สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1997–98

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฤดูกาล 1997–98
ประธานสโมสร	มาร์ติน เอ็ดเวิดส์
ผู้จัดการทีม	อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
กัปตันทีม	รอย คีน
สนาม	โอลด์แทรฟฟอร์ด
พรีเมียร์ลีก	รองแชมป์
ผู้ทำประตูสูงสุด	ลีก: แอนดี โคล (15); ทั้งหมด: แอนดี โคล (25)
ผู้เข้าชมในบ้านเฉลี่ย	54,420 คน
	← 1996–97 1998–99 →

ฤดูกาล 1997–98 เป็นฤดูกาลที่ 6 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกและเป็นฤดูกาลที่ 23 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ^[1] รอย คีน กองกลางทีมชาติไอร์แลนด์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นกัปตันทีมคนใหม่ ต่อจากเอริก ก็องโตนา โดยพีเตอร์ สไมเกิล ผู้รักษาประตูทีมชาติเดนมาร์ก เป็นรองกัปตันทีม ยูไนเต็ดเสียตำแหน่งแชมป์พรีเมียร์ลีกให้กับอาร์เซนอลภายใต้การคุมทีมของอาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการทีมชาวฝรั่งเศส เจ้าของสถิติชนะติดต่อกัน 10 นัดรวดในช่วง 2 เดือนสุดท้ายของฤดูกาล เช่นเดียวกับการตกรอบด้วยน้ำมือของคู่แข่งในลีกอย่างบาร์นสลีย์ และอาแอ็ส มอนาโก ในเอฟเอคัพ และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ตามลำดับ จบฤดูกาลโดยมีเพียงแชริตีชีลด์ในตู้โชว์ถ้วยรางวัลเท่านั้น

หลังจากเสียกัปตันทีมและดาวยิงอย่างเอริก ก็องโตนาที่แขวนสตั๊ดเมื่อจบฤดูกาลที่แล้ว เฟอร์กูสันได้ตัวเทดดี เชริงงัมกองหน้าทีมชาติอังกฤษมาแทนที่ทันทีจากทอตนัมฮอตสเปอร์ด้วยสัญญา 3 ปีค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์^[2] และมีการสับเปลี่ยนหมายเลขผู้เล่นภายในทีม เดวิด เบ็คแคมได้รับเสื้อหมายเลข 7 และเชริงงัมได้รับเสื้อหมายเลข 10 ซึ่งเป็นหมายเลขเสื้อเดิมของเบ็คแคม เฮนนิง เบิร์กซึ่งเป็นหนึ่งในทีมชุดแชมป์พรีเมียร์ลีกของแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในฤดูกาล 1994–95 ถูกคว้าตัวเข้าสู่ถิ่นโอลด์แทรฟฟอร์ดด้วยค่าตัว 5 ล้านปอนด์เมื่อเริ่มต้นฤดูกาล และได้รับเสื้อหมายเลข 21^[3]

เอฟเอพรีเมียร์ลีก

สิงหาคม–ตุลาคม

แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เริ่มต้นป้องกันแชมป์พรีเมียร์ลีกเพื่อคว้าแชมป์ติดต่อกันเป็นสมัยที่ 3 ที่ไวต์ฮาร์ตเลน ซึ่งเป็นสนามเก่าของเทดดี เชริงงัม หนึ่งชั่วโมงในการเปิดตัวทำให้เขามีโอกาสยิงจุดโทษที่น่าสงสัย แต่เขายิงไปชนเสาและกระดอนออกไปข้างสนาม ในที่สุดยูไนเต็ดชนะ 2–0 จากการยิงในนาทีที่ 82 ของนิคกี บัตต์ และทำเข้าประตูตัวเองโดยรามอน เวกา กองหลังทีมชาติสวิสในนาทีที่ 83^[4] เดวิด เบ็คแคมออกจากม้านั่งสำรองลงมายิงประตูชัยในเกมพบเซาแทมป์ตันที่โอลด์แทรฟฟอร์ด 1–0 บุกเสมอเลสเตอร์ 0–0 ที่ฟิลเบิร์ตสตรีทในนัดถัดมา ทำให้พวกเขาเก็บคลีนชีต 3 นัดรวด^[5] เบ็คแคมรักษาสถิติการทำประตูที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เชริงงัมยิงประตูแรกให้กับสโมสรในเกมที่เฟอร์กูสันเอาชนะเอฟเวอร์ตันที่กูดิสันพาร์ก

