สี่ทะเล
| สี่ทะเล (ซื่อไห่) | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||||||||||||||||||
| จีน | 四海 | ||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| ส่วนหนึ่งของ |
| ชื่อของประเทศจีน |
|---|
|
สี่ทะเล หรือ ซื่อไห่ (จีน: 四海; พินอิน: Sìhǎi) เป็นแหล่งน้ำ 4 แห่งที่ถูกใช้ในเชิงเปรียบเทียบเพื่อกำหนดขอบเขตของจีนโบราณ โดยมีทะเลประจำอยู่แต่ละทิศของจุดทิศหลัก 4 ทิศ ทะเลตะวันตกคือทะเลสาบชิงไห่ ทะเลตะวันออกคือทะเลจีนตะวันออก ทะเลเหนือคือทะเลสาบไบคาล และทะเลใต้ตือทะเลจีนใต้[1] เดิมมีทะเล 2 แห่ง (ทะเลตะวันตกและทะเลเหนือ) ที่เป็นเพียงทะเลในเชิงสัญลักษณ์ จนกระทั่งมีการเชื่อมโยงเข้ากับสถานที่จริงในช่วงที่ราชวงศ์ฮั่นทำสงครามกับชนเผ่าซฺยงหนู คำเรียกว่าดินแดน "ภายในสี่ทะเล" เป็นชื่อเชิงวรรณกรรมของประเทศจีน มักถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมจีนและกวีนิพนธ์จีน[2]
ดูเพิ่ม
[แก้]- เจ็ดสมุทร
- รายชื่อทะเล
- "ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน" ในเพลงมีการกำหนดเขตแดนของเยอรมนีโดยใช้แม่น้ำ 4 สายในทำนองเดียวกับสี่ทะเลของจีน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Chang 2007, p. 264.
- ↑ Chang 2007, pp. 263–264.
บรรณานุกรม
[แก้]- Holcombe, Charles (2011). A History of East Asia: From the Origins of Civilization to the Twenty-First Century. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-51595-5.
- Chang, Chun-shu (2007). The Rise of the Chinese Empire: Nation, State, and Imperialism in Early China, ca. 1600 B.C. – A.D. 8. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-11533-4.