หิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบ

| ส่วนหนึ่งของชุดธรรมชาติ |
| สภาพอากาศ |
|---|
หิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบ (อังกฤษ: Lake-effect snow) เป็นปรากฏการณ์ของลมฟ้าอากาศ ที่เกิดจากมวลอากาศเย็นเคลื่อนตัวผ่านผืนน้ำในทะเลสาบอันกว้างใหญ่ที่มีความอุ่นกว่า ชั้นอากาศด้านล่างซึ่งได้รับความร้อนจากน้ำในทะเลสาบจะดูดซับไอน้ำและลอยขึ้นผ่านอากาศที่เย็นกว่า จากนั้นไอน้ำจะแข็งตัวและตกตะกอนลงบนชายฝั่งด้านปลายลม[1] ปรากฏการณ์นี้จะมีความรุนแรงมากขึ้น เมื่อมวลอากาศถูกยกตัวขึ้นโดยอิทธิพลของภูมิประเทศที่มีระดับความสูงมากกว่า การยกตัวนี้ทำให้เกิดแถบฝนหรือหิมะในบริเวณแคบ ๆ แต่มีปริมาณที่สูงมาก ซึ่งหิมะอาจตกด้วยอัตราหลายเซนติเมตรในหนึ่งชั่วโมง ส่งผลให้มีปริมาณหิมะสะสมบนพื้นดินเป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้ ปรากฏการณ์นี้ยังสามารถเกิดขึ้นบนอ่าวและมหาสมุทร ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น หิมะจากปรากฏการณ์อ่าว และ หิมะจากปรากฏการณ์มหาสมุทร ตามลำดับ สำหรับบริเวณที่ได้รับผลกระทบจากปรากฏการณ์ดังกล่าวจะเรียกว่า เข็มขัดหิมะ (Snowbelt) โดยพบได้ในพื้นที่ทางตะวันออกของเกรตเลกส์ หรือทะเลสาบขนาดใหญ่ทั้งห้าในทวีปอเมริกาเหนือ, ชายฝั่งตะวันตกของประเทศญี่ปุ่น, ตอนเหนือของทะเลสาบไบคาลในประเทศรัสเซีย, พื้นที่ใกล้กับทะเลสาบเกรตซอลต์ในรัฐยูทาห์ของประเทศสหรัฐอเมริกา รวมทั้งพื้นที่ใกล้กับทะเลดำ, ทะเลแคสเปียน, ทะเลบอลติก, ทะเลเอเดรียติก, ทะเลเหนือ และอื่น ๆ อีกมากมาย
เมื่ออุณหภูมิของบรรยากาศต่ำมากพอที่จะทำให้หยาดน้ำฟ้าแข็งตัวได้ ก็จะตกลงมาเป็นหิมะจากปรากฏการณ์จากทะเลสาบ แต่ถ้าหากไม่เป็นเช่นนั้นก็จะตกลงมาเป็นฝนจากปรากฏการณ์ทะเลสาบแทน ในการเกิดฝนหรือหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบนั้น อากาศที่เคลื่อนผ่านทะเลสาบจะต้องเย็นกว่าอากาศบนพื้นผิว (น้ำในทะเลสาบ) มากพอสมควร โดยอุณหภูมิที่ความกดอากาศ 850 มิลลิบาร์ (85 กิโลปาสกาล) ในระดับความสูงตามแนวดิ่ง 1,500 เมตร (5,000 ฟุต) ควรจะต้องต่ำกว่าอุณหภูมิอากาศบนพื้นผิวอย่างน้อย 13 องศาเซลเซียส (23 องศาฟาเรนไฮต์)[2] เมื่ออุณหภูมิที่ความกดอากาศ 850 มิลลิบาร์ต่ำกว่าอุณหภูมิบนผิวน้ำอย่างมาก อาจนำไปสู่การเกิดหิมะฟ้าคะนองซึ่งจะมีหิมะตกลงมาพร้อมกับมีฟ้าผ่าและฟ้าร้อง เนื่องจากการสะสมพลังงานจำนวนมากจากความไม่เสถียรของบรรยากาศที่มากขึ้น[3]
การก่อตัว
[แก้]ปัจจัยสำคัญในการก่อตัวของหยาดน้ำฟ้าจากปรากฏการณ์ทะเลสาบ และเป็นตัวกำหนดลักษณะของหยาดน้ำฟ้าดังกล่าว ได้แก่ ความไม่เสถียรของบรรยากาศ[2], ระยะทางที่ลมพาดผ่าน[4], ลมเฉือน[5], ความชื้นที่ต้นน้ำ[6], ทะเลสาบต้นลม[7], แรงกระทำระดับซินอปติกขนาดใหญ่[8], ลักษณะภูมิประเทศ[9] และหิมะหรือน้ำแข็งที่ปกคลุมบนทะเลสาบ[10]
ในทวีปอเมริกาเหนือ
[แก้]ภูมิภาคเกรตเลกส์
[แก้]


