ข้ามไปเนื้อหา

สมการของตอร์รีเชลลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ในฟิสิกส์ สมการของตอร์รีเชลลี หรือ สูตรของตอร์รีเชลลี[1] เป็นสมการที่ถูกสร้างขึ้นโดยนักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลีเอวันเจลิสตา ตอร์รีเชลลี เพื่อหาความเร็วสุดท้ายของวัตถุซึ่งเคลื่อนที่ด้วยความเร่งคงที่ตามแนวแกน (ตัวอย่างเช่น ตามแนวแกน x) โดยไม่ต้องรู้ช่วงเวลาที่ใช้

โดยมีสมการดังที่แสดงต่อไปนี้[2]

โดยที่

เป็นความเร็วสุดท้ายตามแนวแกน x ของวัตถุที่มีความเร่งคงที่
เป็นความเร็วเริ่มต้นตามแนวแกน x ของวัตถุ
เป็นความเร่งตามแนวแกน x ของวัตถุที่ซึ่งกำหนดให้คงที่
เป็นการเปลี่ยนตำแหน่งตามแนวแกน x ของวัตถุ หรือเรียกว่าการกระจัด

ในสมการนี้และสมการถัดไปทั้งหมดในบทความนี้ ตัวห้อย (เช่น ใน ) นั้นเป็นที่เข้าใจโดยปริยาย ที่จะไม่ได้แสดงไว้เป็นเบื้องต้นเพื่อความชัดเจนในการนำเสนอสมการ

สมการนี้สามารถนำไปใช้ได้ในทุกแกนที่ซึ่งมีความเร่งคงที่หรือสม่ำเสมอ

การพิสูจน์หรือที่มา

[แก้]

โดยไม่ใช้การหาอนุพันธ์และปริพันธ์

[แก้]

เริ่มต้นด้วยความสัมพันธ์สำหรับความเร่งสม่ำเสมอ ดังต่อไปนี้

 

 

 

 

(1)

 

 

 

 

(2)

นำสมการ (1) มาคูณเข้าทั้งสองข้างด้วยความเร่ง

 

 

 

 

(3)

การจัดรูปนิพจน์ด้านขวาใหม่เพื่อให้เห็นการแทนค่าที่จะเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้น ดังต่อไปนี้

 

 

 

 

(4)

นำสมการ (2) ไปแทนค่าในผลคูณ

 

 

 

 

(5)

ทำการคูณเข้า

 

 

 

 

(6)

ตัดพจน์ ออกไป เหลือเพียงพจน์กำลังสอง

 

 

 

 

(7)

จัดรูปสมการ (7) ให้อยู่ในรูปสมการของตอร์รีเชลลี ดังที่ได้นำเสนอไว้พอสังเขป ณ เริ่มต้นของบทความ ดังนี้

 

 

 

 

(8)

โดยใช้การหาอนุพันธ์และปริพันธ์

[แก้]

เริ่มต้นด้วยนิยามของความเร็ว ซึ่งคืออนุพันธ์เทียบเวลาของตำแหน่ง และความเร่ง ซึ่งคืออนุพันธ์เทียบเวลาของความเร็ว ดังนี้

 

 

 

 

(9)

 

 

 

 

(10)

ตั้งการหาปริพันธ์จากตำแหน่งเริ่มต้น ถึงตำแหน่งสุดท้าย

 

 

 

 

(11)

จากสมการ (9) เราสามารถแทนค่า ด้วย พร้อมกับเปลี่ยนขอบเขตของการหาปริพันธ์ที่สอดคล้องกัน

 

 

 

 

(12)

จากนั้นสลับตำแหน่งของ และ เพื่อให้เห็นการแทนค่าที่จะเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้น

 

 

 

 

(13)

จากสมการ (10) เราสามารถแทนค่า ด้วย พร้อมกับเปลี่ยนขอบเขตของการหาปริพันธ์ที่สอดคล้องกัน

 

 

 

 

(14)

ดังนี้ เราจะได้

 

 

 

 

(15)

เนื่องจากความเร่งเป็นค่าคงที่ เราสามารถแยกออกจากการหาปริพันธ์ได้

 

 

 

 

(16)

คำนวณหาค่าของปริพันธ์

 

 

 

 

(17)

 

 

 

 

(18)

ตัวประกอบ เป็นการกระจัด แทนด้วย จะได้

 

 

 

 

(19)

จัดรูปสมการ (19) ให้อยู่ในรูปสมการของตอร์รีเชลลี ดังที่ได้นำเสนอไว้พอสังเขป ณ เริ่มต้นของบทความ ดังนี้

 

 

 

 

(20)

การประยุกต์

[แก้]

รวมสมการของตอร์รีเชลลีเข้ากับกฎข้อที่สองของนิวตัน จะได้ทฤษฎีบทงาน-พลังงาน

สมการของตอร์รีเชลลีและข้อสรุปทั่วไปสำหรับความเร่งไม่สม่ำเสมอมีรูปแบบเดียวกัน ดังนี้

จากสมการ (16)

 

 

 

 

(21)

หาค่าของปริพันธ์ด้านขวามือ

 

 

 

 

(22)

เพื่อเทียบกับสมการของตอร์รีเชลลี และจากสมการ (7) จะได้

 

 

 

 

(23)

ในการพิสูจน์ทฤษฎีบทงาน-พลังงาน เริ่มต้นจาก และตั้งหาปริพันธ์เทียบพิกัดตำแหน่งของทั้งสองข้าง ถ้าทั้งสองข้างสามารถหาปริพันธ์ได้ แสดงว่านิพจน์ที่ได้นั้นถูกต้อง

 

 

 

 

(24)

จากสมการ (22) จะได้นิพจน์ด้านขวามือเป็น

 

 

 

 

(25)


เหตุที่ด้านขวามือของ (22) และ (23) เหมือนกันนั้นคือ

ประการแรก ให้พิจารณากรณีที่มีสองสถานะต่อเนื่องกันที่มีความเร่งสม่ำเสมอต่างกัน จาก ถึง และจาก ถึง

จะได้ แต่ละนิพจน์สำหรับทั้งสองสถานะ ดังนี้

เนื่องจากนิพจน์เหล่านี้ใช้สำหรับช่วงเวลาที่ต่อเนื่องกัน จึงสามารถนำมาบวกกันได้ และผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นนิพจน์ที่ถูกต้อง

เมื่อนำมาบวกกันแล้ว พจน์กลาง จะหายไป เหลือเพียงพจน์นอก และ ดังนี้

 

 

 

 

(26)

ผลลัพธ์ข้างต้นสามารถสรุปได้โดยทั่วไปว่า ระยะทางทั้งหมดสามารถแบ่งออกเป็นส่วนย่อยได้เป็นจำนวนใด ๆ หลังจากนำทุกส่วนมารวมกันแล้ว จะเหลือเพียงพจน์นอกเท่านั้น ส่วนพจน์กลางทั้งหมดจะหายไป

ข้อสรุปทั่วไปของสมการ (26) ไปยังจำนวนที่ไม่เจาะจงของส่วนย่อยใด ๆ ของช่วงทั้งหมดจาก ถึง สามารถแสดงได้ในรูปผลรวม ดังต่อไปนี้

 

 

 

 

(27)

ดูเพิ่มเติม

[แก้]

เชิงอรรถและอ้างอิง

[แก้]
  1. หรือสะกดเป็น ทอร์ริเชลลี
  2. Leandro Bertoldo (2008). Fundamentos do Dinamismo (ภาษาPortuguese). Joinville: Clube de Autores. pp. 41–42.{{cite book}}: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]