ทีม

ผู้รักษาประตู

(1) พีเตอร์ สไมเกิล (รองกัปตันทีม)
(17) ไรมอนด์ ฟัน เดอ กาว

กองหลัง

กองกลาง

กองหน้า

อ้างอิง

↑ "Manchester United Season 1997/98". StretfordEnd.co.uk. สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "Teddy Sheringham". ESPN Soccernet. 18 กรกฎาคม 2002. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Nixon, Alan (12 สิงหาคม 1997). "Football: Berg makes pounds 5m move to United". The Independent. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Moore, Glenn (11 สิงหาคม 1997). "Sheringham has the final word". The Independent. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Moore, Glenn (25 สิงหาคม 1997). "Wily Foxes frustrate United". The Independent. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[1] "Manchester United Season 1997/98". StretfordEnd.co.uk. สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[2] "Teddy Sheringham". ESPN Soccernet. 18 กรกฎาคม 2002. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[Berg_makes_pounds_5m_move_to_United-3] Nixon, Alan (12 สิงหาคม 1997). "Football: Berg makes pounds 5m move to United". The Independent. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[tottenham-4] Moore, Glenn (11 สิงหาคม 1997). "Sheringham has the final word". The Independent. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[5] Moore, Glenn (25 สิงหาคม 1997). "Wily Foxes frustrate United". The Independent. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

ด ค ก ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
นิวตันฮีท แอลวายอาร์	1883–84 1884–85 1885–86 1886–87 1887–88 1888–89 1889–90 1890–91 1891–92
นิวตันฮีท	1892–93 1893–94 1894–95 1895–96 1896–97 1897–98 1898–99 1899–1900 1900–01 1901–02
ช่วงแรกในชื่อ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด	1902–03 1903–04 1904–05 1905–06 1906–07 1907–08 1908–09 1909–10 1910–11 1911–12 1912–13 1913–14 1914–15
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง	1915–16 1916–17 1917–18 1918–19
ช่วงระหว่างสงคราม	1919–20 1920–21 1921–22 1922–23 1923–24 1924–25 1925–26 1926–27 1927–28 1928–29 1929–30 1930–31 1931–32 1932–33 1933–34 1934–35 1935–36 1936–37 1937–38 1938–39
สงครามโลกครั้งที่สอง	1939–40 1940–41 1941–42 1942–43 1943–44 1944–45
ยุคหลังสงคราม	1945–46 1946–47 1947–48 1948–49 1949–50 1950–51 1951–52 1952–53 1953–54 1954–55 1955–56 1956–57 1957–58 1958–59 1959–60 1960–61 1961–62 1962–63 1963–64 1964–65 1965–66 1966–67 1967–68 1968–69 1969–70 1970–71 1971–72 1972–73 1973–74 1974–75 1975–76 1976–77 1977–78 1978–79 1979–80 1980–81 1981–82 1982–83 1983–84 1984–85 1985–86 1986–87 1987–88 1988–89 1989–90 1990–91 1991–92
ยุคพรีเมียร์ลีก	1992–93 1993–94 1994–95 1995–96 1996–97 1997–98 1998–99 1999–2000 2000–01 2001–02 2002–03 2003–04 2004–05 2005–06 2006–07 2007–08 2008–09 2009–10 2010–11 2011–12 2012–13 2013–14 2014–15 2015–16 2016–17 2017–18 2018–19 2019–20 2020–21 2021–22 2022–23 2023–24 2024–25 2025–26 2026–27