สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3
| เมห์เหม็ดที่ 3 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง | |||||
_at_the_reception_of_the_commanders_of_Eğri_Castle._Eğri_Fetihnamesi,_1598_(TSMK,_H.1609).jpg) พระบรมสาทิสลักษณ์ร่วมสมัยของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3 ทรงรับการยอมจำนนในการล้อมแอแกร์ (ค.ศ. 1596). Eğri Fetihnamesi, 1598 (TSMK, H.1609) | |||||
| สุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมัน (ปาดีชะฮ์) | |||||
| ครองราชย์ | 16 มกราคม 1595 – 22 ธันวาคม 1603 | ||||
| ก่อนหน้า | มูรัดที่ 3 | ||||
| ถัดไป | อาเหม็ดที่ 1 | ||||
| เคาะลีฟะฮ์ออตโตมัน (อะมีรุลมุอ์มินีน) | |||||
| ก่อนหน้า | มูรัดที่ 3 | ||||
| ถัดไป | อาเหม็ดที่ 1 | ||||
| ประสูติ | 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1566 พระราชวังมานีซา มานีซา จักรวรรดิออตโตมัน | ||||
| สวรรคต | 22 ธันวาคม ค.ศ. 1603 (37 ปี) พระราชวังโทพคาปึ อิสตันบูล จักรวรรดิออตโตมัน | ||||
| ฝังพระศพ | ฮาเกียโซเฟีย อิสตันบูล | ||||
| พระมเหสี | ฮันดัน ฮาตุน ฮาลีเม ฮาตุน ฟือลาเน ฮาตุน | ||||
| พระราชบุตร กับพระองค์อื่น ๆ | เชฮ์ซาเด มาฮ์มุด สุลต่านอาเหม็ดที่ 1 สุลต่านมุสทาฟาที่ 1 | ||||
| |||||
| ราชวงศ์ | ออตโตมัน | ||||
| พระราชบิดา | สุลต่านมูรัดที่ 3 | ||||
| พระราชมารดา | ซาฟีเย ซุลตัน | ||||
| ศาสนา | อิสลามนิกายซุนนี | ||||
| ทูกรา |  | ||||
สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3 (ตุรกีออตโตมัน: محمد ثالث, Meḥmed-i sālis; ตุรกี: III. Mehmed; 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1566 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 1603) เป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1595 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1603 เมห์เหม็ดทรงเป็นที่รู้จักจากการสั่งประหารชีวิตพระเชษฐา/อนุชา และนำทัพในสงครามเติร์กอันยาวนาน ซึ่งในช่วงนั้นกองทัพออตโตมันได้รับชัยชนะในยุทธการที่แคแรสแตช อย่างไรก็ตาม ชัยชนะครั้งนี้ถูกบั่นทอนลงด้วยความสูญเสียทางทหารบางส่วน เช่น ที่เมืองเจอร์และนีกอปอล พระองค์ยังสั่งให้ปราบปรามกบฏเจลาลีได้สำเร็จ นอกจากนี้ สุลต่านยังได้ติดต่อกับราชสำนักของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ทางการค้า และหวังว่าอังกฤษจะร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิออตโตมันเพื่อต่อต้านสเปน
พระชนม์ชีพช่วงต้น
[แก้].jpg)
เมห์เหม็ดเสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังมานีซาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1566 ในรัชสมัยสุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกร พระปัยกา พระองค์เป็นพระราชโอรสในสุลต่านมูรัดที่ 3 ผู้เป็นพระราชโอรสในสุลต่านเซลิมที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสุลต่านสุลัยมานกับฮูร์เรมซุลตัน พระราชมารดาของพระองค์คือซาฟีเย ซุลตัน ชาวแอลเบเนียจากที่ราบสูงดูคาจิน[2] สุลต่านสุลัยมานที่ 1 พระปัยกา สวรรคตในปีที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพ และพระอัยกาได้ขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านองค์ใหม่นาม สุลต่านเซลิมที่ 2 พระอัยกาสวรรคตเมื่อเมห์เหม็ดมีพระชนมพรรษา 8 พรรษา และมูรัดที่ 3 พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านใน ค.ศ. 1574 มูรัดสวรรคตใน ค.ศ. 1595 เมื่อเมห์เหม็ดมีพระชนมพรรษา 28 พรรษา
เมห์เหม็ดทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ในมานีซากับพระราชบิดามารดาและอิบราฮิม เอเฟนดี ครูของพระองค์ พระองค์ทรงเข้าพิธีสุนัตในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1582 เมื่อมีพระชนมพรรษา 16 พรรษา[3]
รัชสมัย
[แก้]การฆ่าพี่น้อง
[แก้]หลังขึ้นครองราชย์ สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3 ทรงสั่งให้ประหารชีวิตพระเชษฐา/อนุชาทั้งหมด 19 พระองค์[4][5] พวกเขาถูกรัดคอโดยเพชฌฆาตหลวงของพระองค์ ซึ่งหลายพระองค์กลายเป็นคนหูหนวก เป็นใบ้ หรือ 'ปัญญาอ่อน' เพื่อให้มั่นใจได้ถึงความจงรักภักดีอย่างแท้จริง[6] การสืบทอดตำแหน่งโดยพี่น้องร่วมสายพระโลหิตไม่ใช่เรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เนื่องจากสุลต่านมักมีพระราชโอรสธิดาหลายสิบพระองค์กับพระสนมของตน