โดยทั่วไปแล้ว ลมหนาวในฤดูหนาวมักพัดมาจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือของภูมิภาคเกรตเลกส์ ทำให้เกิดหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบที่รุนแรงที่สุดในบริเวณชายฝั่งตอนใต้และตะวันออกของเกรตเลกส์ ปรากฏการณ์นี้ส่งผลให้ปริมาณหิมะที่ตกสะสมบนชายฝั่งทางทิศใต้และตะวันออก มีมากกว่าชายฝั่งทางทิศเหนือและตะวันตกของเกรตเลกส์อย่างมาก
แม้ในบางครั้งจะไม่มีหิมะตกลงมา แต่ลมเย็นที่พาดผ่านผืนน้ำที่อุ่นอาจก่อให้เกิดเมฆปกคลุมเป็นจำนวนมากได้ กล่าวกันว่าประชากรในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกรตเลกส์ประสบกับโรคซึมเศร้าตามฤดูกาลในอัตราที่สูง ซึ่งเป็นภาวะซึมเศร้าทางจิตวิทยาแบบหนึ่งที่เชื่อกันว่าเกิดจากการได้รับแสงอาทิตย์ที่น้อยในฤดูหนาว[11]
บริเวณที่ได้รับผลกระทบของหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบมากที่สุด ได้แก่[12]
- รัฐมิชิแกน บริเวณคาบสมุทรตอนบนและภาคตะวันตก
- รัฐนิวยอร์ก บริเวณภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันตก
- รัฐเพนซิลเวเนีย ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
- รัฐโอไฮโอ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
- รัฐอิลลินอย ตามแนวชายฝั่งทะเลสาบมิชิแกน
- รัฐอินดีแอนา บริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือและภาคกลางตอนบน
- รัฐวิสคอนซิน ทางทิศเหนือ (ใกล้กับทะเลสาบสุพีเรีย)
- รัฐออนแทรีโอ บริเวณภาคกลางและภาคตะวันตกเฉียงใต้
ปรากฏการณ์ทะเลสาบในบริเวณที่ราบสูงทักฮิลล์ (ทางตะวันออกของทะเลสาบออนแทรีโอ) มักทำให้เกิดหิมะตกหนักมากในรอบ 24 ชั่วโมง โดยทั่วไปมีปริมาณหิมะสะสมเฉลี่ย 20 ฟุต (610 ซm) ในแต่ละช่วงฤดูหนาว[13] เมืองซีราคิวส์ รัฐนิวยอร์ก ที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของที่ราบสูงทักฮิลล์ มีปริมาณหิมะสะสมตลอดทั้งปีเฉลี่ย 115.6 นิ้ว (294 ซm) ซึ่งมากพอที่จะนับได้ว่าเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่มีปริมาณหิมะมากที่สุดในสหรัฐ[14][15]
ทะเลสาบอิรีทำให้เกิดหิมะจากปรากฏการณ์จากทะเลสาบ ในพื้นที่ที่ทอดยาวตั้งแต่ชานเมืองทางทิศตะวันออกของคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ไปจนถึงเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก[16] เนื่องจากทะเลสาบอิรีมีความลึกน้อยที่สุดในบรรดาเกรตเลกส์ ทำให้น้ำในทะเลสาบอุ่นขึ้นอย่างรวดเร็วในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน และกลายสภาพเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็วในฤดูหนาว[17] เมื่อน้ำในทะเลสาบแข็งตัวแล้ว ชั้นของน้ำแข็งที่เกิดขึ้นจะช่วยลดการเกิดหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบในด้านปลายลม
