หวัง อี้ (นักการเมือง)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หวัง อี้
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด (1953-10-19) 19 ตุลาคม ค.ศ. 1953 (69 ปี)
พรรค พรรคคอมมิวนิสต์จีน (1981-ปัจจุบัน)[1]
ศิษย์เก่า

หวัง อี้ (จีน: 王毅; เกิด 19 ตุลาคม 1953) เป็นนักการทูตและนักการเมืองอาวุโสของจีนซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมาธิการต่างประเทศส่วนกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทำให้เขาเป็นนักการทูตระดับสูงสุดของจีนและเป็น มนตรีแห่งรัฐ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 และเป็นสมาชิกโปลิตบูโรของพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ปี ค.ศ. 2022[2] ก่อนหน้านี้เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 ถึง ค.ศ. 2022

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

หวังเกิดที่ปักกิ่ง หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลายในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1969 เขาถูกส่งไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ต่อมาเขารับราชการในกองทหารก่อสร้างภาคตะวันออกเฉียงเหนือใน มณฑลเฮยหลงเจียง เป็นเวลาแปดปี

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1977 หวังกลับไปปักกิ่ง และในปีเดียวกันนั้นก็ได้ลงทะเบียนเรียนในภาควิชาภาษาเอเชียและแอฟริกาของ มหาวิทยาลัยการศึกษานานาชาติปักกิ่ง เขาเรียน ภาษาญี่ปุ่น ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 เขาเป็นที่รู้จักจากการพูดภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นได้อย่างคล่องแคล่ว[3]

อาชีพ[แก้]

อาชีพช่วงต้น[แก้]

เมื่อสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัย หวังถูกส่งไปยังกองกิจการเอเชียของกระทรวงการต่างประเทศโดยพ่อตาของเขา ซึ่งเขาเริ่มอาชีพการงานในฐานะนักการทูต ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1989 เขาถูกส่งไปยังสถานทูตจีนในญี่ปุ่นและรับราชการที่นั่นเป็นเวลาห้าปี เมื่อเขาเดินทางกลับจีนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1994 หวังได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองหัวหน้ากองกิจการเอเชียของกระทรวงการต่างประเทศและได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้ากองในปีถัดมา ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 หวัง เป็นวิทยากรรับเชิญที่สถาบันความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ในสหรัฐอเมริกา ไม่นานหลังจากที่เขากลับมา เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีและผู้อำนวยการสำนักวิจัยนโยบาย ตั้งแต่กันยายน ค.ศ. 1999 หวังเรียนต่อด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ China Foreign Affairs University และได้รับปริญญาเอก ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 หวังได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รับผิดชอบงานกิจการเอเชีย เขาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการที่อายุน้อยที่สุด

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2004 หวังได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอกอัครราชทูตจีนประจำประเทศญี่ปุ่น เขาดำรงตำแหน่งนี้จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 หวังรับตำแหน่งต่อจาก เฉิน ยุนหลิน ในตำแหน่งผู้อำนวยการ สำนักงานกิจการไต้หวัน ของ คณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน[4]

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ[แก้]

แต่งตั้ง[แก้]

เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2013 หวังได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศหลังจากที่เขาได้รับอนุมัติจาก สภาประชาชนแห่งชาติ[5]

การเจรจาสันติภาพ[แก้]

หวังเริ่มการเยือนตะวันออกกลางครั้งสำคัญในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 2013 เพื่อไปเยือนอิสราเอลและปาเลสไตน์ เขาหารือกับผู้นำของทั้งสองประเทศถึงความสำคัญของข้อตกลงนิวเคลียร์กับอิหร่านและความสำคัญของการเจรจาสันติภาพอย่างต่อเนื่อง โดยกล่าวว่า "สงครามไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา ความรุนแรงเพิ่มความเกลียดชัง การเจรจาสันติภาพเป็นหนทางเดียวที่เหมาะสม"

อ้างอิง[แก้]

  1. https://www.fmprc.gov.cn/mfa_eng/wjb_663304/wjbz_663308/
  2. "Foreign Minister Wang Yi". The US-China Business Council. สืบค้นเมื่อ 18 April 2021.
  3. Ford, Peter (18 March 2013). "The new face of Chinese diplomacy: Who is Wang Yi?". Christian Science Monitor. Beijing. สืบค้นเมื่อ 14 May 2020.
  4. "Biography of Wang Yi". China Vitae. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-21. สืบค้นเมื่อ 28 December 2010.
  5. "China People's Congress approves new cabinet". BBC. 16 March 2013. สืบค้นเมื่อ 16 March 2013.