อมฤต (ศาสนาอินเดีย)

พระธันวันตริทรงหม่อน้ำอมฤตในหัตถ์ขวา, ประติมากรรมศตวรรษที่ 13 ในเจนนเกศวเทวสถาน (โสมนาถปุระ)

อมฤต (สันสกฤต: अमृत, IAST: amṛta) เป็นคำภาษาสันสกฤตหมายถึง "ความไม่ตาย" และเป็นแนวคิดที่ปรากฏในศาสนาอินเดีย ในปรัมปราอินเดียฏบราณมักบรรยายถึงอมฤตเป็นน้ำยาอัศจรรย์แห่งชีวิต ปรากฏการบรรยายถึงอมฤตครั้งแรกในฤคเวท เป็นหนึ่งในคำไวพจน์ของ โสม เครื่องดื่มของเหล่าเทวดา ในการกวนเกษียรสมุทร น้ำอมฤตมีบทบาทอย่างมาก และเป็นต้นเหตุของการทะเลาะกันระหว่างโลกเทวดากับอสูรเพื่อครอบครองน้ำอมฤตอันนำไปสู่ความเป็นนิรันดร์

ความสำคัญของ อมฤต แตกต่างกันไปตรมศาสนา เช่น ในศาสนาฮินดูและศาสนาซิกข์ อมฤต หรือรูปสตรี อมฤตา ปรากฏใช้เป็นชื่อที่ตั้งให้กับบุคคล

ศาสนาฮินดู

ในศาสนาฮินดูเชื่อว่าอมฤตเป็นเครื่องดื่มของเทวดา ดื่มเพื่อให้ตนเป็นนิรันดร์และไม่ตาย หรือเชื่อว่านำไปสู่การบรรลุปัญญาญาณและพลังอำนาจขั้นสูงขึ้น ในการกวนเกษียรสมุทร อสูรและเทวดาได้กวนทะเลน้ำนมเกิดออกมาเป็นสิ่งอัศจรรย์มากมาย หนึ่งในนั้นคือไหน้ำอมฤตซึ่งถือไว้โดยพระธันวันตริ

ศาสนาซิกข์

ในศาสนาซิกข์ อมฤต (ปัญจาบ: ਅੰਮ੍ਰਿਤ) หมายถึงน้ำมนตร์ที่ใช้ในพิธีอมฤตสังสการ ซึ่งเป็นพิธีเปลี่ยนผ่านรับเข้าสู่ศาสนาซิกข์ กล่าวคือเข้าสู่การเป็นขาลสาและประกอบด้วยการดื่มน้ำอมฤต น้ำดังกล่าวทำมาจากการผสมส่วนผสมหลายอย่างซึ่งรวมถึงน้ำตาล จากนั้นจะนำขันฑาลงไปอาบในน้ำนั้นพร้อมการสวดบทสวดห้าบทจากคัมภีร์

อ้างอิง

บรรณานุกรม

• Dallapiccola, Anna L. Dictionary of Hindu Lore and Legend. ISBN 0-500-51088-1