สิมเอ๋ง (เฉิ่น หยิง)
สิมเอ๋ง (เฉิ่น หยิง) | |
|---|---|
| 沈瑩 | |
| เจ้าเมืองตันเอี๋ยง (丹陽太守 ตานหยางไท่โฉ่ว) | |
| ดำรงตำแหน่ง ? – 4 เมษายน ค.ศ. 280 | |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ไม่ทราบ |
| เสียชีวิต | 4 เมษายน ค.ศ. 280[a] อำเภอเหอหรืออำเภอตางถู มณฑลอานฮุย |
| อาชีพ | ขุนพล, ขุนนาง |
สิมเอ๋ง[1][2] (เสียชีวิต 4 เมษายน ค.ศ. 280[a]) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉิ่น หยิง (จีน: 沈瑩; พินอิน: Shěn Yíng) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองตันเอี๋ยง (丹楊 ตานหยาง; ทางตะวันออกของอำเภอจื่อกุย มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน)
ประวัติ
[แก้]เมื่อ ค.ศ. 279 ราชวงศ์จิ้นส่งทัพ 6 สายบุกรัฐง่อก๊ก ในปีถัดมาคือ ค.ศ. 280 ทัพราชวงศ์จิ้นนำโดยอองหุย (王渾 หวาง หุน) เคลื่อนพลไปยังอัวกั๋ง (橫江 เหิงเจียง; พื้นที่ที่ตั้งอยู่ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเหอ มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) และฝ่าแนวป้องกันของง่อก๊กไปได้[3] ซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) จักรพรรดิแห่งง่อก๊กทรงมีรับสั่งต่ออัครมหาเสนาบดีเตี๋ยวเค้า (張悌 จาง ที่) ร่วมกับขุนพลสิมเอ๋ง, จูกัดเจ้ง (諸葛靚 จูเก่อ จิ้ง) และซุน เจิ้น (孫震) ให้นำกำลังทหาร 20,000-30,000 นายไปต้านทานทัพราชวงศ์จิ้น[4][5] ทัพง่อก๊กยกพลมาถึงงิวจู๋ (牛渚 หนิวจู่; อยู่ในนครหม่าอานชาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) และเผชิญหน้ากับทัพของอองหุยโดยมีแม่น้ำแยงซีคั่น สิมเอ๋งคาดการณ์ว่ามณฑลเกงจิ๋วที่อยู่ตอนบนของแม่น้ำแยงซีจะเสียแก่ทัพราชวงศ์จิ้นเป็นแน่ จึงเสนอกับเตี๋ยวเค้าให้รักษาที่มั่นที่ตอนล่างของแม่น้ำแยงซีและเตรียมรับการโจมตีจากข้าศึกที่กำลังอ่อนล้า รอจนทัพเรือของราชวงศ์จิ้นยกมาถึงจึงเข้ารบเพื่อตัดสินผลแพ้ชนะ หากรีบร้อนโจมตีและพ่ายแพ้ผลที่ตามมาจะเลวร้ายเกินคาดคิด แต่เตี๋ยวเค้ามีความเห็นว่าหากรอจนกระทั่งทัพเรือจากมณฑลเอ๊กจิ๋ว (益州 อี้โจว) เข้าโจมตี ทหารในทัพง่อก๊กก็จะเสียขวัญ สถานการณ์จะยากเกินควบคุม ไม่สู้ข้ามแม่น้ำในตอนนี้เพื่อไปรบตัดสินชี้ขาดจะเป็นการดีกว่า หากเอาชนะได้ก็จะสามารถรนำพลรุดหน้าไปยังตอนบนของแม่น้ำ อาศัยความได้เปรียบเข้าตีโต้ทัพเรือของราชวงศ์จิ้นจากมณฑลเอ๊กจิ๋วได้ ดังนั้นเตี๋ยวเค้าจึงนำทัพยกข้ามแม่น้ำไปทางตะวันตกเพื่อทำศึกชี้ขาดกับทัพราชวงศ์จิ้น[6]
เตี๋ยวเค้านำกำลังทหารเข้าล้อมกำลังทหารราชวงศ์จิ้น 7,000 นายที่นำโดยจาง เฉียว (張喬) ใกล้กับสะพานหยางเหอ (楊荷橋 หยางเหอเฉียว; ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเหอ มณฑลอานฮุยในปัจจจุบัน) บีบให้จาง เฉียวต้องยอมจำนน จากนั้นจึงเคลื่อนทัพต่อไปทางตะวันตก และจัดกระบวนทัพเข้าเผชิญหน้ากับจาง ฮ่าน (張翰) และโจว จฺวิ้น (周浚) ขุนพลราชวงศ์จิ้นที่สะพานป่าน (版橋 ป่านเฉียว; ทางเหนือของอำเภอหานชาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) สิมเอ๋งนำทหารชั้นยอด 