อำเภอกระสัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อำเภอกระสัง
แผนที่จังหวัดบุรีรัมย์ เน้นอำเภอกระสัง
คำขวัญ: แผ่นดินธรรมลำน้ำชี ประเพณีชนสามเผ่า ชุมชนเก่า
เมืองโบราณ กรอบหอมหวานกระยาสารท หัวผักกาด
อบน้ำผึ้ง รสน่าทึ่งหมี่ยำไทย งามผ้าไหมพื้นเมือง
พิกัดภูมิศาสตร์: 14°55′18″N 103°18′6″E / 14.92167°N 103.30167°E / 14.92167; 103.30167
อักษรไทยอำเภอกระสัง
อักษรโรมันAmphoe Krasang
จังหวัดบุรีรัมย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด652.700 ตร.กม. (252.009 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด105,874 คน
 • ความหนาแน่น162.20 คน/ตร.กม. (420.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์31160
รหัสภูมิศาสตร์3103
ที่ตั้ง
ที่ว่าการ
ที่ว่าการอำเภอกระสัง ถนนสุขาภิบาล 14 ตำบลกระสัง อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ 31160
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

กระสัง เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของจังหวัดบุรีรัมย์ โดยเป็น 1 ใน 4 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน ซึ่งเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ แล้ว อำเภอนี้จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดสุรินทร์

ประวัติ[แก้]

อำเภอกระสังเดิมเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อนี้มาจากคำว่า กะซ้อต(แปลว่า ยากจน) บ้านนี้ขึ้นตรงกับตำบลสองชั้น อำเภอเมืองบุรีรัมย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 ได้ยกฐานะเป็นตำบลกระสังและโดยที่มีทางรถไฟผ่าน จึงเป็นย่านการค้ามีความเจริญขึ้นตามลำดับ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2495 ครั้งแรกมี 3 ตำบล คือกระสัง สองชั้น และลำดวน ปี พ.ศ. 2501 ได้ยกฐานะเป็นอำเภอกระสัง บ้านกระสังเคยมีคนอพยพมาอยู่ โดยอพยพจากเมืองนครธม เมืองหลวงของเขมรมาอยู่ในราวพ.ศ. ๑๘๙๖ ในสมัยพระเจ้าอู่ทอง โดยขุนหลวงพะงั่ว ยกกองทัพมาตีเขมร คนหนีทัพไทยมาตั้งอยู่ที่บ้านกระสังประมาณ ๑๗ ครัวเรือน เพราะเห็นว่าบ้านกระสังมีทำเลดี เคยเป็นเมืองเก่า เคยเป็นเมืองร้างมานานมีต้นไม้ขึ้นปกคลุมกลายเป็นดง สัตว์ป่ามีมากมาย และมีดงอยู่ทางทิศตะวันออกบ้านเรียกว่าดงขะเวียง อาหารการกินหาง่าย มีน้ำบริบูรณ์เพราะอยู่ใกล้คลองหรือห้วยเรียกว่า ห้วยจะเมือง ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกและทางเหนือวัดท่าสว่าง คนมาอยู่บ้านกระสังร้อยกว่าปีก็เกิดโรคระบาดอีก คนก็อพยพไปอยู่ที่บ้านเมืองไผ่หมด เหลืออยู่ไม่กี่คน ตายหมู่เกือบหมด คนที่เหลือพากันอพยพไปอยู่ที่บ้านเมืองไผ่ บ้านกระสังก็กลายเป็นเมืองร้างร้างตั้งแต่ พ.ศ. ๒๐๐๐ จนถึง ๒๓๔๕ เป็นเวลาสามร้อยกว่าปี บ้านกลายเป็นดง มีต้นไม้เกิดขึ้นหนาแน่น ถึงขนาดมีช้างมาอยู่มากมาย ต้นไม้ที่มีมากที่สุดคือไม้ไผ่ป่า พวกส่วยจังหวัดสุรินทร์กลับมาจากคล้องช้างได้มาเห็นบ้านกระสังมีทำเลดี พากันมาจับจองอยู่ต่อมาภายหลังคนจากจังหวัดสุรินทร์ และคนอยู่เขตพิมายก็อพยพมาอยู่เพิ่มขึ้นอีก ค่อยมากขึ้นเรื่อย ๆในราว พ.ศ.๒๓๒๐ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เมื่อครั้งดำรงพระยศเป็นเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก ได้เคยเสด็จมาเขตอำเภอกระสัง ได้นำทหารมาซุ่มนอนพัก ที่ดงขะเวียงทางตะวันออกบ้านกระสังแล้วยกทัพไปตีเมืองขุขันธ์จังหวัดศรีสะเกษ จนถึง พ.ศ. ๒๓๕๑ กระสังอดอยากเนื่องจากฝนแล้ง พากันอพยพไปอยู่ที่อื่นที่อุดมสมบูรณ์กว่า บ้านกระสังก็กลายเป็นบ้านร้าง อีกครั้งในสมัยรัชกาลที่ ๖ พ.ศ. ๒๔๕๓ คนจากจังหวัดสุรินทร์ บ้านสองชั้น บ้านเมืองไผ่และบ้านห้วยราช ได้อพยพมาอยู่ที่บ้านกระสังเป็นจำนวนมากขึ้น เพราะพื้นที่ของบ้านกระสังเหมาะในการเกษตรคือการทำนา พ.ศ. ๒๔๖๔ ได้มีการสร้างทางรถไฟมาถึงกระสังพอตั้งสถานีกระสังมีรถไฟวิ่ง คนก็อพยพมาอยู่มากเกือบทุกสารทิศ มีทั้งชาวอินเดียและชาวจีนที่อพยพมาจากผืนดินใหญ่ มาอยู่ที่บ้านกระสังแห่งนี้สมัยนั้นเขตอำเภอกระสัง ทั้งหมดเป็นหมู่บ้านขึ้นตรงต่อตำบลห้วยราชแต่ก่อนเมืองแปะยังไม่มี ยังคงขึ้นตรงต่อนครราชสีมา ต่อมาทางราชการได้ตั้งจังหวัดบุรีรัมย์ คือเมืองแปะขึ้น พ.ศ. ๒๔๖๘ บ้านสองชั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็นตำบลบ้านกระสังก็ไปขึ้นตำบลสองชั้น ยังขึ้นต่ออำเภอเมืองบุรีรัมย์อยู่

