ข้ามไปเนื้อหา

สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน
เคิร์ด: Yekêtîy Nîştimanîy Kurdistan
เคิร์ด: یەکێتیی نيشتمانیی کوردستان
อาหรับ: الاتحاد الوطني الكردستاني
ประธานบาฟิล ฏอละบานี
หัวหน้าบาฟิล ฏอละบานี
ก่อตั้ง1 มิถุนายน 1975; 51 ปีก่อน (1975-06-01)
ที่ทำการซุลัยมานียะฮ์ เคอร์ดิสถานอิรัก ประเทศอิรัก
อุดมการณ์
จุดยืนกลางซ้ายถึงซ้าย[6]
กลุ่มระดับชาติพันธมิตรเคอร์ดิสถาน
กลุ่มระดับสากล
สี  เขียวทะเลปานกลาง
สภาผู้แทนราษฎรอิรัก
15 / 329
รัฐสภาภูมิภาคเคอร์ดิสถาน
23 / 100
เว็บไซต์
www.pukmedia.com
ธงประจำพรรค
การเมืองอิรัก
รายชื่อพรรคการเมือง
การเลือกตั้ง

สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน (อังกฤษ: Patriotic Union of Kurdistan, PUK; เคิร์ด: یەکێتیی نیشتمانیی کوردستان, อักษรโรมัน: Yekêtîy Nîştimanîy Kurdistan) เป็นพรรคการเมืองภูมิภาคนิยมฝ่ายกลางซ้ายที่ปรากฏในเคอร์ดิสถานอิรักและดินแดนพิพาทในประเทศอิรัก[9][10] พรรคระบุเป้าหมายเป็นการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง, สิทธิมนุษยชน, ประชาธิปไตย และสันติภาพแด่ชาวเคิร์ดในเคอร์ดิสถานและอิรัก ปัจจุบัน PUK อยู่ภายใต้การนำของบาฟิล ฏอละบานี[11] พรรค PUK ก่อตั้งใน ค.ศ. 1975 โดยอาดิล มุรอด, ญะลาล ฏอละบานี, เนาชีร์วาน มุสตาฟา, ฟุอาด มะอ์ศูม, อะลี อัสกะรี และ อับดุล ราซัก ฟัยลี ดาวูด มุฮัมมัด อะลี ประธานาธิบดีอิรักทั้งหมดตามรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 2005 มาจากพรรคนี้

ประวัติ

[แก้]

สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานเป็นการรวมตัวกันของกลุ่มการเมืองห้ากลุ่มโดยมี ญะลาล ฏอละบานี เป็นผู้นำ ได้รับการสนับสนุนจากชาวชนบทในเคอร์ดิสถานของอิรัก เริ่มต้น พรรคนี้เป็นขบวนการทางการเมืองฝ่ายซ้าย และปัจจุบันกลายเป็นพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย และเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมนิยมนานาชาติ

ผลจากการเลือกตั้งแสดงให้เห็นว่า ผู้สนับสนุนสหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ของเคอร์ดิสถานแห่งอิรัก ตั้งแต่สงครามอ่าวเปอร์เซียครั้งแรก สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานมีส่วนร่วมในการบริหารเคอร์ดิสถานแห่งอิรักภาคเหนือร่วมกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานแต่ก็มีความขัดแย้งระหว่างกันอยู่ โดยในบริเวณดังกล่าวมีการแบ่งเขตอิทธิพลของทั้งสองพรรคอย่างชัดเจน

การปฏิบัติงาน

[แก้]

สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานกล่าวอ้างว่าพรรคตนทำงานเพื่อการรักษาอัตลักษณ์ของตนเอง สิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และสันติภาพของชาวเคิร์ดในอิรัก

กิจกรรมปัจจุบัน

[แก้]

สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานรวมกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานและพรรคที่เล็กกว่าอื่นๆ จัดตั้งเป็นพันธมิตรรักชาติประชาธิปไตยแห่งเคอร์ดิสถานเพื่อเข้าร่วมในกิจกรรมการเลือกตั้งระดับชาติของอิรัก พ.ศ. 2548 กลุ่มชาวเคิร์ดที่รวมกันนี้ได้คะแนนเสียง 25.6% ของการเลือกตั้งครั้งแรกหลังยุคของซัดดัม ฮุสเซน เมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2548 ยาลัล ตาลาบานี ได้เป็นประธานาธิบดีของอิรัก ต่อมาได้มีการรวมเป็นพันธมิตรกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานเพื่อให้การบริหารเคอร์ดิสถานของอิรักเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

อ้างอิง

[แก้]
  1. Mehmet Alaca (2023-04-28). "Roots of the Rift between Turkey and Iraqi Kurdistan's PUK". The Washington Institute for Near East Policy. Like many Kurdish political organizations, the PUK is driven by a sense of Kurdish nationalism that inevitably links them to groups like the SDF.
  2. 1 2 3 4 "Patriotic Union of Kurdistan (PUK)". Washington Kurdish Institute.
  3. Rodgers (2024-06-20). "No real alternative: The failure of opposition parties in Iraq's Kurdistan Region". Middle East Institute. The Kurdistan Region has always had a significant Islamist movement, which stands in contrast to the relative secularism of the KDP and the PUK.
  4. "Patriotic Union of Kurdistan". mappingmilitants.org. The Patriotic Union of Kurdistan (PUK) is a social democratic political party in Iraqi Kurdistan that split from the Kurdish Democratic Party (KDP) in 1975.
  5. "PUK Official: Social Democracy is a Legacy of Mam Jalal Talabani". Patriotic Union of Kurdistan. 2025-08-31. Rasul highlighted: "Social democracy is a legacy of Mam Jalal Talabani, who rooted these principles within the PUK to unite Kurds and Arabs alike."
  6. 1 2 "PUK: Patriotic Union of Kurdistan". The Kurdish Project.
  7. "Members". Socialist International.
  8. "Participantes". Progressive Alliance.
  9. "Patriotic Union of Kurdistan" เก็บถาวร 24 มกราคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Official Website.
  10. "Iraq". Asia Elects (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-02-27.
  11. "PUKmedia Patriotic Union of Kurdistan" เก็บถาวร 6 เมษายน 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Official Website.

วรรณกรรม

[แก้]
  • Gunter, Michael (2014). Out of Nowhere: The Kurds of Syria in Peace and War. London: Hurst. น. 44. ISBN 9781849045322.
  • McDowall, David (2004). A modern history of the Kurds (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). London: I.B. Tauris. ISBN 1-85043-416-6.