5,000 นายจากเมืองตันเอี๋ยงเรียกว่า "ทหารโพกผ้าเขียว" (青巾兵 ชิงจินปิน) ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการบุกทะลวงแนวรบของข้าศึก ยกบุกแนวรบของทัพราชวงศ์จิ้นถึง 3 ครั้งแต่ไม่สามารถตีฝ่าไปได้ เมื่อถอยทัพจึงเกิดช่องโหว่ขึ้น เซฺว เชิ่ง (薛勝) และเจียวปั้น (蔣班 เจี่ยง ปาน) นายทหารของราชวงศ์จิ้นถือโอกาสนี้เข้าโจมตีอย่างดุเดือดจนทัพง่อก๊กแตกพ่าย ทหารหนีกระจัดกระจายไปทุกทิศทาง จาง เฉียวที่ยอมจำนนต่อทัพง่อก๊กก่อนหน้านี้ก็ใช้จังหวะนี้หันมาโจมตีทัพง่อก๊กจากด้านหลัง เตี๋ยวเค้า, ซุน เจิ้นและสิมเอ๋งเสียชีวิตในที่รบ มีเพียงจูกัดเจ้งที่หลบหนีไปได้[7][8]
ในนวนิยายสามก๊ก
[แก้]ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 สิมเอ๋งถูกโจว จื่อ (周旨) ขุนพลราชวงศ์จิ้นสังหารในที่รบ[9]
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ ("เตี๋ยวเค้าจึงทูลว่า ถ้าฉนั้นขอให้พระองค์แต่งกองทัพไปตั้งรับอยู่ณเมืองกังเหลงทางหนึ่ง ให้ซุนหลิมยกทหารกองหนึ่งไปตั้งรับทางเมืองแฮเค้า ตัวข้าพเจ้ากับสิมเอ๋งแลจูกัดเจงจะคุมทหารสิบหมื่น เปนแม่ทัพใหญ่ยกไปตั้งอยู่ตำบลเอียวจู๊คอยรับกองทัพเมืองไต้จิ๋น") "สามก๊ก ตอนที่ ๘๗". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ June 17, 2025.
- ↑ (ทหารเมืองกังตั๋งซึ่งรักษาหน้าที่นั้นก็แตกตื่นหนีไปสิ้น ทหารเมืองไต้จิ๋นได้ทีก็ไล่ฟันเปนอลหม่าน สิมเอ๋งจูกัดเจงเตียวเข้าก็ถึงแก่ความตายสิ้นทั้งสามคน เตาอี้แลองโยยได้ทีก็ให้ยกทหารเข้าล้อมเมืองกังตั๋งไว้") "สามก๊ก ตอนที่ ๘๗". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ June 17, 2025.
- ↑ (杜預向江陵，王渾出橫江，攻吳鎮戍，所向皆克。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 80.
- ↑ (吳主聞王渾南下，使丞相張悌督丹陽太守沈瑩、護軍孫震、副軍師諸葛靚帥眾二萬渡江逆戰。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 80.
- ↑ (晉來伐吳，晧使悌督沈瑩、諸葛靚，率眾三萬渡江逆之。) อรรถาธิบายจากเซียงหยางจี้ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
- ↑ (至牛渚，沈瑩曰：「晉治水軍於蜀乆矣，今傾國大舉，萬里齊力，必悉益州之衆浮江而下。我上流諸軍，無有戒備，名將皆死，幼少當任，恐邊江諸城，盡莫能禦也。晉之水軍，必至于此矣！宜畜衆力，待來一戰。若勝之日，江西自清，上方雖壞，可還取之。今渡江逆戰，勝不可保，若或摧喪，則大事去矣。」悌曰：「吳之將亡，賢愚所知，非今日也。吾恐蜀兵來至此，衆心必駭懼，不可復整。今宜渡江，可用決戰力爭。若其敗喪，則同死社稷，無所復恨。若其克勝，則北敵奔走，兵勢萬倍，便當乘威南上，逆之中道，不憂不破也。若如子計，恐行散盡，相與坐待敵到，君臣俱降，無復一人死難者，不亦辱乎！」遂渡江戰，吳軍大敗。) อรรถาธิบายจากเซียงหยางจี้ (襄陽記) ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
- ↑ (與討吳護軍張翰、揚州刺史周浚成陣相對。沈瑩領丹陽銳卒刀楯五千，號曰青巾兵，前後屢陷堅陣，於是以馳淮南軍，三沖不動。退引亂，薛勝、蔣班因其亂而乘之，吳軍以次土崩，將帥不能止，張喬又出其後，大敗吳軍於版橋，獲悌、震、瑩等。) อรรถาธิบายจากจิ้นจี้ (晉紀) ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
- ↑ (王渾、周浚與吳丞相戰于版橋，大破之，斬悌及其將孫震、沈瑩，傳首洛陽。) จิ้นชู เล่มที่ 3.
- ↑ (沈瑩被周旨所殺。) สามก๊ก ตอนที่ 120.
บรรณานุกรม
[แก้]- ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
- ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 120.