หมาป่าลายด่าง
| หมาป่าลายด่าง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไพลสโตซีนกลาง – ปัจจุบัน (200,000–0 ปีก่อนปัจจุบัน)[1] | |
|---|---|
 | |
| หมาป่าลายด่างในประเทศแอฟริกาใต้ | |
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์  | |
| อาณาจักร: | สัตว์ Animalia |
| ไฟลัม: | สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata |
| ชั้น: | สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม Mammalia |
| อันดับ: | สัตว์กินเนื้อ Carnivora |
| วงศ์: | หมา Canidae |
| วงศ์ย่อย: | หมา Caninae |
| เผ่า: | หมา Canini |
| สกุล: | Lycaon (Temminck, 1820)[3] |
| สปีชีส์: | L. pictus |
| ชื่อทวินาม | |
| Lycaon pictus (Temminck, 1820)[3] | |
 | |
| การแพร่กระจายของหมาป่าลายด่างตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
ยังอยู่ (ประจำถิ่น)
น่าจะยังอยู่ (ประจำถิ่น) | |
หมาป่าลายด่าง (อังกฤษ: painted dog, African wild dog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lycaon pictus) หรือที่เรียกว่า หมาล่าเนื้อเคป (Cape hunting dog) เป็นหมาป่าที่มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาใต้สะฮารา มันเป็นหมาป่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกาและเป็นสมาชิกเพียงหนึ่งเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ในสกุล Lycaon ซึ่งมีความแตกต่างจากสกุล Canis ตรงที่มีฟันที่ปรับตัวมาอย่างสูงเพื่อให้เข้ากับอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ล้วน และไม่มีนิ้วที่ไม่แตะพื้น (Dewclaw)
มีประชากรตัวเต็มวัยประมาณ 6,600 ตัว (รวมถึงตัวที่โตเต็มวัย 39 กลุ่มย่อย 1,400 ตัว) อาศัยอยู่ใน 39 ประชากรย่อย ซึ่งทั้งหมดถูกคุกคามจากการถูกตัดขาดของถิ่นที่อยู่, การถูกล่าโดยมนุษย์ และการแพร่ระบาดของโรค เนื่องจากประชากรย่อยที่ใหญ่ที่สุดน่าจะมีจำนวนน้อยกว่า 250 ตัว หมาป่าลายด่างจึงถูกจัดให้อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์บนบัญชีแดงไอยูซีเอ็นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990
หมาป่าลายด่างเป็นนักล่าผู้เชี่ยวชาญในการล่าสัตว์กีบเท้าบนบก โดยมักจะล่าสัตว์ในช่วงรุ่งสางและพลบค่ำ แต่ก็แสดงพฤติกรรมหากินในเวลากลางวันด้วยเช่นกัน มันจับเหยื่อโดยใช้ความอึกถึกทนและการล่าร่วมกันเป็นฝูงเพื่อทำให้เหยื่ออ่อนแรง คู่แข่งตามธรรมชาติของมันคือสิงโตและไฮยีนาลายจุด; สิงโตจะฆ่าหมาป่าเหล่านี้เมื่อมีโอกาส ในขณะที่ไฮยีน่าลายจุดมักเป็นสัตว์ที่แย่งอาหารกินบ่อยครั้ง เช่นเดียวกับสัตว์ในวงศ์หมาชนิดอื่น หมาป่าลายด่างจะสำรอกอาหารออกมาเพื่อให้ลูกของมันกิน แต่ยังขยายพฤติกรรมนี้ไปยังตัวเต็มวัยด้วย ซึ่งถือเป็นส่วนสำคัญของหน่วยสังคมภายในฝูง ลูกสัตว์จะมีสิทธิ์ได้รับประทานซากสัตว์ก่อนเป็นอันดับแรก
หมาป่าลายด่างได้รับการยกย่องในสังคมล่าสัตว์-หาของป่าหลายแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาวซาน (San peoples) และอียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Martínez-Navarro, B. & Rook, L. (2003). "Gradual evolution in the African hunting dog lineage: systematic implications". Comptes Rendus Palevol. 2 (8): 695–702. Bibcode:2003CRPal...2..695M. doi:10.1016/j.crpv.2003.06.002.
- ↑ Woodroffe, R. & Sillero-Zubiri, C. (2020) [amended version of 2012 assessment]. "Lycaon pictus". IUCN Red List of Threatened Species (ภาษาอังกฤษ). 2020 e.T12436A166502262. doi:10.2305/IUCN.UK.2020-1.RLTS.T12436A166502262.en. สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2022.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Temminck, C. J. (1820). "Sur le genre hyena, et description d'une espèce nouvelle, découverte en Afrique". Annales générales des sciences physiques. 3: 46–57.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
- painteddog.org, Painted Dog Conservation Website
- painteddog.co.uk/, Painted Dog Conservation United Kingdom Website
- African Wild Dog Conservancy
- African Wild Dog Watch
- Wild Dog conservation in Zimbabwe
- Namibia Nature Foundation Wild Dog Project: Conservation of African wild dogs in Namibia
- African Wild Dog at African Wildlife Foundation
- The Zambian Carnivore Programme
- Save the African wild dog
- Wildentrust.org
- Painted Dog Conservation (conservation organization)
- Photos, videos and information from ARKive
- ibream wild dog project
| ประจำชาติ | |
|---|---|
| อื่น ๆ | |
