ข้ามไปเนื้อหา

สุนัขตำรวจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สุนัขตำรวจเบลเยียมมาลีนอยส์ระหว่างการสาธิตในประเทศอังกฤษ
การฝึกสุนัขสารวัตรทหาร
สุนัขตำรวจเอฟบีไอดัตช์เชเพิร์ด

สุนัขตำรวจ (อังกฤษ: police dog) เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกมาโดยเฉพาะเพื่อช่วยเหลือตำรวจและเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอื่น ๆ หน้าที่ของพวกมัน ได้แก่ ค้นหายาเสพติดและวัตถุระเบิด, ค้นหาผู้สูญหาย, ค้นหาหลักฐานที่เกิดเหตุ และโจมตีผู้คนที่ตกเป็นเป้าหมายของตำรวจ โดยสุนัขตำรวจต้องจำคำพูดและท่าทางมือหลาย ๆ อย่าง[1] สายพันธุ์ที่ใช้กันมากที่สุด ได้แก่ เยอรมันเชเพิร์ด, เบลเยียมมาลีนอยส์, บลัดฮาวด์, ดัตช์เชเพิร์ด และสายพันธุ์ริทรีฟเวอร์[2] เมื่อไม่นานมานี้ เบลเยียมมาลีนอยส์ได้กลายเป็นสุนัขทางเลือกสำหรับงานตำรวจและทหารเนื่องจากแรงขับและการมุ่งเน้นที่แรงกล้า มาลีนอยส์มีขนาดเล็กและคล่องตัวกว่าสุนัขเยอรมันเชเพิร์ด รวมถึงมีปัญหาด้านสุขภาพน้อยกว่า[3] อย่างไรก็ตาม สุนัขเยอรมันเชเพิร์ดสายการทำงานที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีก็ประสบความสำเร็จและแข็งแกร่งเช่นเดียวกับมาลีนอยส์[4]

ในหลายประเทศ การทำร้ายหรือฆ่าสุนัขตำรวจโดยเจตนาถือเป็นความผิดทางอาญา[5][6]

ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ หน่วยสุนัขตำรวจมักเรียกว่าเค-ไนน์ (K-9) หรือเคไนน์ (K9) ซึ่งเป็นการเล่นคำ[7][8] ที่ใช้แทนคำว่าเคไน (canine)

ประวัติ

[แก้]

ประวัติตอนต้น

[แก้]

สุนัขถูกนำมาใช้ในการบังคับใช้กฎหมายตั้งแต่ยุคกลาง จากนั้นทรัพย์สมบัติและเงินทองก็ได้รับการตัดทอนในหมู่บ้านเพื่อเป็นค่าบำรุงรักษาบลัดฮาวด์ของตำรวจตำบลที่ใช้ในการล่าคนนอกกฎหมาย ซึ่งในประเทศฝรั่งเศส ได้มีการใช้สุนัขในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในแซ็ง-มาโล[โปรดขยายความ] ส่วนบลัดฮาวด์ที่ใช้ในประเทศสกอตแลนด์เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Slough dogs" – ซึ่งคำว่า "Sleuth" (ที่หมายถึงนักสืบ) ได้มาจากสิ่งนี้[9] โดยระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 สุนัขตำรวจบนบริติชไอลส์และทวีปยุโรปถูกใช้เพื่อความสามารถในการติดตามเป็นหลัก[10]

การขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วของประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้สาธารณชนกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับความไม่เคารพกฎหมายที่เพิ่มขึ้น[10] ซึ่งในลอนดอน หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่อย่างโบว์สตรีตรันเนอส์ ได้พยายามที่จะควบคุมอาชญากรรมด้วยตัวพวกเขาเอง และด้วยเหตุนี้ สมาคมเอกชนจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยต่อต้านอาชญากรรม[11] ยามกลางคืนได้รับการว่าจ้างให้เฝ้าสถานที่ รวมถึงได้รับอาวุธปืนและสุนัขเพื่อป้องกันตนเองจากอาชญากร[ต้องการอ้างอิง]