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอกระสังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอกระสังแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 168 หมู่บ้าน

1. กระสัง (Krasang) 21 หมู่บ้าน 7. ชุมแสง (Chum Saeng) 12 หมู่บ้าน
2. ลำดวน (Lamduan) 18 หมู่บ้าน 8. บ้านปรือ (Ban Prue) 15 หมู่บ้าน
3. สองชั้น (Song Chan) 17 หมู่บ้าน 9. ห้วยสำราญ (Huai Samran) 14 หมู่บ้าน
4. สูงเนิน (Sung Noen) 19 หมู่บ้าน 10. กันทรารมย์ (Kanthararom) 12 หมู่บ้าน
5. หนองเต็ง (Nong Teng) 18 หมู่บ้าน 11. ศรีภูมิ (Si Phum) 9 หมู่บ้าน
6. เมืองไผ่ (Mueang Phai) 13 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอกระสังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลกระสัง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกระสัง
  • เทศบาลตำบลสองชั้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองชั้นทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลหนองเต็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเต็งทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลอุดมธรรม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระสัง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลกระสัง)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลลำดวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำดวนทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลสูงเนิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสูงเนินทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองไผ่ทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมแสงทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านปรือทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยสำราญทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลกันทรารมย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกันทรารมย์ทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลศรีภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีภูมิทั้งตำบล

การขนส่ง[แก้]

อำเภอกระสังมีสถานีรถไฟ 2 แห่ง ได้แก่ สถานีรถไฟกระสัง และสถานีรถไฟหนองเต็ง (เดิมชื่อ บ้านหนองเต็ง) โดยสถานีรถไฟกระสังถือเป็นสถานีที่มีผู้โดยสารมาใช้บริการจำนวนมาก เนื่องจากตัวอำเภออยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 อยู่พอสมควร ขบวนรถไฟเกือบทุกขบวน (ยกเว้นรถด่วนพิเศษอีสานวัตนาที่ 23/24) จะหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารที่สถานีรถไฟกระสังแห่งนี้

การท่องเที่ยว[แก้]

  • อ่างเก็บน้ำกุดใหญ่
  • ท่าเสด็จ (สถานที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเยี่ยมราษฏร)
  • ศูนย์ศิลปาชีพกระสัง
  • โครงการฟาร์มตัวอย่างฯ บ้านกระเจา ตำบลลำดวน
  • ชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีบ้านตะครอง หมู่ที่ 15 ตำบลหนองเต็ง
  • ชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีบ้านโคกขมิ้น หมู่ที่ 4 ตำบลหนองเต็ง
  • ชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีบ้านหนองเต็งใหญ่ หมู่ที่ 17 ตำบลหนองเต็ง
  • ชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีบ้านบุ หมู่ที่ 11 ตำบลลำดวน
  • ชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีบ้านทุ่งสว่าง หมู่ที่ 7 ตำบลสูงเนิน
  • วัดชลประทานราชดำริ ตำบลสูงเนิน (หลวงปู่ฤทธิ์ รตุนโชโต เกจิดังผู้สร้าง)
  • วัดจะเนียงวนาราม (บ้านจะเนียง) ตำบลสองชั้น หลวงพ่อเมียน กัลยาโณ เกจิดังเป็นผู้สร้างวัด

อ้างอิง[แก้]