ข้ามไปเนื้อหา

หนังสือเดินทางภูฏาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

หนังสือเดินทางภูฏานเป็นเอกสารที่อนุญาตและอำนวยความสะดวกในการเดินทางและกิจกรรมอื่น ๆ ในประเทศภูฏาน หรือโดยพลเมืองภูฏาน กระทรวงการต่างประเทศเป็นผู้ออกหนังสือเดินทางต่างประเทศให้แก่พลเมืองภูฏานสำหรับการเดินทางระหว่างประเทศ หนังสือเดินทางนี้ใช้ได้ในทุกประเทศเว้นแต่จะมีการระบุไว้เป็นอย่างอื่น[1]

ประวัติ

[แก้]
ชายชาว Lhotshampa ถือหนังสือเดินทางในค่าย Beldangi

ในราชอาณาจักรพูมทัง (Kingdom of Bumthang) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศภูฏานในปัจจุบัน สมุดประจำตัวศักดินาหรือ dzeng (ซองคา: ཛེང) ถูกออกให้แก่ผู้ส่งสารในราชสำนักเพื่อใช้เดินทางจากอาณาจักรหนึ่งไปยังอีกอาณาจักรหนึ่ง[1] การทูตและการไกล่เกลี่ยเป็นมาตรการที่สำคัญอย่างยิ่งในระบบหัวหน้าเผ่าของภูฏานในยุคก่อนสมัยใหม่[2]

หนังสือเดินทางสำหรับเดินทางไปต่างประเทศออกให้แก่พลเมืองภูฏานเพื่อใช้ในการเดินทางระหว่างประเทศ หนังสือเดินทางภูฏานฉบับใหม่นั้นออกโดยกระทรวงการต่างประเทศ

ใน ค.ศ. 1988 ผู้ถือหนังสือเดินทางภูฏานในต่างประเทศได้รับคำสั่งให้ส่งมอบหนังสือเดินทางเมื่อเดินทางกลับภูฏาน[3]

หนังสือเดินทางของภูฏานฉบับปัจจุบันเริ่มออกใช้ครั้งแรกประมาณ ค.ศ. 2006

ภาษา

[แก้]

หนังสือเดินทางมีข้อความในภาษาอังกฤษและภาษาซองคา[4]

ประเภท

[แก้]
ภาพรวมหนังสือเดินทางภูฏาน
ประเภทหนังสือเดินทาง สี ภาพ
หนังสือเดินทางทั่วไป (ซองคา: ་དགེ་འདུན་, อักษรโรมัน: Shinthron) น้ำเงิน
หนังสือเดินทางราชการ (ซองคา: དབྱངས།་, อักษรโรมัน: Pawchang) เขียว
หนังสือเดินทางทูต (ซองคา: ཞག་དང་རྣ, อักษรโรมัน: Denzhen) แดง

ข้อกำหนดเกี่ยวกับวีซ่า

[แก้]

ณ ค.ศ. 2024 พลเมืองภูฏานสามารถเดินทางเข้าประเทศและดินแดน 52 แห่งโดยไม่ต้องขอวีซ่าหรือขอวีซ่าเมื่อเดินทางถึง ทำให้หนังสือเดินทางของภูฏานอยู่ในอันดับที่ 92 ของโลกตามดัชนีหนังสือเดินทางเฮนลีย์ ร่วมกับชาดและคอโมโรส

ข้อกำหนดด้านวีซ่าสำหรับพลเมืองภูฏาน
  ภูฏาน
  เข้าออกได้เสรี
  ไม่จำเป็นตองใช้วีซ่า
  วีซ่าตอนมาถึง
  eVisa
  มีวีซ่าบริการทั้งตอนมาถึงหรือออนไลน์
  จำเป็นต้องใช้วีซ่า

ในวัฒนธรรมประชานิยม

[แก้]

ใน ค.ศ. 2013 ผู้ใช้วิกิพีเดียที่อ้างเป็นชาวภูฏานและผู้พูดภาษาซองคาเป็นภาษาแม่ เพิ่มเสียงอ่านในบทความลงในบทความหนังสือเดินทางภูฏานในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ[5] นักวิจารณ์ในอินเทอร์เน็ตมองว่ามันเป็นเรื่องตลก และก่อให้เกิดอินเทอร์เน็ตมีม ไฟล์เสียงดังกล่าวถูกลบไปใน ค.ศ. 2015 หลังมีการถกเถียงกันในหน้าพูดคุยของบทความนั้น[6][7]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 http://www.nab.gov.bt/downloads/82NA%20resolution.doc%5Bลิงก์เสีย%5D
  2. ༄༅།༅།ཆ༅ས༌ས༅ད་བར༅་གསར༌ར༅༅ང་ག༅༌ར༅མ༌གཞག༌ས༅༅ང༌ར༅༅འ༅་བ༅མ་པ། (PDF) (ภาษาซองคา). ISBN 978-99936-15-07-1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 23 September 2015. สืบค้นเมื่อ 31 May 2013.
  3. "Circular MFA/PD/14.19". Kuensel (ภาษาอังกฤษ). 15 January 1988.
  4. James Minahan (1 December 2009). The complete guide to national symbols and emblems. Greenwood Press. ISBN 978-0-313-34498-5.
  5. Newman, Tim (March 20, 2015). "Wikipedia's "Bhutaenese [ตามต้นฉบับ] Passport" Audio Article Is The Funniest Thing You'll Hear All Week". Lazer Horse. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 13, 2024. สืบค้นเมื่อ March 13, 2024.
  6. "When 'Bhutanese passport' was deleted from Wiki after being subjected to trolls". The News Minute. March 30, 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 13, 2024. สืบค้นเมื่อ March 13, 2024.
  7. Lileks, James (March 27, 2015). "The trouble with "Bhutanese Passport."". Star Tribune. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 13, 2024. สืบค้นเมื่อ March 13, 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]