หืน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

หืน เป็นเครื่องดนตรีโบราณชนิดหนึ่ง มีลักษณะกึ่งเป่ากึ่งดีด มีทั้งที่ทำด้วยไม้ไผ่และโลหะเซาะร่องตรงกลางเป็นลิ้นในตัว เวลาเล่นประกบหืนเข้ากับปาก ดีดที่ปลายข้างหนึ่งด้วยนิ้วหัวแม่มือ หรือนิ้วชี้ อาศัยกระพุ้งปากเป็นกล่องเสียง ทำให้เกิดเสียงสูงต่ำตามขนาดของกระพุ้งปากที่ทำ สามารถดีดเป็นเสียงแท้คล้ายเสียงคนออกเสียงสระ นิยมเล่นกันในพวกชนเผ่ามูเซอเรียกชื่อว่า เปี๊ยะ เครื่องดนตรีชนิดนี้มีในต่างประเทศด้วย เช่น แถบมองโกเลีย ปาปัวนิวกินี แอฟริกา และยุโรป

อ้างอิง[แก้]

  • [1]
  • [2] จากเว็บสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