ร่องหิมะขนาดใหญ่ในสหรัฐอยู่ที่บริเวณคาบสมุทรตอนเหนือของรัฐมิชิแกน ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองโฮตัน, มาร์เค็ตต์ และมิวนิซิง โดยมีปริมาณหิมะสะสมตลอดฤดูกาลเฉลี่ย 250–300 นิ้ว (635–762 ซm)[18] เทียบกับชายฝั่งตะวันตกของทะเลสาบอย่างเมืองดุลูท รัฐมินนิโซตา ที่มีปริมาณหิมะสะสมตลอดฤดูกาลเฉลี่ย 78 นิ้ว (198 ซm)[19] ผลการศึกษาได้ชี้ให้เห็นว่า อุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบที่เพิ่มสูงขึ้นอาจทำให้มีการระเหยและการพาความร้อนที่มากขึ้น ซึ่งส่งผลให้หิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบในด้านปลายลมของเกรตเลกส์มีแนวโน้มรุนแรงมากขึ้นในอนาคต[20]
พื้นที่อื่น ๆ ในสหรัฐ
[แก้]บริเวณทางทิศใต้และทิศตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบเกรตซอลต์ในรัฐยูทาห์ ได้รับอิทธิพลของหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากทะเลสาบเกรตซอลต์ไม่เคยกลายสภาพเป็นน้ำแข็งแม้ในฤดูหนาว ทำให้ปรากฏการณ์ทะเลสาบส่งผลต่อสภาพอากาศตามแนวเทือกเขาวาแซชได้ตลอดทั้งปี[21][22] นอกจากนี้ ปรากฏการณ์ทะเลสาบยังทำให้เกิดหิมะตกในเมืองซอลต์เลกซิตีประมาณ 6-8 ครั้งต่อปี โดยร้อยละ 10 ของปริมาณหยาดน้ำฟ้าในเมืองมาจากปรากฏการณ์ดังกล่าว[23]
ในทวีปยุโรปและเอเชีย
[แก้]ประเทศตุรกี
[แก้]เนื่องจากอุณหภูมิของน้ำในทะเลดำตอนใต้ค่อนข้างอบอุ่น (ประมาณ 13 °C (55 °F) ในช่วงต้นฤดูหนาว โดยทั่วไปจะอยู่ที่ 6–10 °C (43–50 °F) ในช่วงปลายฤดูหนาว) ด้วยอากาศเย็นที่มากพอสามารถเกิดหิมะตกเป็นจำนวนมากในช่วงเวลาสั้น ๆ[24] นอกจากนี้ เมื่ออากาศเย็นมาถึงบริเวณนี้แล้วมักจะเคลื่อนที่ช้า จึงทำให้เกิดหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบเป็นเวลาหลายวัน และในบางครั้งอาจกินเวลาหลายสัปดาห์[24]
อิสตันบูลซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศตุรกี มีแนวโน้มที่จะเกิดหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบ และปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นเกือบทุกฤดูหนาว แม้ว่าอุณหภูมิเฉลี่ยในฤดูหนาวจะอยู่ที่ 5 °C (41 °F) ซึ่งใกล้เคียงกับกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสก็ตาม[25]
รอบทะเลบอลติก
[แก้]ในยุโรปเหนือ มวลอากาศเย็นและแห้งจากรัสเซียสามารถพาดผ่านทะเลบอลติก และทำให้เกิดพายุหิมะหนักในพื้นที่ชายฝั่งทางใต้และตะวันออกของประเทศสวีเดน รวมถึงเกาะบอร์นโฮล์ม ประเทศเดนมาร์ก, ชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรจัตแลนด์ และชายฝั่งทางเหนือของประเทศโปแลนด์ สำหรับส่วนเหนือของทะเลบอลติกมักเกิดปรากฏการณ์นี้ขึ้นในช่วงต้นฤดูหนาว เนื่องจากน้ำเกิดการแข็งตัวช้ากว่า
ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศนอร์เวย์ก็อาจประสบกับหิมะตกหนักในทะเลได้เมื่อมีลมตะวันออกเฉียงเหนือพัดมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ชายฝั่งตั้งแต่คราเกเรอถึงคริสเตียนซันน์เคยมีหิมะปกคลุมหนามากในอดีต โดยมีแถบหิมะที่หนาแน่นและต่อเนื่องมาจากช่องแคบสแกเกอร์แรก ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 อานดัลซึ่งเป็นเมืองชายฝั่งมีหิมะตกสะสม 280 เซนติเมตร (110 in) ในรอบสัปดาห์[26] แม้ว่าบริเวณคาบสมุทรเฟนโนสแกนเดียจะมีทะเลสาบอยู่หลายแห่ง แต่หิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบเกิดขึ้นได้ยากในบริเวณดังกล่าว เนื่องจากน้ำจืดตื้น ๆ ในพื้นที่ภายในที่หนาวเย็นจะแข็งตัวเร็ว
