หลอดดูด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หลอดดูด

หลอดดูด เป็นอุปกรณ์ในการดูดของเหลว มักใช้กับเครื่องดื่ม โดยทั่วไปหลอดดูดจะเป็นท่อผอมและยาว ทำจากพลาสติก (มักจะเป็น polystyrene) มีทั้งหลอดดูดตรง และหลอดดูดที่สามารถงอตรงปลายได้ เพื่อให้ดูดเครื่องดื่มได้ง่ายขึ้น เมื่อดูดเครื่องดื่ม เราจะนำปลายข้างหนึ่งใส่ลงในเครื่องดื่ม อีกข้างหนึ่งใส่ปาก โดยมักจะใช้มือจับไว้ด้วย เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณปากทำการออกแรงดูด ทำให้ความดันอากาศภายในปากลดลง ความดันอากาศรอบเครื่องดื่มซึ่งมีมากกว่าจะดันเครื่องดื่มให้ไหลเข้าไปในหลอดดูดเข้าสู่ปาก หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ หลอดดูดในรูปแบบปัจจุบันคิดค้นในปี พ.ศ. 2431

ประวัติ[แก้]

หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์[1] เพื่อเลี่ยงเศษตะกอนจากการหมัก หลอดที่เก่าที่สุดพบที่สุสานชาวสุเมเรียน อายุ 3000 ปีก่อนคริสตการ เป็หลอดทองประดับด้วยแลพิสแลซูลี[1] ชาวอาร์เจนตินาและข้างเคียงใช้เครื่อฃมือเหล็กคล้ายๆกันเรียกว่า bombilla ใช้เป็นทั้งหลอดและตะแกรงสำหรับดื่มชาเมท (Yerba mate) หลายร้อยปี[1]

สุขภาพและสิ่งแวดล้อม[แก้]

การผลิตหลอดพลาสติกส่งเสริมการใช้ปิโตรเลียมและหลอดที่ใช้แล้วกลายเป็นส่วนหนึ่งของมลภาวะพลาสติกทั่วโลก เมื่อถูกทิ้ง ส่วนใหญ่หลังจากใช้งานครั้งเดียว กลุ่มผู้สนับสนุนกลุ่มต่อต้านหลอดพลาสติกได้ประเมินว่ามีการใช้หลอดประมาณ 500 ล้านหลอดต่อวันในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น และโดยเฉลี่ย 1.6 หลอดต่อหัวต่อวัน[2][3][4]

หลอดทางเลือกที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเมื่อเทียบกับหลอดพลาสติกได้แก่[4]

  • หลอดกระดาษ
  • หลอดแก้ว
  • หลอดอลูมิเนียม
  • หลอดไม้ไผ่
  • หลอดฟาง
  • หลอดพาสต้า

อ้างอิง[แก้]