ออรอคส์
| ออรอคส์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: | |
|---|---|
 | |
| วัวรงกระดูกประกอบของออรอคส์จัดแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเดนมาร์ก | |
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์  | |
| อาณาจักร: | สัตว์ Animalia |
| ไฟลัม: | สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata |
| ชั้น: | สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม Mammalia |
| อันดับ: | สัตว์กีบคู่ Artiodactyla |
| วงศ์: | วัวและควาย Bovidae |
| วงศ์ย่อย: | วัวและควาย Bovinae |
| สกุล: | วัว Bos Bojanus, ค.ศ. 1825[2] |
| สปีชีส์: | †B. primigenius |
| ชื่อทวินาม | |
| †Bos primigenius Bojanus, ค.ศ. 1825[2] | |
| ชนิดย่อย (Subspecies) | |
|
ดูในเนื้อหา | |
 | |
| การแพร่กระจายในอดีตของออรอคส์ | |
ออรอคส์ (Bos primigenius; aurochs /ˈɔːrɒks/ หรือ /ˈaʊrɒks/; พหูพจน์: aurochs หรือ aurochsen; หรือเรียกอีกชื่อว่า ure หรือ urus) เป็นชนิดที่สูญพันธุ์ของเผ่าวัว (bovini) ซึ่งถือว่าเป็นบรรพบุรุษป่าของวัวบ้านสมัยใหม่ (Bos taurus) ออรอคส์มีความสูงช่วงไหล่ถึง 1.8 m (5 ft 11 in) ในเพศผู้ และ 1.55 m (5 ft 1 in) ในเพศเมีย จัดเป็นหนึ่งในสัตว์กินพืชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยโฮโลซีน โดยมีเขายาวและกว้างใหญ่โตที่ยาวได้ถึง 80 ซm (2.6 ft)
ออรอคส์เป็นส่วนหนึ่งของสัตวชาติใหญ่ (megafauna) ในสมัยไพลสโตซีน มีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างขวางครอบคลุมตั้งแต่ยุโรปตะวันตกและแอฟริกาเหนือ ไปจนถึงอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออก สันนิษฐานว่าพวกมันน่าจะวิวัฒน์ขึ้นในทวีปเอเชีย และอพยพไปทางตะวันตกและเหนือในช่วงยุคอบอุ่น ซากดึกดำบรรพ์ของออรอคส์ที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ค้นพบมีอายุอยู่ในช่วงสมัยไพลสโตซีนกลาง การแพร่กระจายพันธุ์ของพวกมันค่อย ๆ ลดลงอย่างต่อเนื่องในสมัยโฮโลซีนเนื่องจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่และการล่า ซากดึกดำบรรพ์กลุ่มสุดท้ายที่ทราบถูกค้นพบในประเทศบัลแกเรีย ซึ่งมีอายุอยู่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18
ศัพทมูลวิทยา
[แก้]ทั้งคำว่า "aur" และ "ur" ต่างก็เป็นคำในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกหรือกลุ่มภาษาเคลต์ซึ่งหมายถึง "วัวป่า"[3][4] ในภาษาเยอรมันสูงโบราณ คำนี้ถูกนำมาสมาสกับคำว่า ohso (แปลว่า 'วัว') กลายเป็น ūrohso ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นคำว่า Aurochs ในยุคใหม่ตอนต้น[5] ส่วนคำในภาษาละติน "urus" ถูกใช้เรียกวัวป่ามาตั้งแต่ช่วงสงครามกอลเป็นต้นมา[3][6]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Mallon, D.P. (2023). "Bos primigenius". IUCN Red List of Threatened Species. 2023 e.T136721A237471616. สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2024.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Bojanus, L.H. (1827). "De Uro nostrate eiusque sceleto commentation". Nova Acta Physico-medica Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Naturae Curiosum (ภาษาละติน). 13 (5): 53–478.
- 1 2 Lewis, C. T. & Short, C. (1879). "ūrus". A Latin Dictionary. Oxford: Clarendon Press. น. 1936.
- ↑ Partridge, E. (1983). "Urus, Uri gallica". Origins: A Short Etymological Dictionary of Modern English. New York: Greenwich House. น. 523. ISBN 978-0-517-41425-5.
- ↑ Van Vuure, C. (2005). Retracing the Aurochs: History, Morphology and Ecology of an extinct wild Ox. Sofia: Pensoft Publishers. ISBN 954-642-235-5.
- ↑ McDevitte, W. A. (1869). "Book 6, Chapter 28". The Gallic Wars by Julius Caesar. Harper's New Classical Library. แปลโดย Bohn, W. S. (พิมพ์ครั้งที่ First). New York: Harper & Brothers.
| นานาชาติ | |
|---|---|
| อื่น ๆ | |