เอเชียตะวันออก
[แก้]ทะเลญี่ปุ่นทำให้เกิดหิมะตกหนักบริเวณฝั่งตะวันตกของประเทศญี่ปุ่นซึ่งอยู่ในเขตภูเขา โดยเฉพาะในจังหวัดนีงาตะและจังหวัดนางาโนะ ซึ่งบางส่วนของพื้นที่เหล่านี้จะเรียกรวมกันว่า "โกเซะสึชิไต" (ญี่ปุ่น: 豪雪地帯) นอกจากญี่ปุ่นแล้ว พื้นที่ส่วนใหญ่ของชายฝั่งในประเทศเกาหลีและคาบสมุทรซานตงในประเทศจีนก็ประสบกับปรากฏการณ์เหล่านี้เช่นกัน[27]
ไซบีเรีย
[แก้]ลมที่รุนแรงประกอบกับทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่และลึก ทำให้มีหิมะตกหนักบริเวณรอบทะเลสาบไบคาลในฤดูใบไม้ร่วง อย่างไรก็ตาม ผิวน้ำเกือบทั้งหมดของทะเลสาบจะเกิดการแข็งตัวตั้งแต่เดือนมกราคมไปจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ทำให้ไม่เกิดหิมะจากปรากฏการณ์ทะเลสาบ[28]
ประเทศอิหร่าน
[แก้]การเคลื่อนตัวของศูนย์กลางความกดอากาศสูงจากขั้วโลกหรือไซบีเรียผ่านบริเวณทะเลแคสเปียนซึ่งมีอุณหภูมิของน้ำที่อุ่นกว่า อาจทำให้เกิดหิมะตกหนักบริเวณชายฝั่งตอนเหนือของประเทศอิหร่านได้ ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมามีรายงานเกิดพายุหิมะรุนแรงหลายครั้งในภูมิภาคนี้ โดยในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีหิมะตกหนักถึง 200 เซนติเมตร (79 in) บนชายฝั่งของจังหวัดกีลอนและจังหวัดมอแซนแดรอน ซึ่งจุดที่มีหิมะตกหนักที่สุดคือที่หมู่บ้านอับเคอนาร์ใกล้กับทะเลสาบอันซาลี[29][30][31][32]
สหราชอาณาจักร
[แก้]ในสหราชอาณาจักร ลมตะวันออกที่พัดพาอากาศเย็นจากทวีปผ่านทะเลเหนือ สามารถนำไปสู่ปรากฏการณ์ที่คล้ายคลึงกันได้ ในท้องถิ่นเรียกปรากฏการณ์นี้ว่าเป็นหิมะจากทะเลสาบ แม้ว่าที่จริงแล้วจะเป็นหิมะที่มาจากทะเลก็ตาม[33] ในทำนองเดียวกัน ช่วงที่มีลมตะวันตกเฉียงเหนือ หิมะอาจก่อตัวขึ้นจากอ่าวลิเวอร์พูลแล้วพัดลงมาตามช่องเขาเชสเชอร์ ทำให้เกิดหิมะตกในเวสต์มิดแลนส์ ซึ่งการก่อตัวนี้ส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ไวต์คริสต์มาส (หิมะปกคลุมในวันคริสต์มาส) ในบริเวณดังกล่าวเมื่อปี พ.ศ. 2547 และล่าสุดได้เกิดหิมะตกหนักเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และ 30 มกราคม พ.ศ. 2562[34][35]
นอกจากนี้ ลมเหนือที่พาดผ่านน่านน้ำที่ค่อนข้างอุ่นของช่องแคบอังกฤษในช่วงที่อากาศหนาวเย็น สามารถทำให้มีหิมะตกหนักในภูมิภาคนอร์ม็องดีของประเทศฝรั่งเศสได้ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 เกิดหิมะตกสะสมในพื้นที่ดังกล่าวมากกว่า 10 ฟุต (300 ซm)[36]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Warm Water and Cold Air: The Science Behind Lake-Effect Snow". องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-01-02. สืบค้นเมื่อ 2015-09-14.
