ข้ามไปเนื้อหา

สแทร์เวย์ทูเฮฟเวิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
"สแทร์เวย์ทูเฮฟเวิน"
เพลงโดยเลด เซพเพลิน
จากอัลบั้ม 'Led Zeppelin IV'
วางจำหน่าย8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 (1971-11-08)
บันทึกเสียง1971
สตูดิโอไอส์แลนด์สตูดิโอส์, กรุงลอนดอน
แนวเพลง
ความยาว7:55
ค่ายเพลงแอตแลนติก
ผู้ประพันธ์เพลง
โปรดิวเซอร์จิมมี เพจ

สแทร์เวย์ทูเฮฟเวิน (อังกฤษ: Stairway to Heaven) เป็นเพลงจากวงร็อกสัญชาติอังกฤษ เลด เซพเพลิน วางจำหน่ายในช่วงปลาย ค.ศ. 1971 เพลงได้แต่งขึ้นโดยจิมมี เพจ มือกีตาร์เอกของวง และโรเบิร์ต แพลนต์ นักร้องนำวง ในอัลบั้ม The untitled fourth studio หรือที่มักเรียกกันว่า Led Zeppelin IV เพลงได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งในเพลงร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล[1][2][3] และถือเป็นหนึ่งในเพลงประจำวง (Signature song) เลด เซพเพลิน อีกด้วย

โครงสร้างของเพลงประกอบด้วยสามส่วนหลัก ส่วนแรกเป็นจังหวะบรรเลงกีตาร์อคูสติกในจังหวะช้า ๆ แล้วค่อย ๆ ไล่ระดับเสียงและจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยน้ำเสียงของกีตาร์ไฟฟ้า ในส่วนสุดท้ายเป็นทำนองที่หนักขึ้น ด้วยน้ำเสียงโซโล่กีตาร์แบบฮาร์ดร็อก ซึ่งมีทั้งการโซโล่ของเพจผสานกับเสียงร้องของแพลนต์ ก่อนจะจบเพลงด้วยประโยคที่ว่า "And she's buying a stairway to heaven"

"Stairway to Heaven" ได้รับการโหวตอันดับสาม ในปี ค.ศ. 2000 บนหัวข้อ 100 เพลงร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล จากนิตยสาร วีเอช1[4] และอันดับ 31 บนหัวข้อ 500 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล จากนิตยสารโรลลิงสโตน "Stairway to Heaven" ยังเป็นเพลงที่ถูกขอจากสถานีวิทยุมากที่สุดของสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษที่ 1970 แม้ว่าเพลงจะไม่ประสบความสำเร็จด้านยอดจำหน่ายเท่าที่ควร[5] ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 "Stairway to Heaven" ผ่านการโปรโมตและจัดจำหน่ายทางอินเทอร์เน็ตในอัลบั้ม Mothership ก็ได้ติดชาร์ตที่ 37 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร[6]

การเขียนและบันทึกเพลง

[แก้]
แนวคิดในตอนแรกคือการใช้กีตาร์ที่เบาบางเพื่อเปิดทางให้กับเพลงนี้ และให้มีบางอย่างที่เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ [...] แต่การทำให้แนวคิดนี้สำเร็จลุล่วงอย่างเหมาะสมนั้น [เป็นอีกเรื่องหนึ่ง] [...] ทุกอย่างเร่งจังหวะให้เร็ว ทุกอย่างบรรเลงไป [...] มันไม่ใช่การเรียบเรียงดนตรีแบบออร์เคสตรา [...] แต่มันคือการซ้อนทับ การเพิ่มรายละเอียดของเสียงไปเรื่อย ๆ

จิมมี เพจแห่งวงเลด เซพเพลิน กล่าวไว้ต่อ แดเนียล ราเชล ในหนังสือ The Art of Noise: Conversations with Great Songwriters (2014)[7]

เพลงนี้มีต้นกำเนิดในปี 1970 เมื่อจิมมี เพจและโรเบิร์ต แพลนต์ ใช้เวลาพักผ่อนที่บรอน-อีร์-ออร์ กระท่อมห่างไกลในเวลส์ หลังจากทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 5 ในอเมริกาของเลด เซพเพลิน เพจกล่าวว่าเขาแต่งเพลงนี้ "ในช่วงเวลาที่ยาวนาน โดยส่วนแรกเกิดขึ้นที่บรอน-อีร์-ออร์ในคืนหนึ่ง"[8] เพจมักพกเครื่องบันทึกเทปติดตัวเสมอ และไอเดียสำหรับเพลงสแทร์เวย์ทูเฮฟเวินก็เกิดขึ้นจากเศษเสี้ยวของดนตรีที่บันทึกไว้[9] ความพยายามครั้งแรกในการเขียนเนื้อเพลงโดยโรเบิร์ต แพลนต์ข้างกองไฟในยามเย็นที่เฮดลีย์ แกรนจ์นั้นเป็นการคิดสดบางส่วน และเพจอ้างว่า "เนื้อเพลงส่วนใหญ่เขียนขึ้นที่นั่นและในตอนนั้น" เพจกำลังดีดคอร์ด และแพลนต์มีดินสอและกระดาษ

