ข้ามไปเนื้อหา

สะพานไครเมีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สะพานไครเมีย
สะพานไครเมียใน พ.ศ. 2562
พิกัด45°18′31″N 36°30′22″E / 45.3086°N 36.5061°E / 45.3086; 36.5061
เส้นทาง
ข้ามช่องแคบเคียร์ช: (Kerch–Yenikale Canal, เกาะตุซลา, Tuzla Spit remains)
ที่ตั้งเคียร์ช ไครเมีย ประเทศยูเครนกับตามัน ประเทศรัสเซีย
ชื่อทางการКрымский мост
เจ้าของรัฐบาลรัสเซีย[1]
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภทสะพานรถยนต์สัญจรและรถไฟ
ความยาว
  • สะพานรถไฟ: 18.1 km (11 1⁄4 mi)
  • สะพานถนน: 16.9 km (10 1⁄2 mi)
ความลึกของน้ำลึกสุดถึง 9 m (30 ft)[2]
ช่วงยาวที่สุด227 เมตร (745 ฟุต)[3]
เคลียร์ตอนล่าง35 m[4]
ประวัติ
ผู้ออกแบบInstitute Giprostroymost – Saint Petersburg[5]
ผู้สร้างบริษัทสตรอยกัซมอนตัจ
วันเริ่มสร้างกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559[a]
วันสร้างเสร็จ
  • เมษายน 2561 (สะพานถนน)
  • ธันวาคม 2562 (สะพานรถไฟ)
งบก่อสร้าง227.92 พันล้านรูเบิล (3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)[6]
เปิดตัว
  • 15 พฤษภาคม 2561 (สะพานถนน)
  • 23 ธันวาคม 2562 (สะพานรถไฟ)
วันเปิด
  • ค.ศ. 2018 (2018) (สะพานถนน)[b]
  • ค.ศ. 2019 (2019)–ค.ศ. 2020 (2020) (สะพานรถไฟ)[c]
แทนที่
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ยรถ 15,000 คัน[9]
ค่าผ่านไม่มี[10]
แม่แบบ:Crimean Bridge infobox map

สะพานไครเมีย (รัสเซีย: Крымский мост) หรือ สะพานเคียร์ช (Керченский мост)[11] หรือบางครั้งเรียกว่า สะพานช่องแคบเคียร์ช เป็นสะพานคู่ขนานที่สร้างขึ้นโดยรัสเซีย เพื่อทอดข้ามช่องแคบเคียร์ช ระหว่างคาบสมุทรตามันกับดินแดนครัสโนดาร์ (รัสเซีย) และคาบสมุทรเคียร์ชของแหลมไครเมีย (ถูกผนวกเข้ากับรัสเซีย แต่ตามสากลถือว่าเป็นของยูเครน) สะพานแห่งนี้มีทั้งทางสัญจรของยานพาหนะและของรถไฟ ด้วยความยาว 18.1 กิโลเมตร (11.2 ไมล์) ทำให้สะพานแห่งนี้ยาวที่สุดในรัสเซีย[12] และในยุโรป[13][14][15][12][16]

สะพานแห่งนี้มีการพิจารณาสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2446 จนมีแผนก่อสร้างในปี พ.ศ. 2557 หลังจากการผนวกคาบสมุทรไครเมีย ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ได้มีการมอบสัมปทานก่อสร้างสะพานมูลค่ากว่าพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับบริษัทสตรอยกัซมอนตัจ (รัสเซีย: Стро̀йга̀змонта́ж) ซึ่งดูแลโดยอาร์คาดี โรเตนเบียร์ก (รัสเซีย: Аркадий Романович Ротенберг) งานก่อสร้างเบื้องต้นเริ่มในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 และการก่อสร้างหลักส่วนของสะพานเริ่มขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ทำพิธีเปิดส่วนถนนของสะพาน โดยใช้สำหรับการสัญจรของรถยนต์สำหรับการโดยสารตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม และเปิดสำหรับรถบรรทุกในวันที่ 1 ตุลาคม[7][17] ส่วนทางรถไฟของสะพานเปิดใช้เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2562 และรถไฟโดยสารขบวนแรกตามตารางการเดินรถประจำ ข้ามสะพานเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สะพานเปิดสำหรับรถไฟบรรทุกสินค้าเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2563 บันทึกปริมาณการจราจรเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 มีจำนวนรถยนต์ผ่านทั้งสิ้น 36,393 คัน[18]

ชื่อสะพานที่ชื่อว่า "สะพานไครเมีย" ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจากการลงคะแนนทางอินเทอร์เน็ตในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งรองลงมาคือชื่อสะพานว่า "สะพานช่องแคบเคียร์ช" และชื่อสะพานว่า "สะพานเอกภาพ" ตามลำดับ[19]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ constr
  2. ↑ สำหรับยานพาหนะที่ไม่ใช่รถบรรทุกเปิดในวันที่ 16 พฆษภาคม พ.ศ. 2561[7] ส่วนรถบรรทุกเปิดใช้ในวันที่ 1 ตุลาคม[8]
  3. ↑ ตู้ผู้โดยสารเปิดในวันที่ 25 ธันวาคม 2562 ส่วนตู้ขนส่งสินค้าเปิดในวันที่ 30 มิถุนายน 2563

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "О проекте". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 August 2020. สืบค้นเมื่อ 17 May 2018.
  2. ↑ "Началось возведение свайных фундаментов Керченского моста". 10 March 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 September 2017. สืบค้นเมื่อ 16 May 2018.
  3. ↑ "Проектировщик моста в Крым – РБК: 'Мы нашли оптимальное решение'". РБК. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 September 2015. สืบค้นเมื่อ 16 May 2018.
  4. ↑ "О проекте". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 August 2020. สืบค้นเมื่อ 17 May 2018.
  5. ↑ "Проектировщиком моста в Крым стал петербургский 'Гипростроймост'" (ภาษารัสเซีย). 6 April 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 March 2020. สืบค้นเมื่อ 2019-12-07.
  6. ↑ "Строительство моста через Керченский пролив. Съемка с коптера". РИА Новости Крым. 22 May 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2019. สืบค้นเมื่อ 17 May 2018.
  7. 1 2 "Автодорожная часть Крымского моста открылась для движения автомобилей". ТАСС (ภาษารัสเซีย). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 April 2019. สืบค้นเมื่อ 16 May 2018.
  8. ↑ "Крыму начало везти". Коммерсантъ. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 October 2020. สืบค้นเมื่อ 2019-10-17. Крымский мост 1 октября стал доступен для движения грузового транспорта.
  9. ↑ "Названа средняя загрузка Крымского моста: 15 тысяч машин в сутки". 6 November 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 September 2020. สืบค้นเมื่อ 18 December 2019.
  10. ↑ "Сколько будет стоить проезд по Крымскому мосту? КерчьИНФО – новости Керчи". 12 May 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 December 2019. สืบค้นเมื่อ 17 May 2018.
  11. ↑ "Crimea Bridge: A Real Exclusive, and more to come!!". Thethruthspeaker.co. 28 ตุลาคม 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2017.
  12. 1 2 "Bridge connects Crimea to Russia, and Putin to a Tsarist dream". South China Morning Post (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2018.
  13. ↑ "Рекорд России и Европы: как строили Крымский мост". NTV (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2018.
  14. ↑ 克里米亚大桥通车 普京亲自驾车剪彩. 德国之声 [DW] (ภาษาจีน). 15 พฤษภาคม 2018.
  15. ↑ CNN. Nathan Hodge (บ.ก.). "Russia's bridge to Crimea: A metaphor for the Putin era". CNN. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2018.
  16. ↑ "Putin inaugurates bridge by driving a truck across to seized peninsula Crimea". ABC News (ภาษาอังกฤษ). 15 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2018.
  17. ↑ Крымский мост открыли для проезда грузовиков: фото и видео [Crimean Bridge has been opened for truck traffic: photo and video]. 24.ua (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 27 พฤษภาคม 2019.
  18. ↑ "На Крымском мосту установили новый рекорд автотрафика". TASS. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2020.
  19. ↑ Голосование за название строящегося в Керченском проливе моста завершено. Interfax.ru (ภาษารัสเซีย). 17 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2018.

อ่านเพิ่มเติม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สะพานไครเมีย&oldid=12781720"