- 1 2 Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Instability". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Market, Patrick S.; Halcomb, Chris E.; Ebert, Rebecca L. (2002-12-01). "A Climatology of Thundersnow Events over the Contiguous United States". Weather and Forecasting. 17 (6). American Meteorological Society: 1290. Bibcode:2002WtFor..17.1290M. doi:10.1175/1520-0434(2002)017<1290:ACOTEO>2.0.CO;2. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-05-06. สืบค้นเมื่อ 2023-07-21.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Fetch". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Wind Shear". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Upstream Moisture". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Upstream Lakes". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Synoptic-Scale Forcing". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Orography/Topography". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ Byrd, Greg (1998-06-03). "Lake Effect Snow: Snow/Ice Cover on the Great Lakes". University Corporation for Atmospheric Research. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-17.
- ↑ "Health Advisories: Weather and Mood". The Weather Underground. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2007-02-21. สืบค้นเมื่อ 2007-03-04.
- ↑ "Mean Monthly and Annual Snowfall for the Conterminous United States". The Climate Source. 2003. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-06-09.
- ↑ "Tug Hill Plateau – New York". Northern Forest Alliance. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2008-05-09. สืบค้นเมื่อ 2015-02-01.
- ↑ Cappella, Chris (2003-10-03). "Answers: 10 snowiest 'cities' aren't all in New York". ยูเอสเอทูเดย์. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-10-12.
- ↑ Kirst, Sean (2005-03-14). "We won't buckle under the Snowbelt's blows". The Post-Standard.
- ↑ Schmidlin, Thomas W. (1989). "Climatic Summary of Snowfall and Snow Depth in the Ohio Snowbelt at Chardon" (PDF). The Ohio Journal of Science. 89 (4): 101–108. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-07-16. สืบค้นเมื่อ 2008-03-01.
- ↑ "Introduction to the Great Lakes: Lake Erie". Great Lakes Information Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-05-09. สืบค้นเมื่อ 2008-03-01.
- ↑ Ruhf, Robert J. "Lake-Effect Precipitation in Michigan". Dr. Robert J. Ruhf. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-03-12. สืบค้นเมื่อ 2008-04-01.
- ↑ "Average Snowfall, Inches". University of Utah, Department of Meteorology. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-02-12. สืบค้นเมื่อ 2008-03-01.