เลด เซพเพลิน เริ่มบันทึกเพลง สแทร์เวย์ทูเฮฟเวิน ในเดือนธันวาคม 1970 ที่สตูดิโอใหม่ของไอแลนด์เรเคิดส์บนถนนเบซิงในลอนดอน[10][11] เพลงนี้แต่งเสร็จสมบูรณ์โดย แพลนต์ ในระหว่างการบันทึกเสียงอัลบั้ม Led Zeppelin IV ที่ เฮดเลย์ แกรนจ์, แฮมป์เชอร์ ในปี 1971[12] จากนั้นเพจก็กลับไปที่ไอส์แลนด์ เรคคอร์ด เพื่อบันทึกโซโล่กีตาร์ของเขา[5]

การบันทึกเสียงในสตูดิโอฉบับสมบูรณ์ถูกปล่อยออกมาในอัลบั้ม Led Zeppelin IV ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1971 แอตแลนติกเรเคิดส์ ค่ายเพลงของวง ต้องการวางจำหน่ายเป็นซิงเกิล แต่ปีเตอร์ แกรนต์ ผู้จัดการวงปฏิเสธคำขอในปี 1972 และ 1973 ส่งผลให้หลายคนซื้ออัลบั้มชุดที่สี่ราวกับซื้อซิงเกิลนี้[5]

การเรียบเรียงเพลง

[แก้]

สแทร์เวย์ทูเฮฟเวิน ถูกอธิบายว่าเป็นเพลงแนวโพรเกรสซิฟร็อก[13][14] โฟล์กร็อก[15] และฮาร์ดร็อก[15] เพลงประกอบด้วยสามส่วน เริ่มต้นด้วยท่อนอินโทรที่เงียบสงบโดยใช้กีตาร์อะคูสติกหกสายแบบดีดนิ้วและรีคอร์เดอร์สี่ตัว (จบที่ 2:15) และค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นท่อนกลางที่ช้าลงด้วยเครื่องดนตรีไฟฟ้า (2:16–5:33) จากนั้นเป็นท่อนโซโล่กีตาร์ยาว (5:34–6:44) ก่อนที่จะเข้าสู่ท่อนสุดท้ายที่เร็วขึ้นแบบฮาร์ดร็อก (6:45–7:45) และจบลงด้วยท่อนเอพิล็อกสั้น ๆ ที่มีเพียงเสียงร้องเท่านั้น[16] แพลนต์ร้องท่อนเปิด ท่อนกลาง และท่อนเอพิล็อกในระดับเสียงกลางของเขา ส่วนท่อนฮาร์ดร็อกเขาจะร้องในระดับเสียงสูง ซึ่งใกล้เคียงกับเสียงระดับฟัลเซ็ตโต

เพลงนี้แต่งขึ้นในคีย์เอไมเนอร์ เริ่มต้นด้วยการเล่นคอร์ดกีตาร์แบบอาร์เปจจิโอด้วยการดีดนิ้ว พร้อมกับเบสไลน์แบบโครมาติกที่ลดลง A-G♯-G-F♯-F เพจใช้กีตาร์อะคูสติก Harmony Sovereign H1260 และกีตาร์ไฟฟ้า 12 สาย Fender Electric XII ต่อตรงเข้ากับมิกเซอร์สำหรับส่วนจังหวะ[17] จอห์น พอล โจนส์ บันทึกเสียงทับซ้อน 4 แทร็ก (น่าจะเป็นโซปราโน อัลโต เทเนอร์ และเบส) ในส่วนเปิด (เขาใช้ Mellotron และต่อมาใช้เปียโนแกรนด์ Yamaha CP-70B และ Yamaha GX1 เพื่อสังเคราะห์เสียงในการแสดงสด) และเปียโนไฟฟ้า Hohner Electra-Piano ในส่วนกลาง[18]

