อาณาจักรซะไกง์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อาณาจักรสะกาย)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาณาจักรสะกาย
စစ်ကိုင်း နေပြည်တော်
อาณาจักร

1315–1365
อาณาจักรสะกายประมาณ ค.ศ. 1350
เมืองหลวง สะกาย
ภาษา พม่า (ราชการ)
ฉาน
ศาสนา พุทธเถรวาท
พุทธแบบอะยี
ความเชื่อเรื่องวิญญาณ
รัฐบาล ราชาธิปไตย
กษัตริย์
 -  1315–27 ซอยุน
 -  1327–36 ตราพระยาที่ 1
 -  1339–49 จอซวา
 -  1352–64 สีหบดี
สภานิติบัญญัติ ลุตตอ
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามกลางเมือง
 -  สถาปนา อาณาจักรปีนยะ 7 กุมภาพันธ์ 1313
 -  สะกายปกครองตนเอง 15 พฤษภาคม 1315
 -  แยกตัวออกจากปีนยะ 1315–17 (พฤตินัย)
1325 (นิตินัย)
 -  ควบคุมราชสำนัก 1336–50s
 -  เมืองมอว์โจมตี 1356–64
 -  เมืองมอว์ตีสะกายแตก เมษายน 1364
 -  สถาปนา อาณาจักรอังวะ 26 กุมภาพันธ์ 1365
 -  การกบฏของ Saw Omma September 1367
พื้นที่
 -  1325 40,000 ตร.กม. (15,444 ตารางไมล์)
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ  พม่า

อาณาจักรสะกาย (อังกฤษ: Sagaing Kingdom; พม่า: စစ်ကိုင်း နေပြည်တော်, [zəɡáɪɴ nèpjìdɔ̀]) อาณาจักรเล็ก ๆ ที่ปกครองโดยราชสกุลสายเล็ก ๆ ของ อาณาจักรมยินซาง เดิมสะกายเป็นส่วนหนึ่งของ อาณาจักรปีนยะ ระหว่าง ค.ศ. 1315 ถึง 1365 อาณาจักรสะกายได้เป็นเอกราช โดยพฤตินัย ภายหลังจากที่เจ้าชายซอยุนได้ประกาศปกครองตนเองจากพระราชบิดาคือ พระเจ้าสีหตูแห่งปีนยะ ใน ค.ศ. 1315–17 กระทั่งสะกายได้แยกตัวออกจากปีนยะเมื่อ ค.ศ. 1325 หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าสีหตู