ยุคสมัยใหม่

[แก้]
บรรดาบลัดฮาวด์ที่ใช้โดยเซอร์ ชาลส์ วอร์เรน เพื่อพยายามติดตามแจ็กเดอะริปเปอร์ ผู้เป็นฆาตกรต่อเนื่องในคริสต์ทศวรรษ 1880
เยอรมันเชเพิร์ดที่ใช้งานโดยชุทซ์โพลีทไซและผู้ช่วยเอ็สอาระหว่างการเลือกตั้งสหพันธรัฐเยอรมัน (มีนาคม ค.ศ. 1933) ไม่นานหลังจากการยึดอำนาจของนาซี

หนึ่งในความพยายามแรก ๆ ที่จะใช้สุนัขในการตรวจตราคือใน ค.ศ. 1889 โดยผู้บัญชาการตำรวจนครบาลแห่งลอนดอน เซอร์ ชาลส์ วอร์เรน ซึ่งความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของวอร์เรนในการระบุตัวและจับกุมฆาตกรต่อเนื่องอย่างแจ็กเดอะริปเปอร์ได้ทำให้เขาได้รับคำตำหนิมากมายจากสื่อมวลชน รวมถึงการถูกประณามว่าไม่ใช้บลัดฮาวด์เพื่อติดตามฆาตกร ในไม่ช้าเขาก็มีบลัดฮาวด์สองตัวที่ได้รับการฝึกเพื่อทดสอบการติดตามอย่างเรียบ ๆ จากที่เกิดเหตุอาชญากรรมของฆาตกรอีกคน ซึ่งผลลัพธ์ไม่น่าพอใจนัก โดยสุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งกัดผู้บัญชาการ และสุนัขทั้งสองก็วิ่งหนีไปในเวลาต่อมา โดยต้องให้ตำรวจนายหนึ่งค้นหาพวกมัน[12]

ในยุโรปภาคพื้นทวีปมีการใช้สุนัขเป็นจำนวนมากเป็นครั้งแรก ตำรวจในปารีสเริ่มใช้สุนัขเพื่อต่อต้านแก๊งอาชญากรที่สัญจรไปมาในเวลากลางคืน แต่เป็นกรมตำรวจในเกนต์ ประเทศเบลเยียม ที่ริเริ่มโครงการประจำการสุนัขตำรวจที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1899[13] ในไม่ช้าวิธีดำเนินการเหล่านี้ก็แพร่กระจายไปยังจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และประเทศเยอรมนี ในช่วงหลังการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในสาขานี้โดยเกิดขึ้นจากการทดลองในการผสมพันธุ์และการฝึกสุนัข ตำรวจเยอรมันเลือกสุนัขพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ดเป็นสายพันธุ์ในอุดมคติสำหรับงานตำรวจ และเปิดโรงเรียนฝึกสุนัขแห่งแรกใน ค.ศ. 1920 ที่กรีนไฮเดอ[14] ในปีต่อ ๆ มา มีสุนัขพันธุ์เบลเยียมมาลีนอยส์จำนวนมากเข้ามาอยู่ในหน่วยนี้ สุนัขเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นระบบเพื่อให้เชื่อฟังเจ้าหน้าที่ รวมถึงตามตัวและโจมตีเหล่าอาชญากร

ในอังกฤษ ตำรวจรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหนึ่งในกลุ่มแรก ๆ ที่ใช้สุนัขตำรวจใน ค.ศ. 1908 เพื่อหยุดยั้งการโจรกรรมจากท่าเรือในฮัล กระทั่งภายใน ค.ศ. 1910 กองกำลังตำรวจรถไฟได้ทดลองสุนัขสายพันธุ์อื่น ๆ เช่น เบลเยียมมาลีนอยส์, แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์ และเยอรมันเชเพิร์ด[15]

