อัลอะซีซ อุษมาน
| อัลอะซีซ อุษมาน العزيز عثمان | |
|---|---|
| อัลมะลิก อัลอะซีซ | |
 | |
| สุลต่านแห่งอียิปต์ | |
| ครองราชย์ | 4 มีนาคม 1193 – 29 พฤศจิกายน 1198 |
| ก่อนหน้า | เศาะลาฮุดดีน |
| ถัดไป | อัลมันศูร นาศิรุดดีน มุฮัมมัด |
| ประสูติ | ค.ศ. 1171 |
| สวรรคต | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1198 (27 พรรษา) อียิปต์ |
| คู่อภิเษก | ซุรูร |
| พระราชบุตร | อัลมันศูร นาศิรุดดีน มุฮัมมัด |
| ราชวงศ์ | อัยยูบิด |
| พระราชบิดา | เศาะลาฮุดดีน |
| ศาสนา | อิสลามนิกายซุนนี |
อัลมะลิก อัลอะซีซ อุษมาน อิบน์ เศาะลาฮุดดีน ยูซุฟ (อาหรับ: العزيز عثمان بن صلاح الدين يوسف; ค.ศ. 1171 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1198) เป็นสุลต่านแห่งอียิปต์จากราชวงศ์อัยยูบิดองค์ที่สอง ถือเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในเศาะลาฮุดดีน[1]
พระราชประวัติ
[แก้]ก่อนที่เศาะลาฮุดดีนจะสวรรคต พระองค์ได้แบ่งดินแดนของตนให้กับญาติพี่น้อง โดยอัลอัฟฎ็อลได้รับปาเลสไตน์และซีเรีย อัลอะซีซได้เป็นผู้ปกครองอียิปต์ อัซซอฮิรได้รับอะเลปโป อัลอาดิลที่ 1 ได้รับกะร็อกและอัชเชาบัก และตูรอน-ชาฮ์ยังคงปกครองเยเมน ความขัดแย้งได้ปะทุขึ้นในไม่ช้า โดยอัลอาดิลกลายเป็นผู้ปกครองซีเรีย เมโสโปเตเมียตอนบน อียิปต์ และเยเมนอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง[2]
แม้ว่าอัลอะซีซจะได้รับสืบทอดอำนาจปกครองเหนือจักรวรรดิอัยยูบิดทั้งหมด แต่ในไม่ช้าพระองค์ต้องเผชิญกับการกบฏของเหล่าเอมีร์เซงกิดแห่งโมซูล และเหล่า Artuqid ในอิรักตอนใต้ เมื่ออัลอัฟฎ็อลขับไล่เหล่าเสนาบดีที่พระราชบิดาทิ้งไว้เพื่อสนับสนุนพระองค์ออกไป พวกเขาก็ไปที่อียิปต์และขอให้อัลอะซีซยึดซีเรียคืน ใน ค.ศ. 1194 อัลอะซีซได้ปิดล้อมดามัสกัส อัลอัฟฎ็อลขอความช่วยเหลือจากอัลอาดิลที่ 1 พระอนุชาของเศาะลาฮุดดีน ซึ่งได้พบกับอัลอะซีซและสามารถสร้างความปรองดองได้
ใน ค.ศ. 1195 อัลอะซีซโจมตีซีเรียอีกครั้ง แต่อัลอัฟฎ็อลสามารถโน้มน้าวให้เหล่าเอมีร์บางส่วนในกองทัพของอัลอะซีซแปรพักตร์ ต่อมาอัลอาดิลได้ร่วมมือกับอัลอะซีซต่อต้านอัลอัฟฎ็อล ซึ่งถูกล้อมและจับกุมในดามัสกัสเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1196 อัลอัฟฎ็อลถูกเนรเทศไปยังศ็อลค็อด ในขณะที่อัลอะซีซได้รับการประกาศให้เป็นผู้ปกครองสูงสุดของจักรวรรดิอัยยูบิด อย่างไรก็ตาม อำนาจที่แท้จริงส่วนใหญ่อยู่ในมือของอัลอาดิลที่ 1 ผู้ตั้งตนอยู่ในดามัสกัส
ในรัชสมัยของพระองค์ อัลอะซีซพยายามทำลายมหาพีระมิดแห่งกีซา ประเทศอียิปต์ แต่ต้องล้มเลิกเพราะภารกิจนั้นใหญ่เกินไป พระองค์ประสบความสำเร็จในการสร้างความเสียหายต่อพีระมิดเมนคูเร[3][4] อัลอะซีซยังมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของกิจการก่อสร้างและการก่อสร้างที่บานิยาสและศุบัยบะฮ์[5] พระองค์สวรรคตจากอุบัติเหตุในการล่าสัตว์ในช่วงปลาย ค.ศ. 1198 พระองค์ถูกฝังไว้ในสุสานของอัลมุอัซซัม พระเชษฐา[6]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Lyons, M. C.; Jackson, D.E.P. (1982). Saladin: the Politics of the Holy War. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-31739-9.
- ↑ Ali, Abdul. Islamic Dynasties of the Arab East: State and Civilization during the Later Medieval times. New Delhi: M D Publications Pvt, 1996. Print.
- ↑ Stewert, Desmond and editors of the Newsweek Book Division "The Pyramids and Sphinx" 1971 p. 101
- ↑ Lehner, Mark The Complete Pyramids, London: Thames and Hudson (1997)p.41 ISBN 0-500-05084-8.
- ↑ Sharon, Moshe (1999). Corpus Inscriptionum Arabicarum Palaestinae: B v. 1 (Handbook of Oriental Studies) (พิมพ์ครั้งที่ Hardcover). Brill Publishers. น. 49. ISBN 90-04-11083-6.
- ↑ Humphreys, R. Stephen. From Saladin to the Mongols: the Ayyubids of Damascus, 1193-1260. Albany: State University of New York, 1977. Print.