ข้ามไปเนื้อหา

สฺวี เซี่ยงเฉียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สฺวี เซี่ยงเฉียน
徐向前
จอมพล สฺวี เซี่ยงเฉียน (ค.ศ. 1955)
รองประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง
ดำรงตำแหน่ง
8 มกราคม ค.ศ. 1966  1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987
ประธานเหมา เจ๋อตง
ฮฺว่า กั๋วเฟิง
เติ้ง เสี่ยวผิง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง
26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978  6 มีนาคม ค.ศ. 1981
หัวหน้ารัฐบาลฮฺว่า กั๋วเฟิง
จ้าว จื่อหยาง
ก่อนหน้าเย่ เจี้ยนอิง
ถัดไปเกิ่ง เปียว
รองนายกรัฐมนตรีจีน
ดำรงตำแหน่ง
มีนาคม ค.ศ. 1978  กันยายน ค.ศ. 1980
หัวหน้ารัฐบาลฮฺว่า กั๋วเฟิง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด(1901-11-08)8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901
อำเภออู่ไถ ชานซี จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต21 กันยายน ค.ศ. 1990(1990-09-21) (88 ปี)
ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
อาชีพ
  • นายพล
  • นักการเมือง
  • นักเขียน
ชื่อเล่น"จอมพลเสื้อผ้าฝ้าย" (bù yī yuán shuài, 布衣元帅)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้ สาธารณรัฐประชาชนจีน
สังกัด กองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ประจำการ1924–1987
ยศ จอมพลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
บังคับบัญชา
ผ่านศึก
รางวัล

สฺวี เซี่ยงเฉียน (จีน: 徐向前; พินอิน: Xú xiàngqián; 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 21 กันยายน ค.ศ. 1990) เป็นจอมพลของสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นลูกชายเจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวย แต่เข้าร่วม กองทัพปฏิวัติแห่งชาติของก๊กมินตั๋งโดยขัดต่อความปรารถนาของพ่อแม่ใน ค.ศ. 1924 เมื่อสงครามกลางเมืองจีนเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1927 สฺวีเข้าร่วมโซเวียตเอ้อยฺวี่หว่านที่นำโดยจาง กั๋วเทา สฺวีกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพแดงที่สี่ซึ่งมีฐานอยู่ในเอ้อยฺวี่หว่าน จางและสฺวีล่าถอยไปยังเสฉวนตอนเหนือหลังพ่ายแพ้ในการรณรงค์โอบล้อมของก๊กมินตั๋ง สฺวีรอดชีวิตทางการเมืองจากการแปรพักตร์ของจางไปอยู่กับก๊กมินตั๋งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เขาเข้าร่วมกองทัพแดงอีกครั้งในตำแหน่งที่ด้อยกว่าภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตง

ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (1937–1945) สฺวีรับราชการในหน่วยทหารหลายหน่วยในพื้นที่ที่คอมมิวนิสต์ควบคุมทั่วภาคเหนือของจีน และกำกับการก่อสร้างพื้นที่ฐานหลายแห่ง เมื่อสงครามกลางเมืองจีนเริ่มขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1947 สฺวีก็ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ในจีนตอนเหนือ กำลังภายใต้การบังคับบัญชาของเขาเป็นผู้รับผิดชอบในการยึดเมืองไท่หยวนซึ่งมีปราการที่แข็งแกร่งในช่วงปลายสงครามใน ค.ศ. 1949

สฺวีได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจอมพลหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 เขาดำรงตำแหน่งทางการเมืองและทางทหารมากมาย และรอดชีวิตจากการปฏิวัติวัฒนธรรมแม้จะพยายามบรรเทาความรุนแรงของผลเสียที่เกิดขึ้นก็ตาม เขาเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญของเติ้ง เสี่ยวผิงและการกลับคืนสู่อำนาจทางการเมืองของเขาใน ค.ศ. 1976 เขาดำรงตำแหน่งทางการเมืองและทหารหลายตำแหน่งต่อไปกระทั่งถูกบังคับให้เกษียณใน ค.ศ. 1985

อ้างอิง

[แก้]