การฝึก

[แก้]
เบลเยียมมาลีนอยส์ขณะรับการฝึกให้โจมตี

สุนัขที่หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายนิยมใช้ ได้แก่ แอร์รีเดลเทร์เรียร์, อากิตะ, ครุเนินดาล, แตร์ฟือเริน, สุนัขมาลีนอยส์, เบอร์นีสเมาน์เทนด็อก, บลัดฮาวด์, บอร์เดอร์คอลลี, บ็อกเซอร์, บูวีเยเดฟล็องดร์, บรีอาร์ด, เคนคอร์โซ, บุลล์แมสติฟฟ์, โครเอเชียนชีปด็อก, โดเบอร์มันพินเชอร์, เยอรมันเชเพิร์ด, เยอรมันพอยน์เตอร์ขนสั้น, โกลเดินริทรีฟเวอร์, แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์, ร็อตไวเลอร์, อิงกลิชสปริงเงอร์สแปเนียล และโดโกอาร์เฆนติโน

การฝึกสุนัขตำรวจเป็นกระบวนการที่ยาวนานมากเนื่องจากเริ่มตั้งแต่การฝึกผู้ฝึกสุนัข ผู้ฝึกสุนัขจะต้องผ่านกระบวนการฝึกเป็นเวลานานเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะฝึกสุนัขได้ดีที่สุดตามความสามารถ ประการแรก ผู้ฝึกสุนัขจะต้องสำเร็จการฝึกอบรมจากโรงเรียนตำรวจที่กำหนด และมีประสบการณ์ในการลาดตระเวนเป็นเวลาหนึ่งถึงสองปี จึงจะมีสิทธิ์โอนไปยังหน่วยสุนัขพิเศษได้[16] เนื่องจากประสบการณ์ในฐานะเจ้าหน้าที่ช่วยให้ผู้ที่จะเป็นเจ้าหน้าที่เคไนน์ได้รับประสบการณ์อันมีค่าในการบังคับใช้กฎหมาย อย่างไรก็ตาม การมีความรู้และการฝึกสุนัขนอกเหนือจากหลักสูตรการฝึกตำรวจ ถือเป็นประโยชน์ ซึ่งอาจเป็นการฝึกสุนัขให้เชื่อฟัง, ควบคุมฝูงชน, การสื่อสารอย่างมีประสิทธิผลกับสัตว์ ตลอดจนการเข้าถึงได้ง่ายและเป็นกันเอง เนื่องจากการมีสุนัขจะดึงดูดความสนใจจากพลเมืองรอบข้าง

สุนัขที่จะสามารถเข้ากรมตำรวจได้นั้น จะต้องผ่านหลักสูตรการฝึกเชื่อฟังคำสั่งขั้นพื้นฐานเสียก่อน พวกมันจะต้องสามารถเชื่อฟังคำสั่งของผู้ดูแลได้โดยไม่ลังเล[17] ซึ่งวิธีนี้จะทำให้เจ้าหน้าที่สามารถควบคุมได้อย่างเต็มที่ว่าสุนัขควรใช้กำลังกับผู้ต้องสงสัยมากน้อยแค่ไหน และสุนัขที่ได้รับการฝึกในทวีปยุโรปส่วนใหญ่จะได้รับคำสั่งด้วยภาษาพื้นเมืองของประเทศนั้น โดยสุนัขจะได้รับการฝึกด้วยภาษานี้ในตอนแรกเพื่อแสดงพฤติกรรมพื้นฐาน ดังนั้น จึงง่ายกว่าสำหรับเจ้าหน้าที่ที่จะเรียนรู้คำศัพท์หรือคำสั่งใหม่ ๆ แทนที่จะฝึกสุนัขให้รับคำสั่งใหม่ ๆ และนี่ขัดแย้งกับความเชื่อที่แพร่หลายว่าสุนัขตำรวจได้รับการฝึกมาในภาษาที่ต่างกันเพื่อไม่ให้ผู้ต้องสงสัยสั่งสุนัขให้ต่อต้านเจ้าหน้าที่ดังกล่าวได้[18]