- ↑ Burnett, Adam W.; Kirby, Matthew E.; Mullins, Henry T.; Patterson, William P. (2003-11-01). "Increasing Great Lake–Effect Snowfall during the Twentieth Century: A Regional Response to Global Warming?". Journal of Climate (ภาษาอังกฤษ). 16 (21): 3535–3542. doi:10.1175/1520-0442(2003)016<3535:IGLSDT>2.0.CO;2. ISSN 0894-8755.
- ↑ Jackson, Mark. "Forecasting the 31 October 2004 Lake-Effect Snowstorm of the Great Salt Lake" (PDF). WFO Salt Lake City, UT. สืบค้นเมื่อ 2019-02-20.
- ↑ Alcott, Trevor; Steenburgh, Jim (กรกฎาคม 2013). "Orographic Influences on a Great Salt Lake–Effect Snowstorm". Monthly Weather Review. 141 (7). American Meteorological Society: 2432–2450. Bibcode:2013MWRv..141.2432A. doi:10.1175/MWR-D-12-00328.1. ISSN 0027-0644.
- ↑ Bauman, Joe (1999-08-05). "Lake has great impacts on storm, weather". Deseret News. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-10-02.
- 1 2 Kindap, Tayfin (2010-01-19). "A Severe Sea-Effect Snow Episode Over the City of Istanbul". Natural Hazards. 54 (3): 703–23. Bibcode:2010NatHa..54..707K. doi:10.1007/s11069-009-9496-7. ISSN 1573-0840. S2CID 140188530.
- ↑ "Resmi İstatistikler". mgm.gov.tr. Meteoroloji Genel Müdürlüğü. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2020-12-23. สืบค้นเมื่อ 2020-12-13.
- ↑ "Rapport om vær- og føreforhold i Agder i perioden 20.-28. februar 2007" [Report on weather and driving conditions in Agder in the period 20–28 February 2007]. Statens vegvesen [State Highways Authority] (ภาษานอร์เวย์). 2007-05-01. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-10-25. สืบค้นเมื่อ 2019-10-25.
- ↑ Bao, Baoleerqimuge & Ren, Guoyu (พฤษภาคม 2018). "Sea-Effect Precipitation over the Shandong Peninsula, Northern China". Journal of Applied Meteorology and Climatology. 57 (6): 1291–1308. Bibcode:2018JApMC..57.1291B. doi:10.1175/JAMC-D-17-0200.1. S2CID 126039299 – โดยทาง ResearchGate.
- ↑ Dolce, Chris; Belles, Jonathan (2017-01-11). "Surprising Bodies Of Water That Have Spawned Lake-Effect Snow". The Weather Channel. สืบค้นเมื่อ 2023-10-15.
- ↑ "Snow Blankets Iran". NASA Earth Observatory. 2014-02-11. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-07. สืบค้นเมื่อ 2021-10-07.
- ↑ "Iran snow cuts power to nearly 500,000 homes". BBC News. 2014-02-03. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-24. สืบค้นเมื่อ 2018-06-21.
- ↑ "Heavy Snow Kills Dozens in Asia". National Geographic. 2008-01-10. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-07-24.
- ↑ "Iranians use Facebook to save villagers from snowstorm". The Observers. France 24. 2014-02-14. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-02-22. สืบค้นเมื่อ 2014-02-14.
- ↑ "Conversations". uk.sci.weather archives. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-01-30. สืบค้นเมื่อ 2007-08-03.
- ↑ "Snow closes schools in Greater Manchester plus city airports". BBC News. 2019-01-30. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-13. สืบค้นเมื่อ 2019-02-13.
- ↑ Rowden, Nathan (2017-12-08). "Heavy snow causes chaos in Shropshire - and there's more on the way". Shropshire Star. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-09. สืบค้นเมื่อ 2017-12-08.
- ↑ "Neige. Le mois de mars de tous les records en Normandie" [Snow. The month of March of all records in Normandy]. actu.fr (ภาษาฝรั่งเศส). 2013-03-14. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-12-03. สืบค้นเมื่อ 2013-11-26.