สระเดี่ยว
สระเดี่ยว (อังกฤษ: monophthong; /ˈmɒnəfθɒŋ, -əp-/ MON-əf-thong, -əp-) หรือ สระบริสุทธิ์ คือเสียงสระที่มีลักษณะเฉพาะคือ รูปทรงของอวัยวะที่ใช้ในการออกเสียงค่อนข้างคงที่ตลอดระยะเวลาการออกเสียง โดยในระหว่างการออกเสียงสระเดี่ยว ลิ้นจะไม่เคลื่อนที่ในแนวตั้ง (ระดับความสูงของลิ้น) หรือแนวนอน (ตำแหน่งหน้า-หลังของลิ้น) อย่างมีนัยสำคัญไปยังตำแหน่งการออกเสียงอื่น ด้วยเหตุนี้ สระเดี่ยวจึงมักถูกเรียกว่าสระบริสุทธิ์
สระเดี่ยวแตกต่างจากสระประสม (diphthong) ซึ่งคุณภาพหรือเสียงของสระจะมีการเปลี่ยนแปลง (หรือเลื่อนตำแหน่ง) ภายในพยางค์เดียวกัน และแตกต่างจากภาวะสระต่อเนื่อง (hiatus) ซึ่งเป็นเสียงสระสองเสียงที่อยู่ติดกันแต่แยกกันอยู่คนละพยางค์
คำนี้มีที่มาจากภาษากรีกโบราณ μονόφθογγος (monóphthongos, "เสียงเดียว") ซึ่งเกิดจากการประสมคำระหว่าง μόνος (mónos, "เดี่ยว, โดด") และ φθόγγος (phthóngos, "เสียง")[1]
ในภาษาไทย
[แก้]สระเดี่ยวในภาษาไทยมีทั้งสิ้น 18 เสียง แบ่งเป็นสระเสียงสั้น (ลหุ) 9 เสียง และสระเสียงยาว (ครุ) 9 เสียง จับคู่กันได้ 9 คู่ ดังนี้
| คู่ที่ | สระเสียงสั้น | สระเสียงยาว |
|---|---|---|
| 1 | สระอะ | สระอา |
| 2 | สระอิ | สระอี |
| 3 | สระอึ | สระอือ |
| 4 | สระอุ | สระอู |
| 5 | สระเอะ | สระเอ |
| 6 | สระแอะ | สระแอ |
| 7 | สระโอะ | สระโอ |
| 8 | สระเอาะ | สระออ |
| 9 | สระเออะ | สระเออ |
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ μονόφθογγος. Liddell, Henry George; Scott, Robert; A Greek–English Lexicon at Perseus Project