องค์กรเก็บขยะแผ่นดิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
องค์กรเก็บขยะแผ่นดิน
องค์กรเก็บขยะแผ่นดิน.jpg
ตราสัญลักษณ์
คำขวัญจงรักภักดี
ก่อตั้งพ.ศ. 2556 (อายุ 7 ปี)
ผู้ก่อตั้งพลตรี เหรียญทอง แน่นหนา
ประเภทขบวนการทางการเมือง
สถานะตามกฎหมายไม่มีสถานะทางกฎหมาย
วัตถุประสงค์เร่งรัดคดีความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย และเป็นศาลเตี้ย
สมาชิก
200,000 คน[1]:226
เว็บไซต์องค์กรเก็บขยะแผ่นดิน ที่เฟซบุ๊ก

องค์กรเก็บขยะแผ่นดิน ก่อตั้งขึ้นในปลายปี 2556 ระหว่างวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 โดยมีนายทหารเกษียณอายุราชการและนายแพทย์ พลตรี เหรียญทอง แน่นหนา เป็นหัวหน้า เป็นองค์การที่มีรูปแบบจัดกิจกรรมแบบฝูงชนและแบบกองทัพอาชีพ และเป็นกลุ่มศาลเตี้ย[1]:225 มุ่งกำจัด "ขยะสังคม" และผู้กระทำผิดข้อหาความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย คอยรายงานตำรวจ และมีการ "ล่าแม่มด" คือเปิดเผยที่อยู่และตามก่อกวน ณ ที่พักของผู้นั้น[2]

ในการประชุมครั้งแรกมีอดีตนายทหารยศสูง 30 นายเข้าร่วมประชุมด้วย[1]:226 เขาอ้างว่าตั้งกองทัพประชาชนเพื่อพิทักษ์สถาบันพระมหากษัตริย์ และอ้างว่าได้รับความคุ้มครองเป็นพิเศษจากกองทัพ แต่ผู้นำกองทัพรีบปฏิเสธ[1]:226

สำหรับการเคลื่อนไหวออฟไลน์ มีฝูงชนกดดันให้ผู้ถูกกล่าวหาคนหนึ่งออกจากงาน มีการเปิดเผยที่อยู่ของฉัตรวดี อมรภัตรในกรุงลอนดอน และพบว่ามีคนไปพ่นสเปรย์ใส่ประตูบ้านและกล่องจดหมาย[1]:227–8 บิดามารดาของเธอยังถูกบีบให้ฟ้องคดีความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ต่อฉัตรวดีด้วย[1]:228

กิจกรรมออนไลน์มีการแสดงออกซึ่งความโกรธ ตามด้วยการใช้คำพูดที่สร้างความเกลียดชัง (hate speech) และจดบันทึกการกระทำของตน มีการเรียกร้องและจดการเรียกระดมสมาชิกให้แสดงออกซึ่งความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ มีการโฆษณากิจกรรมมวลชนที่รัฐเป็นผู้จัด ตัวอย่างเช่น "ไบก์ฟอร์มัม" และ "ไบก์ฟอร์แด็ด"[1]:229 อีกกรณีหนึ่งกลุ่มได้กดดันสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ สาขาประเทศไทย จากการช่วยให้ตั้ง อาชีวะลี้ภัยในประเทศนิวซีแลนด์ มีการคุกคามว่าจะไปทำลายบูธรับบริจาคและตบหน้าเจ้าหน้าที่ สุดท้ายเพจของสำนักงานฯ ต้องปิดไปชั่วคราว[1]:228 นอกจากนี้มีการโพสต์ภาพเปลือยหรือภาพที่คุกคามต่อผู้เสียหาย ยุทธวิธีการคุกคามอย่างอื่น เช่น โพสต์ภาพในเหตุการณ์ 6 ตุลา[3]

ในการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กลุ่มได้รณรงค์ต่อต้านผู้ประท้วงหลังข้อเรียกร้องปฏิรูปสถาบันพระมหากษัตริย์[4][5]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Schaffar, W. (2016). New social media and politics in Thailand: The emergence of fascist vigilante groups on Facebook. ASEAS – Austrian Journal of South-East Asian Studies, 9(2).
  2. Janjira Sombatpoonsiri. Conservative Civil Society in Thailand
  3. Correspondent, Our. "Thailand Blocks Overseas Opposition Voice". www.asiasentinel.com. สืบค้นเมื่อ 2020-08-29.
  4. English, Khaosod (28 July 2020). "Royalist Campaign Tells Companies Not to Hire Protesters". Khaosod English (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 28 August 2020.
  5. "Thai royalist seeks to shame, sack young protesters - UCA News". ucanews.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 28 August 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]