จักรพรรดินีซุนจ็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
จักรพรรดินีซุนจ็อง
Empress Sunjeong of the Korean Empire.jpg

พระนามาภิไธย ซุนจ็อง
พระอิสริยยศ จักรพรรดินีแห่งเกาหลี
ราชวงศ์ โชซ็อน (อภิเษกสมรส)
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437
ฮันยัง อาณาจักรโชซ็อน
สวรรคต 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 (71 ปี)
พระราชวังชังด็อก โซล ประเทศเกาหลีใต้
พระราชบิดา ยุน แท็ก-ย็อง
พระราชสวามี จักรพรรดิซุนจง

จักรพรรดินีซุนจ็อง (ฮันกึล: 순정효황후; ฮันจา: 純貞孝皇后; อาร์อาร์: Sunjeong Hyo Hwang-hu; เอ็มอาร์: Sunjŏng Hyo Hwang-hu; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิซุนจง จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซ็อนแห่งเกาหลี

พระราชประวัติ[แก้]

จักรพรรดินีซุนจ็องราวปี พ.ศ. 2473

พระชนม์ชีพช่วงต้น[แก้]

จักรพรรดินีซุนจ็องมีพระนามเดิมว่าพระสนมยุนแห่งแฮพย็อง พระราชสมภพในฮันยัง เป็นธิดาของมาร์ควิสยุน แท็ก-ย็อง (윤택영, 尹澤榮) ขุนนางแห่งแฮพย็อง ทั้งนี้พระองค์เป็นญาติชั้นที่เก้ากับยุน โบ-ซ็อน ประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศเกาหลีใต้

พระสนมยุนแห่งแฮพย็องได้เข้ารับราชการเป็นฝ่ายในของมกุฎราชกุมารช็อกตั้งแต่มีพระชันษาเพียง 10 ปี[1] แต่หลังการสวรรคตของพระสนมมินแห่งยอฮึงพระชายาพระองค์แรก พระสนมยุนจึงขึ้นเป็นพระชายาเอกแทนที่ และเมื่อมกุฎราชกุมารช็อกเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซุนจงหลังจักรพรรดิโคจงสละราชสมบัติ จึงสถาปนาพระสนมยุนขึ้นเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 แต่ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน แต่หลังจากดำรงพระอิสริยยศได้ไม่นาน พระองค์และพระราชสวามีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นลดพระอิสริยยศอันสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลี จึงมีพระอิสริยยศเป็น พระราชินีอีแห่งเกาหลี (แต่ไม่เป็นที่ทราบในเกาหลี) และตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น[1]

จักรพรรดินีซุนจ็องทรงตกพุ่มหม้าย หลังจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2469 ซึ่งเป็นไปได้ว่าถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษ[1]

สงครามเกาหลี[แก้]

ในช่วงสงครามเกาหลี พระองค์ประทับอยู่ในพระราชวังชังด็อกที่ถูกกองกำลังของเกาหลีเหนือครอบครอง โดยมีทหารเกาหลีเหนือบุกเข้ามาในพระราชฐานพระองค์จึงบริภาษและทรงขับไล่ทหารเหล่านั้นออกไป หลังจากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปประทับในพระราชวังอุนฮย็อน ทว่าเมื่อสถานการณ์เริ่มเลวร้ายลง พระองค์จึงเสด็จพระราชดำเนินไปเมืองปูซานกับพระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ อันรวมไปถึงเจ้าหญิงฮี พระชายาในเจ้าชายวันฮึง ในหนังสือ "The World is One" พระนิพนธ์ของเจ้าหญิงพังจาระบุว่าจักรพรรดินีซุนจ็องพระราชดำเนินด้วยพระบาทไปจนถึงปูซาน

หลังสิ้นสงคราม[แก้]

หลังสิ้นสงครามเกาหลี เกาหลีใต้มีการปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐ โดยมีอี ซึง-มันเป็นประธานาธิบดีคนแรกและเขาไม่ชอบระบอบราชวงศ์ อดีตจักรพรรดินีซุนจ็องมิได้รับอนุญาตให้เสด็จกลับไปประทับที่พระราชวังชังด็อก[1] แต่ถูกจัดให้ประทับอยู่ในพระตำหนักซูอินในช็องนึงอย่างอัตคัตคับแคบและไม่สมพระเกียรติ หลังเปลี่ยนรัฐบาลในปี พ.ศ. 2504 พระองค์ได้รับอนุญาตให้กลับไปประทับ ณ พระตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อกพร้อมกับเหล่านางสนองพระโอษฐ์คือพัก ชัง-บก, คิม มย็อง-กิล, ซ็อง อก-ย็อม และพนักงานอีกห้าคน

ในปัจฉิมวัยพระองค์เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ จักรพรรดินีซุนจ็องเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ด้วยพระหทัยพิการขณะพระชนมายุ 71 พรรษา ณ พระตำหนักนักซ็อน พระราชวังชังด็อกหลังกลับไปประทับเพียงห้าปี[1] พิธีปลงพระบรมศพเป็นรัฐพิธีทางพุทธศาสนา พระบรมศพถูกบรรจุเคียงข้างกับพระบรมศพของจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามี

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Kallie Szczepanski (9 กุมภาพันธ์ 2560). "Photos of Korea's Imperial Family". ThoughtCo.. https://www.thoughtco.com/photos-of-koreas-imperial-family-4123056. เรียกข้อมูลเมื่อ 4 กันยายน 2560. 
ก่อนหน้า จักรพรรดินีซุนจ็อง ถัดไป
จักรพรรดินีซุนมย็อง
(สถาปนาหลังสวรรคต)
2leftarrow.png จักรพรรดินีเกาหลี
(20 กรกฎาคม 2450 – 29 สิงหาคม 2453)
2rightarrow.png ยกเลิกตำแหน่ง
เริ่มตำแหน่งใหม่ 2leftarrow.png อ้างสิทธิจักรพรรดินีเกาหลี
(29 สิงหาคม 2453 – 24 เมษายน 2469)
2rightarrow.png อี พัง-จา