อาการแพ้ท้อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาการแพ้ท้อง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10 O21.0
ICD-9 643.0
MedlinePlus 003119

อาการแพ้ท้อง (อังกฤษ: morning sickness, nausea and vomiting of pregnancy (NVP), nausea gravidarum, emesis gravidarum, หรือ pregnancy sickness) เป็นความไม่สบายของการตั้งครรภ์ที่เกิดในหญิงตั้งครรภ์เกินครึ่ง อาจมีอาการในช่วงเช้าและลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่จะเกิดขึ้นในช่วงใดของวันก็ได้ สำหรับหญิงส่วนใหญ่ ภาวะนี้สิ้นสุดในราวสัปดาห์ที่ 12 ของการตั้งครรภ์

อาการคลื่นไส้นี้สัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของระดับเอสโตรเจน รูปแบบคล้ายกันนี้ยังพบในหญิงบางคนที่ใช้การคุมกำเนิดด้วยฮอร์โมนหรือการบำบัดทดแทนฮอร์โมน อาการคลื่นไส้อาจเป็นได้เล็กน้อยหรือชักนำให้เกิดการอาเจียนจริง ๆ ได้ แต่ไม่รุนแรงให้เกิดความผิดปกติทางเมแทบอลิก ในผู้ที่มีอาการรุนแรง การอาเจียนอาจเป็นสาเหตุให้ขาดน้ำ น้ำหนักลด มีค่าพีเอชในเลือดสูง และมีระดับโพแทสเซียมในเลือดต่ำ ภาวะนี้ เรียก การอาเจียนร้ายแรงเหตุตั้งครรภ์ (hyperemesis gravidarum) และเกิดในประมาณ 1% ของการตั้งครรภ์ทั้งหมด อาการคลื่นไส้อาเจียนอาจเป็นอาการแสดงแรก ๆ ของการคั้งครรภ์และปกติเริ่มประมาณสัปดาห์ที่ 6 ของการตั้งครรภ์ (นับอายุครรภ์ตั้งแต่ 14 วันก่อนการเริ่มตั้งท้อง)