สี่สิบเจ็ดโรนิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพพิมพ์แสดงการเข้าโจมตีคฤหาสถ์ของคิระ โยะชินะกะ
หลุมศพของ 47 โรนินที่วัดเซนงะกุจิ โตเกียว

การแก้แค้นของสี่สิบเจ็ดโรนิน (ญี่ปุ่น: 四十七士  Shi-jū-shichi-shi ?) บางครั้งอาจเรียกว่า การแก้แค้นของสี่สิบเจ็ดซามูไร หรือ เหตุการณ์เก็นโระกุ อะโก (ญี่ปุ่น: 元禄赤穂事件  Genroku akō jiken ?) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเอโดะในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักประวัติศาสตร์ชาวดัตช์ชื่อ ไอแซก ทิทซิงก์ กล่าวว่าเป็นเหตุการณ์สำคัญในวิถีบูชิโด [1]

เรื่องราวกล่าวถึงกลุ่มนักรบซามูไรจำนวน 47 คนในสังกัดของไดเมียวอะซะโนะ นะงะโนะริ ซึ่งถูกบังคับให้กระทำเซปปุกุ เมื่อปี ค.ศ. 1701 หลังจากบันดาลโทสะ ใช้ดาบทำร้ายคิระ โยะชินะกะ ข้าหลวงผู้มีอิทธิพลของโชกุนโทะกุงะวะ สึนะโยะชิ ที่ปราสาทมัตซึโอะโอโรกะ เนื่องจากผิดกฎหมายโดยชักอาวุธออกมาภายในปราสาทของโชกุน ตามกฎแล้วอะซะโนะ นะงะโนะริจะต้องทำเซปปุกุ ถูกยึดทรัพย์สินเป็นจำนวนมาก และประหารสมาชิกตระกูลอะซะโนะทุกคน

เมื่อสูญเสียเจ้านายไป ซามูไรทั้งหมดสามร้อยกว่าคนในตระกูลจึงกลายเป็นโรนิน ในจำนวนนี้ 47 คนได้ซุ่มวางแผนการแก้แค้นเป็นเวลากว่าสองปี นำโดยหัวหน้าชื่อ โออิชิ โยะชิโอะ จากนั้นจึงบุกเข้าโจมตีคฤหาสถ์ของคิระในเอะโดะ สังหารข้าหลวงคิระโดยการตัดศีรษะ เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1703 และนำศีรษะไปไว้ที่หลุมศพของเจ้านายที่วัดเซนงะกุจิ เพื่อเป็นการกอบกู้ศักดิ์ศรี ภายหลังเหตุการณ์เจ้าหน้าที่บ้านเมืองได้เข้าจับกุมและตัดสินให้โรนินทั้ง 47 กระทำผิดข้อหาฆาตกรรม แต่อนุญาตให้กระทำเซปปุกุ แทนการลงโทษโดยประหารชีวิต

เรื่องราวของโรนินสี่สิบเจ็ดคนได้รับการเผยแพร่ผ่านการแสดงละครคาบูกิและละครหุ่นชัก [2] โดยเปลี่ยนชื่อตัวละคร ในชื่อเรื่อง "ชูชินงุระ" (ญี่ปุ่น: 忠臣蔵Chūshingura ?) เนื่องจากในยุคเก็นโระกุ มีกฎหมายห้ามการวิพากษ์เหตุการณ์การเมืองในขณะนั้น

อ้างอิง[แก้]

  1. Screech, T. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, p. 91.
  2. "Kanadehon". Columbia University. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]