หลานโจว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หลานโจว

兰州市
สถานที่และสิ่งที่น่าสนใจในนครหลานโจว
ที่ตั้งของนครหลานโจวในมณฑลกานซู่
ที่ตั้งของนครหลานโจวในมณฑลกานซู่
หลานโจว ตั้งอยู่ใน มณฑลกานซู่
หลานโจว
หลานโจว
ที่ตั้งของใจกลางเมืองในมณฑลกานซู่
พิกัดภูมิศาสตร์ (หน่วยงานบริหารมณฑลกานซู่): 36°03′38″N 103°49′36″E / 36.0606°N 103.8268°E / 36.0606; 103.8268พิกัดภูมิศาสตร์: 36°03′38″N 103°49′36″E / 36.0606°N 103.8268°E / 36.0606; 103.8268
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑลกานซู่
เขตการปกครองระดับเทศมณฑล8
ศูนย์กลางการปกครองเขตเฉิงกวัน (城关区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคหลี่ หรงชั่น (李荣灿)
 • นายกเทศมนตรีจาง เหว่ยเหวิน (张伟文)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด13,300 ตร.กม. (5,100 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018)[1]298 ตร.กม. (115 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด3,616,163 คน
 • ความหนาแน่น270 คน/ตร.กม. (700 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018)[1]2,890,000
 • ความหนาแน่นเขตเมือง9,700 คน/ตร.กม. (25,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์730000
รหัสพื้นที่931
รหัสไอเอสโอ 3166CN-GS-01
ป้ายทะเบียนรถ甘A
GDP (2015)CNY 200 พันล้าน[2]
 - ต่อหัวCNY 57,191[2]
ดอกไม้ประจำนครกุหลาบญี่ปุ่น
เว็บไซต์http://www.lz.gansu.gov.cn
หลานโจว
Lanzhou (Chinese characters).svg
"หลานโจว" เขียนด้วยตัวอักษรจีนตัวย่อ (บน) และอักษรจีนตัวเต็ม (ล่าง)
จีนตัวย่อ 兰州
จีนตัวเต็ม 蘭州
ความหมายตามตัวอักษร "จังหวัดแห่ง[เนินเขา]กล้วยไม้"[3]

หลานโจว (จีน: 兰州; พินอิน: Lánzhōu) เป็นเมืองหลวงของมณฑลกานซู่

ประวัติศาสตร์[แก้]

การตั้งหลักปักฐานในบริเวณนี้เพื่อ ราชวงศ์ฮั่น และมีประวัติศาสตร์ประมาณ 2,000 ปี เดิมถูกเรียกว่าเมืองสีทอง เป็นทางผ่านที่สำคัญของเส้นทางสายไหม และถูกป้องกันการรุกรานโดยกำแพงเมืองจีน

ภูมิอากาศและมลพิษ[แก้]

ภูมิอากาศเป็นแบบกึ่งแห้ง จัดอยู่ในเขตหนาว

หลานโจว เป็นหนึ่งในเมืองที่มีมลพิษมากที่สุดในจีน อากาศแย่จนบางเวลาไม่สามารถเห็นภูเขาหลานซาน (Lanshan) ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง เมืองถูกตั้งอยู่ในหุบเขาแคบและโค้ง ซึ่งทำให้อากาศไม่ถ่ายเท หลานโจวยังเป็นที่ตั้งของโรงงานมากมาย รวมถึงการโรงงานแปรรูปปิโตรเลียม และได้รับผลกระทบจากพายุฝุ่นซึ่งพัดพามาจากทะเลทรายโกบี โดยเฉพาะในฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ

ภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Cox, W (2018). Demographia World Urban Areas. 14th Annual Edition (PDF). St. Louis: Demographia. p. 22.
  2. 2.0 2.1 2015中国城市GDP排名出炉! 第一无悬念. January 21, 2016. Archived from the original on May 21, 2016.
  3. Jun Jing (1996), The Temple of Memories: History, Power, and Morality in a Chinese Village, Stanford: Stanford University Press, p. 4.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]