ข้ามไปเนื้อหา

อนุกรมเทย์เลอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เมื่อดีกรีของพหุนามเทย์เลอร์เพิ่มขึ้น มันจะเข้าใกล้ฟังก์ชันที่ถูกต้อง ภาพนี้แสดงฟังก์ชัน sin x และการประมาณค่าด้วยพหุนามเทย์เลอร์ดีกรี 1, 3, 5, 7, 9, 11 และ 13 ที่ x = 0.

ในคณิตวิเคราะห์, อนุกรมเทย์เลอร์ หรือ การกระจายเทย์เลอร์ ของฟังก์ชัน คืออนุกรมอนันต์ของพจน์ที่แสดงในรูปอนุพันธ์ของฟังก์ชัน ณ จุดๆ เดียว สำหรับฟังก์ชันทั่วไปส่วนใหญ่ ตัวฟังก์ชันและผลบวกของอนุกรมเทย์เลอร์จะเท่ากันบริเวณใกล้จุดนี้ อนุกรมเทย์เลอร์ตั้งชื่อตาม บรุก เทย์เลอร์ ผู้แนะนำอนุกรมเหล่านี้ในปี ค.ศ. 1715 อนุกรมเทย์เลอร์ยังถูกเรียกว่า อนุกรมแมคลอริน เมื่อ 0 คือจุดที่พิจารณาอนุพันธ์ ตั้งชื่อตามโคลิน แมคลอริน ผู้ซึ่งใช้งานกรณีพิเศษนี้ของอนุกรมเทย์เลอร์อย่างกว้างขวางในศตวรรษที่ 18

นิยาม

[แก้]

อนุกรมเทย์เลอร์ของฟังก์ชันค่าจริงหรือเชิงซ้อน f(x) ซึ่งเป็นฟังก์ชันที่หาอนุพันธ์ได้ไม่จำกัดครั้ง ณจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน a คืออนุกรมกำลัง ในที่นี้ n! แทนแฟกทอเรียลของ n ฟังก์ชัน f(n)(a) แทนอนุพันธ์อันดับที่ n ของ f ที่ประเมิน ณ จุด a อนุพันธ์อันดับศูนย์ของ f นิยามให้เป็นตัว f เอง และ (x − a)0 กับ 0! ถูกนิยามให้มีค่าเท่ากับ 1 อนุกรมนี้สามารถเขียนโดยใช้สัญกรณ์ซิกมาดังสูตรทางด้านขวา[1] พหุนามเทย์เลอร์ดีกรี n ที่สอดคล้องกันคือ เมื่อ a = 0 อนุกรมแมคลอรินจะอยู่ในรูป:[2]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Banner 2007, p. 530.
  2. ↑ Thomas & Finney 1996, See §8.9.