อานแห่งฝรั่งเศส
| อานแห่งฝรั่งเศส | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| ดัชเชสแห่งบูร์บง | |||||
 | |||||
| ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งฝรั่งเศส | |||||
| ระหว่าง | ค.ศ. 1483 – ค.ศ. 1491 | ||||
| พระมหากษัตริย์ | พระเจ้าชาร์ลที่ 8 | ||||
| ร่วมกับ | ปีแยร์ที่ 2 ดยุกแห่งบูร์บง | ||||
| ประสูติ | 3 เมษายน ค.ศ. 1461 พระราชวังเฌอนาป บราบันต์ | ||||
| สิ้นพระชนม์ | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1522 (61 ปี) พระราชวังช็องแต็ล บูร์บอแน อาลีเย ราชอาณาจักรฝรั่งเศส | ||||
| คู่อภิเษก | ปีแยร์ที่ 2 ดยุกแห่งบูร์บง (สมรส 1473; เสียชีวิต 1503) | ||||
| พระบุตร | ชาร์ล เคานต์แห่งแกลร์มง ซูซาน ดัชเชสแห่งบูร์บง | ||||
| |||||
| ราชวงศ์ | วาลัว | ||||
| พระบิดา | พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส | ||||
| พระมารดา | ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย | ||||
แอนน์แห่งฝรั่งเศส (ประสูติ 3 เมษายน ค.ศ.1462 – สวรรคต 14 พฤศจิกายน ค.ศ.1522) หรือที่รู้จักกันในนาม แอนน์แห่งโบเฌอ (Anne de Beaujeu) ทรงเป็นพระธิดาองค์โตของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส และ ชาร์ล็อตแห่งซาวอย พระองค์เป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลและมีอำนาจมากที่สุดคนหนึ่ง ในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส แม้ว่าจะไม่ได้ครองราชย์เองก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทรงเป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งฝรั่งเศส ในช่วงที่พระอนุชา พระเจ้าชาร์ลที่ 8 แห่งฝรั่งเศส ยังทรงพระเยาว์ ตั้งแต่ปี ค.ศ.1483 ถึง ค.ศ. 1491 พระองค์ทรงมีบทบาทสำคัญในการรวมศูนย์อำนาจราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและผนวกดินแดนเบรอตาญเข้ากับฝรั่งเศส
พระชนมชีพช่วงต้นและภูมิหลังครอบครัว
[แก้]แอนน์ประสูติ เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ.1462 ณ ชาโตว์ ด็องบวซ (Château d'Amboise) ประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระธิดาองค์โตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ซึ่งเป็นกษัตริย์ผู้ทรงเด็ดขาดและชาญฉลาดทางการเมืองอย่างยิ่ง และพระราชินีชาร์ล็อตแห่งซาวอยผู้ทรงเคร่งศาสนาและเงียบขรึม
พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ทรงให้ความสนใจในการศึกษาของพระโอรส และพระธิดาอย่างมาก แม้ว่าแอนน์จะไม่ได้ถูกคาดหวังให้ขึ้นครองราชย์โดยตรง แต่พระองค์ก็ได้รับการอบรมเลี้ยงดูอย่างเข้มงวดและรอบด้าน พระองค์ได้รับการปลูกฝังความเฉลียวฉลาดทางการเมือง ความเข้าใจในกฎหมายและธรรมเนียมปฏิบัติของฝรั่งเศส รวมถึงทักษะการบริหาร ซึ่งเป็นสิ่งที่พระบิดาของพระองค์เห็นความสำคัญอย่างยิ่ง บุคลิกที่เข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว และเฉียบแหลมของแอนน์นั้น ได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากพระบิดา ผู้ซึ่งทรงวางแผนทุกย่างก้าวในชีวิตของพระองค์
การอภิเษกสมรสกับปิแยร์ที่ 2 ดยุกแห่งบูร์บง
[แก้]ในปี ค.ศ.1473 แอนน์ทรงอภิเษกสมรสกับ ปิแยร์ที่ 2 ดยุกแห่งบูร์บง (Pierre II, Duke of Bourbon) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปิแยร์ เดอ โบเฌอ (Pierre de Beaujeu) ซึ่งเป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์บูร์บง (Bourbon) และเป็นขุนนางผู้จงรักภักดีต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 การแต่งงานครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ที่จะรวบรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางและผูกมัดขุนนางผู้ทรงอำนาจให้อยู่ภายใต้การควบคุมของราชสำนัก
ปิแยร์ เดอ โบเฌอ ในเวลานั้น ยังไม่ได้เป็นดยุกแห่งบูร์บงเต็มตัว (จะได้รับพระยศนี้ในภายหลังจากการสืบทอดมรดก) แต่เป็นขุนนางผู้มากประสบการณ์และเป็นที่ไว้วางใจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แอนน์ได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น ท่านหญิงแห่งโบเฌอ (Lady of Beaujeu) จากการแต่งงานครั้งนี้
การเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ค.ศ. 1483–1491)