สุนัขที่ใช้ในการบังคับใช้กฎหมายได้รับการฝึกให้ "ใช้ได้ทางเดียว" หรือ "ใช้ได้สองทาง" สุนัขที่ใช้ได้ทางเดียวมักจะถูกใช้เป็นสุนัขสำรอง, สุนัขป้องกันตัว และสุนัขติดตามตัว อย่างไรก็ตาม สุนัขที่ใช้ได้สองทางจะพบเห็นได้ทั่วไปมากกว่า โดยสุนัขที่ใช้ได้สองทางสามารถทำได้ทุกอย่างเช่นเดียวกับสุนัขที่ใช้ได้ทางเดียว และยังตรวจจับวัตถุระเบิดหรือสารเสพติดได้เช่นกัน ซึ่งสุนัขสามารถฝึกได้เพียงด้านใดด้านหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากสุนัขจะไม่สามารถสื่อสารกับเจ้าหน้าที่ได้หากพบวัตถุระเบิดหรือสารเสพติด โดยเมื่อสุนัขตรวจจับสารเสพติดในสหรัฐแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ว่าพบสิ่งของบางอย่าง เจ้าหน้าที่มีเหตุอันน่าเชื่อได้ที่จะค้นหาสิ่งของใดก็ตามที่สุนัขแจ้งเตือน (เช่น กระเป๋าหรือยานพาหนะ) โดยไม่ต้องมีหมายค้น ในรัฐส่วนใหญ่[19][20]

เมื่อต้องจับกุมผู้ต้องสงสัย การมีสุนัขเห่าเสียงดังจะช่วยได้ และอาจทำให้ผู้ต้องสงสัยยอมมอบตัวโดยไม่รีรอ[21]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "K9 Unit: Duties and Responsibilities". New York State Department of Environmental Conservation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-03. สืบค้นเมื่อ 2014-04-14. Note:this webpage no longer exists
  2. ↑ Sen, Adrija (5 March 2019). "This Rescued Street Pup Is Now A Part Of The City's Elite Canine Squad" (ภาษาอังกฤษ). Times Internet. สืบค้นเมื่อ 11 March 2019.
  3. ↑ Orlean, Susan. "Opinion | One Dog That Has Had Its Day" (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-10-13.
  4. ↑ "FCI IGP World Championship 2019 Results".
  5. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ slate
  6. ↑ "Government unleashes police dog protection laws". ABC News (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 2013-08-26. สืบค้นเมื่อ 2018-02-25.
  7. ↑ "Why does the police use "K-9 Unit" instead of "dog"?". English Language & Usage StackExchange.
  8. ↑ "K-9 History: War Dogs In The U. S. Military".
  9. ↑ "Online Etymology Dictionary". etymonline.com.
  10. 1 2 Peña, Melvin (July 1, 2014). "Police Dogs: Just the Facts". Dogster. สืบค้นเมื่อ May 26, 2022.
  11. ↑ Beattie, J. M. (2012). The First English Detectives. The Bow Street Runners and the Policing of London, 1750–1840. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-969516-4.
  12. ↑ "Casebook:Jack The Ripper". Atchison Daily Globe. 17 October 1888.
  13. ↑ "The Origins of Police K-9". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 February 2013. สืบค้นเมื่อ 17 December 2012.
  14. ↑ "History of the Police Dog". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 May 2012. สืบค้นเมื่อ 17 December 2012.
  15. ↑ "The Dog Section". British Transport Police.
  16. ↑ "How to Become a K9 Officer: Career and Salary Information". Criminal Justice Degree Schools. สืบค้นเมื่อ 16 April 2019.
  17. ↑ "Dogs of all nations : Mason, Walter Esplin, 1867– : Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive". Internet Archive. 1915.
  18. ↑ Grabianowski, Ed (3 May 2004). "How Police Dogs Work". How Stuff Works. สืบค้นเมื่อ 10 May 2017.
  19. ↑ SitStay. "Police dog training 101". sitstay.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2 November 2018.
  20. ↑ "The K9 Unit | Police Dogs and How They are Trained". SoundOff Signal. 8 September 2016. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 March 2019. สืบค้นเมื่อ 10 May 2017.
  21. ↑ Peralta, Jessica (27 November 2019). "Longtime Westminster police officer, K9 decoy gets new partner — finally". Behind the Badge Foundation. สืบค้นเมื่อ 11 May 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สุนัขตำรวจ&oldid=12358871"