หัวใจเต้นเร็ว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หัวใจเต้นเร็ว
Tachycardia
Tachycardia ECG paper.svg
คลื่นไฟฟ้าหัวใจแสดงภาวะหัวใจเต้นเร็วชนิดไซนัส (sinus tachycardia) ด้วยอัตราประมาณ 100 ครั้งต่อนาที
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10 I47-I49, R00.0
ICD-9 427, 785.0
MeSH D013610

หัวใจเต้นเร็ว (อังกฤษ: tachycardia) เป็นภาวะซึ่งอัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้นไปจากภาวะปกติ[1] โดยทั่วไปสำหรับผู้ใหญ่ อัตราการเต้นของหัวใจที่ถือว่าเร็วคือมากกว่า 100 ครั้งต่อนาที[1] ภาวะที่มีหัวใจเต้นเร็วนี้อาจเกิดขึ้นตามปกติ (เช่น หลังการออกกำลังกาย) หรือผิดปกติ (เช่น โรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ) ก็ได้

ภาวะหัวใจเต้นเร็วผิดปกติแบ่งตามจุดกำเนิดในหัวใจได้ 2 ชนิด คือ supraventricular tachycardia (SVT) เกิดในหัวใจห้องบน และ ventricular tachycardia (VT) เกิดในหัวใจห้องล่าง[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Awtry, Eric H.; Jeon, Cathy; Ware, Molly G. (2006). Blueprints cardiology (2nd ed.). Malden, Mass.: Blackwell. p. 93. ISBN 9781405104647. 
  2. ภาวะหัวใจเต้นเร็วผิดปกติ สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2559