[แก้]พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 เสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ.1483 และ พระเจ้าชาร์ลที่ 8 แห่งฝรั่งเศส พระอนุชาของแอนน์ ผู้ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 13 พรรษา ได้ขึ้นครองราชย์ ในพินัยกรรมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ทรงระบุอย่างชัดเจนให้ แอนน์และปิแยร์ พระสวามีของพระองค์ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (regents) ของกษัตริย์ที่ยังทรงพระเยาว์ ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่น่าประหลาดใจ เนื่องจากแอนน์เป็นสตรี และมีบุคคลอื่นที่มีสิทธิ์ในสายเลือดสูงกว่า เช่น หลุยส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (Louis, Duke of Orléans) ซึ่งเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน
แอนน์แห่งฝรั่งเศส ได้รับฉายาว่า "มาดาม ลา กรองด์" (Madame la Grande) หรือ "มาดามผู้ยิ่งใหญ่" จากความสามารถอันโดดเด่นในการปกครองประเทศ พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองฝรั่งเศสโดยพฤตินัยเป็นเวลา 8 ปี (ค.ศ.1483–1491)
- การปกครองที่มั่นคง: แอนน์ทรงสืบทอดนโยบายการรวมศูนย์อำนาจของพระบิดา ทรงใช้ความเฉลียวฉลาดทางการเมืองและไหวพริบในการจัดการกับขุนนางผู้ทรงอำนาจ ที่พยายามจะฉวยโอกาสจากความเยาว์วัยของกษัตริย์
- การยุติสงครามบ้าคลั่ง (La Guerre Folle): พระองค์ทรงประสบความสำเร็จในการปราบปรามกบฏของขุนนางกลุ่มต่างๆ ซึ่งนำโดย หลุยส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (ต่อมา คือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 12) สงครามนี้เรียกว่า "สงครามบ้าคลั่ง" (La Guerre Folle) แอนน์ทรงใช้ทั้งกำลังทหาร และการเจรจาทางการทูต เพื่อควบคุมสถานการณ์และรักษาเสถียรภาพของราชบัลลังก์
- การผนวกเบรอตาญ (Brittany): นี่คือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในสมัยการสำเร็จราชการของพระองค์ ดัชชีเบรอตาญเป็นดินแดนกึ่งอิสระที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์และเป็นที่ต้องการของหลายประเทศ (รวมถึงราชวงศ์ฮับส์บวร์ก) แอนน์ทรงใช้กลยุทธ์ที่ซับซ้อน ทั้งการทหารและการทูต เพื่อจัดให้พระอนุชา พระเจ้าชาร์ลที่ 8 อภิเษกสมรสกับ แอนน์ ดัชเชสแห่งเบรอตาญ ซึ่งเป็นการผนวกดินแดนเบรอตาญเข้ากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอย่างถาวร ทำให้ฝรั่งเศสรวมชาติเป็นปึกแผ่นมากขึ้น
- การจัดการการคลัง: พระองค์ทรงมีชื่อเสียงในด้านการบริหารการคลังอย่างระมัดระวังและมีประสิทธิภาพ ซึ่งช่วยฟื้นฟูเศรษฐกิจของประเทศหลังจากสงคราม
แอนน์ยังคงรักษาอำนาจและอิทธิพลเหนือพระอนุชา พระเจ้าชาร์ลที่ 8 ได้อย่างดีเยี่ยม แม้ว่าชาร์ลส์จะทรงบรรลุนิติภาวะในปี ค.ศ.1488 แต่แอนน์ก็ยังคงเป็นผู้มีบทบาทสำคัญ ในการตัดสินใจของรัฐบาล จนกระทั่งถึงปี ค.ศ.1491
บั้นปลายชีวิตและอิทธิพลต่อเนื่อง
[แก้]เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ทรงเริ่มเข้ามาปกครองด้วยพระองค์เอง ในปี ค.ศ.1491 แอนน์และพระสวามีก็ถอยบทบาทจากการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แต่พระองค์ยังคงเป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลอย่างต่อเนื่องในราชสำนัก และเป็นที่ปรึกษาที่ไว้ใจได้ของพระอนุชา และผู้สืบทอดราชบัลลังก์
ในชีวิตส่วนพระองค์ แอนน์มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวที่รอดชีวิต คือ ซูซานแห่งบูร์บง (Suzanne of Bourbon) (ค.ศ. 1491–1521) ซึ่งต่อมาได้รับสืบทอดตำแหน่งดัชเชสแห่งบูร์บง พระองค์ทรงให้ความสำคัญกับการอบรมเลี้ยงดูพระธิดาและดูแลผลประโยชน์ของราชวงศ์บูร์บง
แอนน์แห่งฝรั่งเศสทรงเป็นที่รู้จักจากความเคร่งศาสนาและความจงรักภักดีต่อครอบครัวของพระองค์
การสิ้นพระชนม์
[แก้]แอนน์แห่งฝรั่งเศสสวรรคต เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ.1522 ณ มูแล็ง (Moulins) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครองของ ดยุกแห่งบูร์บง ขณะมีพระชนมายุ 60 พรรษา
การฝังพระศพ
[แก้]พระศพของแอนน์แห่งฝรั่งเศสและพระสวามี ปิแยร์ที่ 2 ดยุกแห่งบูร์บง ได้รับการฝังไว้ที่ โบสถ์ซูวินี (Souvigny Priory) ในแคว้นบูร์บงเนส์ (Bourbonnais) ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นสถานที่ฝังพระศพของราชวงศ์บูร์บง
อ้างอิง
[แก้]ดูเพิ่ม
[แก้] | บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |