ข้ามไปเนื้อหา

สะพานลอย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สะพานลอยข้ามทางรถไฟ

สะพานลอย คือสะพานที่ใช้ในการข้ามถนนเพื่อความปลอดภัยของผู้สัญจรทางถนน เช่น ผู้เดินเท้า ผู้ขี่จักรยาน ผู้ขี่ม้าและสัตว์อื่น ๆ มากกว่าการสัญจรโดยยานพาหนะอื่น ๆ จึงมีน้ำหนักเบากว่าสะพานสำหรับยานพาหนะ แต่ก็มีจุดบอดหลายเรื่องคือแสงสว่างไม่เพียงพอและเสี่ยงต่ออาชญกรรม และอาจมีข้อจำกัดการใช้งานสำหรับกลุ่มผู้สูงอายุ , ผู้ทุลลภาพ[1] ในประเทศแถบยุโรปและอเมริกามักไม่ค่อยเห็นสะพานลอยเท่าไร ส่วนใหญ่จะติดตั้งสะพานลอยเฉพาะทางด่วนหรือถนนที่ใช้ความเร็วสูง[2]

นอกจากนี้ สะพานลอยมีวัตถุประสงค์เพื่อแยกการสัญจรระหว่างผู้เดินเท้าและยานพาหนะออกจากกัน เพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุบนถนนที่มีปริมาณการจราจรสูง มักพบการติดตั้งในบริเวณหน้าโรงเรียน โรงพยาบาล ทางแยกขนาดใหญ่ และถนนสายหลัก อย่างไรก็ตาม ในการใช้งานจริงพบว่าผู้สัญจรบางส่วนเลือกไม่ใช้สะพานลอย เนื่องจากต้องใช้เวลาและแรงในการขึ้นลง รวมถึงปัจจัยด้านความปลอดภัย เช่น แสงสว่างไม่เพียงพอ ความเปลี่ยว และการขาดการดูแลรักษา[3]

ในหลายประเทศ โดยเฉพาะในทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือ แนวคิดการออกแบบผังเมืองสมัยใหม่ให้ความสำคัญกับการข้ามถนนในระดับพื้นมากขึ้น โดยใช้สัญญาณไฟ ทางม้าลายยกระดับ และมาตรการลดความเร็วของยานพาหนะ เพื่อเพิ่มความสะดวกและการเข้าถึงของผู้เดินเท้า ผู้สูงอายุ และผู้พิการ ส่งผลให้การก่อสร้างสะพานลอยมีแนวโน้มจำกัดเฉพาะถนนที่มีความเร็วสูงหรือทางด่วนเป็นหลัก[4]

อ้างอิง

[แก้]
  1. สะพานลอยคนเดินข้ามถนน (2545)ปริญญานิพนธ์วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
  2. Federal Highway administration, 2002
  3. Power, Maeve (2024-02-29). "Pedestrian Bridges Make Cities Less Walkable. Why Do Cities Keep Building Them?". Institute for Transportation and Development Policy - Promoting sustainable and equitable transportation worldwide (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-01-25.
  4. Power, Maeve (2024-02-29). "Pedestrian Bridges Make Cities Less Walkable. Why Do Cities Keep Building Them?". Institute for Transportation and Development Policy - Promoting sustainable and equitable transportation worldwide (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-01-25.