สารกันแดด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สารกันแดด (sunscreen) เป็นสารที่ช่วยปกป้องผิวหนังจากรังสีจากดวงอาทิตย์ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายให้กับเซลล์ผิวได้ สารกันแดดสามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ 1. Chemical sunscreen (เช่น methyl) และ 2. Physical sunscreen (เช่น titanium dioxide และ magnesium dioxide)

สารกันแดด ทั้งสองกลุ่มมักถูกพูดถึงในฐานะส่วนผสมของครีมกันแดด เวชภัณฑ์ และเครื่องสำอางเพื่อเพิ่มคุณสมบัติการป้องกันแดด โดยในการพัฒนาผลิตภัณฑ์สารกันแดด ผู้ผลิตและผู้บริโภคจะให้ความสนใจกับค่า sun protection factor (SPF), water resistance, waterproof ทั้งนี้ สมาคมแพทย์ผิวหนังของสหรัฐฯ แนะนำว่าคุณควรจะมองหาครีมกันแดดที่มีค่า SPF ตั้งแต่ 30 ขึ้นไป สามารถกันรังสีได้ทั้ง UVA และ UVB หรือที่เขียนบนผลิตภัณฑ์ว่า “broad spectrum” และมีคุณสมบัติกันน้ำ[1]

ค่า SPF ที่ย่อมากจาก sun protection factor นั้น เป็นค่าที่บ่งบอกอัตราร้อยละที่ครีมกันแดดนั้นสามารถบล็อกรังสี UV ได้ เมื่อเทียบกับการไม่ทาอะไรเลย เช่น SPF 30 นั้นจะเท่ากับว่ามันสามารถยับยั้งรังสีจากแสงแดดได้ 30 เท่าเมื่อเทียบกับการไม่ทาอะไรเลย AAD ระบุว่าครีมกันแดดที่มีค่า SPF 30 นั้นสามารถป้องกันได้อย่างเพียงพอ โดยมันสามารถบล็อกรังสีจากดวงอาทิตย์ได้มากถึงราว 97% โดยครีมกันแดดที่มีค่า SPF สูงกว่านี้ก็จะเพิ่มอัตราการป้องกันขึ้นเพียงเล็กน้อย

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. บทความ ครีมกันแดดยี่ห้อไหนดี เข้าถึงเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2019