สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สหราชอาณาจักร
เนเธอร์แลนด์และเบลเยียม
Koninkrijk der Nederlanden
Royaume des Belgiques
สหราชอาณาจักร

ค.ศ. 1815ค.ศ. 1839
 

 

ธง ตราแผ่นดิน
แผนที่ของสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 1815
เมืองหลวง อัมสเตอร์ดัม และ บรัสเซลส์
ภาษา ดัตช์, ฝรั่งเศส
รัฐบาล ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
กษัตริย์ วิลเลียมที่ 1
สภา States-General of the Netherlands
 - Upper house สภาเซเนท
 - Lower house สภาผู้แทนราษฎร
ยุคประวัติศาสตร์ การประชุมแห่งเวียนนา
 - การประชุมแห่งเวียนนา 16 มีนาคม ค.ศ. 1815
 - สนธิสัญญาลอนดอน 19 เมษายน ค.ศ. 1839
เงินตรา กิลเดอร์ดัตช์

สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ หรือ ราชอาณาจักรสหเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, ฝรั่งเศส: Royaume-Uni des Pays-Bas, อังกฤษ: United Kingdom of the Netherlands หรือ Kingdom of the United Netherlands) (ค.ศ. 1815 - ค.ศ. 1830) เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการที่หมายถึงรัฐใหม่ของยุโรปที่เกิดขึ้นจากจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ระหว่างการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 ที่มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์" ที่ประกอบด้วยอดีตสาธารณรัฐแห่งรัฐดัตช์ทั้งเจ็ด[1]ทางตอนเหนือ, อดีตเนเธอร์แลนด์ออสเตรียทางตอนใต้, และราชรัฐมุขนายกลีแยฌ โดยมีพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอเป็นประมุขของราชอาณาจักรใหม่

สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ล่มสลายลงระหว่างการปฏิวัติเบลเยียมในปี ค.ศ. 1830 สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ไม่ทรงยอมรับฐานะของเบลเยียมจนเมื่อทรงถูกกดดันโดยสนธิสัญญาลอนดอนในปี ค.ศ. 1839

เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์-นาซอ[แก้]

หลังจากการปลดปล่อยเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1813 โดยกองทหารปรัสเซียและรัสเซียแล้ว วิลเลียม เฟรเดอริคแห่งออเรนจ์-นาซอ (หรือ สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์) พระโอรสของผู้ครองดินแดน (stadtholder) วิลเลียมที่ 5 แห่งออเรนจ์-นาซอ และเจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งปรัสเซีย ก็กลับมายังเฮกเพื่อรับตำแหน่งเป็นประมุขของรัฐใหม่เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1813

ดินแดน[แก้]

Vereinigteskoenigreich.png
เนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, ลักเซมเบิร์ก และ ลิมบวร์กในปี ค.ศ. 1839

อ้างอิง[แก้]

  1. Pieter Geyl, History of the Dutch-Speaking Peoples, 1555-1648. Phoenix Press, 2001

ดูเพิ่ม[แก้]