยาบ ๆ สีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำ ไม้สนสามใบพบขึ้นในบริเวณป่าดิบเขา และพื้นที่ราบ ที่มีความสูง 300-1,800 เมตร จากระดับน้ำทะเล ส่วนไม้สนสองใบขึ้นอยู่ ณ ที่ความสูงตั้งแต่ 100 เมตร จากระดับน้ำทะเลขึ้นไป บางท้องที่ขึ้นปะปนกับไม้ก่อ ไม้เหียว บางแห่งก็เป็นป่าสนล้วน ๆ ประโยชน์ของต้นสนคือ ใช้เลื่อยทำไม้กระดานได้ นอกจากจะมีความแข็งแกร่งแล้ว ยังมีลายไม้ที่สวยงาม แต่ประโยชน์ที่ได้จากต้นสนส่วนใหญ่คือ การเจาะเอาน้ำมันสนดิบ นำมาต้มกลั่นแล้วแยกเป็นวัตถุสองชนิดคือ น้ำมันสน และชันสน นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมใช้ไม้สนที่สับฟันเป็นชิ้นเล็ก ๆ ใช้ก่อไฟใช้จุดแทนไต้ และใช้เป็นเชื้อเพลิง

แหล่งโบราณคดีบ้านขี้เหล็ก[10][แก้]

อยู่ที่บ้านขี้เหล็ก ตำบลละเอาะ เป็นชุมชนโบราณที่มีคูน้ำคันดินล้อมรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้าง 270 เมตร ยาว 480 เมตร คูน้ำที่ล้อมรอบเรียกว่า "หนองคู" จากการสำรวจไม่พบโบราณวัตถุภายในเขตชุมชน แต่พบอยู่ด้านนอกทางด้านทิศใต้ของแหล่งฯ จำนวนไม่มากนัก ได้แก่ เศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง เคลือบสีเขียว สำน้ำตาล ซึ่งเป็นเครื่องถ้วยเขมร มีอายุอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 15-18 มีเครื่องถ้วยจีนเคลือบขาว สมัยราชวงศ์ฮั่น มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 15-17 จากโบราณวัตถุที่พบ และแผนผังของชุมชน กล่าวได้ว่า ชุมชนแหล่งนี้เป็นชุมชนโบราณในวัฒนธรรมเขมร ช่วงเวลาการอยู่อาศัยระหว่างพุทธศตวรรษที่ 15-18

อ้างอิง[แก้]

  1. [1]ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๒๖ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๑๕
  2. [2]ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง
  3. [3]ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอกันทรารมย์ และอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
  4. [4]ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอขุขันธ์ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอยางชุมน้อย กิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง และกิ่งอำเภอวังหิน จังหวัดศรีสะเกษ
  5. [5]พระราชกฤษฎีกา ตั้งอำเภอเปือยน้อย อำเภอภูผาม่าน อำเภอราชสาส์น อำเภอเกาะสีชัง อำเภอไชยปราการ อำเภอนาหมื่น อำเภอสันติสุข อำเภอพลับพลาชัย อำเภอทุ่งยางแดง อำเภอไม้แก่น อำเภอศรีสมเด็จ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเจริญศิลป์ อำเภอนิคมน้ำอูน อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอนาหม่อม อำเภอท่าแพ อำเภอชัยบุรี และอำเภอศรีวิไล พ.ศ. ๒๕๓๗
  6. [6]ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอราษีไศล อำเภอยางชุมน้อย และอำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ
  7. [7]ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล
  8. [8] พระราชกฤษฎีกา กำหนดป่าสน ในท้องที่ตำบลตำแย ตำบลละเอาะ และตำบลน้ำเกลี้ยง อำเภอกันทรารมย์ ตำบลตูมและตำบลศรีแก้ว อำเภอกันทรลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ ให้เป็นป่าคุ้มครอง พ.ศ. ๒๔๙๑
  9. [9]กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๒๓ (พ.ศ. ๒๕๑๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๗ กำหนดให้ป่าสนละเอาะ ในท้องที่ตำบลน้ำเกลี้ยง ตำบลละเอาะ อำเภอกันทรารมย์ ตำบลตำแย อำเภอเมืองศรีสะเกษ และตำบลศรีแก้ว ตำบลตูม อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นป่าสงวนแห่งชาติ
  10. [10]แหล่งโบราณคดีในจังหวัดศรีสะเกษ