การแย่งชิงอำนาจในคอนสแตนติโนเปิล
[แก้]![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
สวรรคต
[แก้]_at_the_1596_Battle_of_Haçova,_north_of_Erlau_in_Hungary._Nadir_Diwan,_ca._1605._Topkapi_Palace_Museum_Library,_H.889.jpg)
สุลต่านเมห์เหม็ดเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1603 เมื่อมีพระชนมพรรษา 37 พรรษา ข้อมูลหนึ่งระบุว่าสาเหตุการสวรรคตมาจากความทุกข์ระทมที่เกิดจากการสิ้นพระชนม์ของเชฮ์ซาเด มาฮ์มุด พระราชโอรส[7] ส่วนแหล่งข้อมูลอีกแหล่งหนึ่งระบุว่า พระองค์สวรรคตด้วยโรคระบาดหรือโรคหลอดเลือดสมอง[8] พระองค์ถูกฝังในมัสยิดฮาเกียโซเฟีย อาห์เม็ดที่ 1 พระราชโอรสที่มีพระชนมพรรษา 13 พรรษา ขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านองค์ใหม่
พระราชวงศ์
[แก้] | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Bülbüil, Dr.Dilek (2025). Şehnâme-i Murad-1 Sâlis Minyatürleri (PDF). Yayinlari. p. 112, image 36. ISBN 978-625-6345-86-7.
- ↑ Peirce 1993, p. 94: "Murad's favorite was Safiye, a concubine said to be of Albanian origin from the village of Rezi in the Ducagini mountains."
- ↑ "MEHMED III محمد (ö. 1012/1603) Osmanlı padişahı (1595-1603)". İslam Ansiklopedisi. สืบค้นเมื่อ 20 June 2020.
- ↑ Quataert, Donald (2000). The Ottoman Empire, 1700-1922. Cambridge University Press. p. 90. ISBN 0-521-63328-1.
- ↑ McCullagh, Francis (1910). The Fall of Abd-ul-Hamid. London: Methuen & Co. Ltd. p. 72.
- ↑ "DEAF PEOPLE, SIGN LANGUAGE & COMMUNICATION, IN OTTOMAN & MODERN TURKEY: Observations and Excerpts from 1300 to 2009. From sources in English, French, German, Greek, Italian, Latin and Turkish, with introduction and some annotation | Independent Living Institute". www.independentliving.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-01-29.
- ↑ Güzel, Hasan Celâl; Oğuz, Cem; Karatay, Osman (2002). The Turks: Ottomans (2 v. ).
- ↑ Börekçi 2010, p. 89, n.25.
บรรณานุกรม
[แก้]- Börekçi, Günhan (June 1, 2009). "İnkırâzın Eşiğinde Bir Hanedan: III. Mehmed, I. Ahmed, I. Mustafa ve 17. Yüzyıl Osmanlı Siyasî Krizi" [A Dynasty on the Brink of Collapse: III. Mehmed, I. Ahmed, I. Mustafa and the 17th Century Ottoman Political Crisis]. Divan: Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi (ภาษาตุรกี). Bilim ve Sanat Vakfı (26): 45–96. ISSN 1309-6834.
- Börekçi, Günhan (2010). Factions And Favorites At The Courts Of Sultan Ahmed I (r. 1603-17) And His Immediate Predexessors (วิทยานิพนธ์). Ohio State University.
- Börekçi, Günhan (2020). "A Queen-Mother at Work: On Handan Sultan and Her Regency During the Early Reign of Ahmed I". The Journal of Southeastern European Studies (34): 45–92. doi:10.26650/gaad.20213403. S2CID 236832964.
- Pedani, Maria Pia (2000). "Safiye's Household and Venetian Diplomacy". Turcica. 32: 9–32. doi:10.2143/TURC.32.0.460.
- Peirce, Leslie P. (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. New York: Oxford University Press, Inc. ISBN 0-19-507673-7.
- Tezcan, Baki (2008). "The Debut of Kösem Sultan's Political Career". Turcica. 40: 347–359. doi:10.2143/TURC.40.0.2037143.
- Tezcan, Baki (2001). Searching for Osman : a reassessment of the deposition of the Ottoman sultan Osman II (1618-1622) unpublished PhD. thesis (วิทยานิพนธ์). Princeton University.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mehmed III
| นานาชาติ | |
|---|---|
| ประจำชาติ | |
| ประชาชน | |
| อื่น ๆ | |