แต่ละส่วนค่อย ๆ เพิ่มเลเยอร์กีตาร์มากขึ้น โดยแต่ละเลเยอร์เสริมกับส่วนเปิด และเสียงกลองเริ่มเข้ามาในนาทีที่ 4:18 โซโล่กีตาร์ที่ยาวในส่วนสุดท้ายของเพลงนั้นบันทึกเสียงโดยใช้กีตาร์เฟนเดอร์ เทเลแคสเตอร์ ปี 1959 ที่เจฟฟ์ เบ็ก มอบให้เพจ (เครื่องดนตรีที่เขาใช้บ่อยกับวง Yardbirds) ต่อเข้ากับแอมป์ Supro แม้ว่าในการสัมภาษณ์กับนิตยสาร Guitar World เพจจะกล่าวว่า "มันอาจจะเป็นมาร์แชลก็ได้ แต่ผมจำไม่ได้"[19][9] มีการบันทึกเสียงโซโลแบบบรรเลงสดสามครั้ง โดยที่เพจต้องตัดสินใจอย่างหนักว่าจะเลือกใช้ส่วนไหนดี ต่อมาเพจเปิดเผยว่า "ผมคิดท่อนแรกไว้แล้ว และก็มีท่อนเชื่อมด้วย ผมตรวจสอบพวกมันก่อนที่จะเริ่มบันทึกเทป" เขาเปรียบเทียบเพลงนี้กับการถึงจุดสุดยอด[20] ลำดับคอร์ด Am–G–F–G ในส่วนที่สามของเพลง ซึ่งมีแกนหลักอยู่ที่ A minor นั้น เป็นแบบฉบับของการดำเนินคอร์ดในโหมด Aeolian[21]

บุคลากร

[แก้]

อ้างอิงจาก Jean-Michel Guesdon และ Philippe Margotin:[22]

ชาร์ต

[แก้]

ดิจิทัลดาวน์โหลด

[แก้]
ชาร์ต (2007) อันดับ
New Zealand RIANZ Singles Chart[23] 13
Norwegian Singles Chart[24] 5
Irish Singles Chart[25] 24
UK Singles Chart[26] 37
US Billboard Hot Digital Songs Chart[27] 30
US Billboard Hot Singles Recurrents Chart[28] 16
Canadian Billboard Hot Digital Singles Chart[29] 17
EU Billboard Hot 100 Singles Chart[30] 79
Swiss Singles Chart[31] 17
Portuguese Singles Chart[32] 8
ชาร์ต (2008) อันดับ
Swedish Singles Chart[33] 57
German Singles Chart[34] 71
ชาร์ต (2010) อันดับ
German Singles Chart[35] 15

การรับรอง

[แก้]
ประเทศ การรับรองจำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย
Italy (FIMI)[36] 2× Platinum 100,000‡
United Kingdom (BPI)[37] Platinum 600,000‡

‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Shmoop (2010), Stairway to Heaven: Shmoop Music Guide, Shmoop University, Inc., ISBN 1-61062-069-0, p.4
  2. ↑ September 2002 Issue. SPIN. SPIN Media LLC.
  3. ↑ "Led Zeppelin's 'Stairway to Heaven' Voted the Greatest Rock Song before the year of 2000". Gigwise.com. สืบค้นเมื่อ 24 November 2010.
  4. ↑ "VH1 100 Greatest Rock Songs 1–50". rockonnet.com. สืบค้นเมื่อ 1 June 2008.
  5. 1 2 3 Dave Lewis (1994), The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, Omnibus Press, ISBN 0-7119-3528-9.
  6. ↑ "Yahoo Celebrity UK". Yahoo.
  7. ↑ Rachel, Daniel (2014). The Art of Noise: Conversations with Great Songwriters. St. Martin's Griffin (published 7 October 2014). pp. 63–64.
  8. ↑ Sutcliffe, Phil (April 2000). "Bustle in the Hedgerow". MOJO, p. 62
  9. 1 2 Tolinski, Brad and di Benedetto, Greg (January 1998). "Light and Shade: A Historic Look at the Entire Led Zeppelin Catalogue Through the Eyes of Guitarist/Producer/Mastermind Jimmy Page". Guitar World, p. 100–104.
  10. ↑ Schulps, Dave (October 1977). "Jimmy Page: The Trouser Press Interview". teachrock.org. Trouser Press. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 November 2021. สืบค้นเมื่อ 22 November 2021.
  11. ↑ Welch, Chris. "Classic Interview: Engineer Andy Johns on the secrets behind Led Zeppelin IV". musicradar.com. Future Plc. สืบค้นเมื่อ 2 December 2021.
  12. ↑ Davis, Stephen (4 July 1985). "Power, Mystery and the Hammer of the Gods: The Rise and Fall of Led Zeppelin". Rolling Stone. No. 451. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 January 2008. สืบค้นเมื่อ 15 January 2008.
  13. ↑ Macan 1997, p. 154.
  14. ↑ Colothan, Scott (19 April 2010). "Led Zeppelin's 'Stairway To Heaven' Voted The Greatest Rock Song". Gigwise. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 July 2020. สืบค้นเมื่อ 5 July 2016. The prog-rock epic is one of three Led Zep songs to make it into the top ten in a listeners' poll conducted by radio station Absolute Classic Rock.
  15. 1 2 Cramer 2009, p. 1116.
  16. ↑ Rolling Stone. "Stairway to Heaven". Rolling Stone. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 October 2007. สืบค้นเมื่อ 7 June 2006.
  17. ↑ "What was the Stairway To Heaven guitar?". Killer Guitar Rigs. 31 January 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 January 2024. สืบค้นเมื่อ 1 December 2023.
  18. ↑ "Tracks: Recording the Recorders on the Original Stairway Project". 6 October 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 September 2023. สืบค้นเมื่อ 2 September 2023.
  19. ↑ Steven Rosen, 1977 Jimmy Page Interview เก็บถาวร 28 พฤษภาคม 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Modern Guitars, 25 May 2007 (originally published in the July 1977, issue of Guitar Player magazine).
  20. ↑ Hann, Michael (22 October 2014). "Stairway to Heaven: The Story of a Song and Its Legacy". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 April 2020. สืบค้นเมื่อ 6 October 2020. He's often used sexual imagery to describe the song and it's no different today: 'It's like an orgasm at the end. It's whatever you want it to be.'
  21. ↑ Roche 2004, p. 139.
  22. ↑ Guesdon & Margotin 2018, p. 260.
  23. ↑ "Top 40 Singles – 19 November 2007". RIANZ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-20. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  24. ↑ "Top 20 Singles – 21 November 2007". norwegiancharts.com. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  25. ↑ "Top 50 Singles – 22 November 2007". IRMA. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  26. ↑ "Top 100 Singles – 24 November 2007". chartstats.com. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  27. ↑ "Hot 100 Digital Songs – 1 December 2007". Billboard. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  28. ↑ {{cite web|url=https://www.billboard.com/artist/led-zeppelin/chart-history/hot-singles-recurrents |title=Hot Singles Recurrents – 1 December 2007 |publisher=Billboard|accessdate=19 January 2009 |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20070929124956/http://%7b%7bbillboardurlbyname%7cartist=tenacious/
  29. ↑ {{cite web|url=https://www.billboard.com/artist/led-zeppelin/chart-history/hot-canadian-digital-singles |title=Hot Digital Songs – 1 December 2007 |publisher=Billboard|accessdate=19 January 2009 |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20070929124956/http://%7b%7bbillboardurlbyname%7cartist=tenacious/
  30. ↑ {{cite web|url=https://www.billboard.com/artist/led-zeppelin/chart-history/european-hot-100 |title=Hot 100 Singles – 1 December 2007 |publisher=Billboard|accessdate=19 January 2009 |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20070929124956/http://%7b%7bbillboardurlbyname%7cartist=tenacious/
  31. ↑ "Top 100 Singles – 2 December 2007". hitparade.ch. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  32. ↑ {{cite web|url=https://www.billboard.com/artist/led-zeppelin/chart-history/portugal |title=Top 100 Singles – 29 December 2007 |publisher=Billboard|accessdate=19 January 2009 |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20070929124956/http://%7b%7bbillboardurlbyname%7cartist=tenacious/
  33. ↑ "Top 60 Singles – 3 January 2008". swedishcharts.com. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  34. ↑ "Top 100 Singles – 19 May 2008". musicline.de. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-18. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
  35. ↑ "Top 100 Singles – 3 May 2010". musicline.de. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-18. สืบค้นเมื่อ 4 May 2010.
  36. ↑ "Italian single certifications – Led Zeppelin – Stairway to Heaven" (ภาษาอิตาลี). Federazione Industria Musicale Italiana. สืบค้นเมื่อ 9 September 2019. Select "2019" in the "Anno" drop-down menu. Type "Stairway to Heaven" in the "Filtra" field. Select "Singoli" under "Sezione".
  37. ↑ id MUST BE PROVIDED for UK CERTIFICATION.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สแทร์เวย์ทูเฮฟเวิน&oldid=12905166"