สนธิสัญญาลาเตรัน
| สนธิสัญญาระหว่างสันตะสำนักและอิตาลี | |
|---|---|
 คณะผู้แทนวาติกันและอิตาลีก่อนลงนามในสนธิสัญญา | |
| ประเภท | สนธิสัญญาทวิภาคี |
| บริบท | การก่อตั้งนครรัฐวาติกันในคาบสมุทรอิตาลี |
| วันลงนาม | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929[1] |
| ที่ลงนาม | โรม อิตาลี |
| วันมีผล | 7 มิถุนายน ค.ศ. 1929 |
| เงื่อนไข | การให้สัตยาบันโดยสันตะสำนักและราชอาณาจักรอิตาลี |
| ผู้ลงนาม | ปีเอโตร กัสปาร์รี เบนิโต มุสโซลินี |
| ภาคี | สันตะสำนัก
อิตาลี |
| ภาษา | อิตาลี |
สนธิสัญญาลาเตรัน (อิตาลี: Patti Lateranensi; ละติน: Pacta Lateranensia) เป็นหนึ่งใน กลุ่มสนธิสัญญาลาเตรัน ค.ศ. 1929 หรือ ข้อตกลงลาเตรัน ซึ่งเป็นความตกลงสามฉบับระหว่างอิตาลีที่นำโดยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 และดูเช เบนิโต มุสโซลินี กับสันตะสำนักที่นำโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 เพื่อยุติ "ปัญหาโรมัน" ที่อยู่มายาวนาน
สนธิสัญญานี้รับรองนครรัฐวาติกันเป็นรัฐเอกราชภายใต้อธิปไตยของสันตะสำนัก อิตาลียังตกลงที่จะจ่ายค่าชดเชยทางการเงินให้แก่คริสตจักรคาทอลิกสำหรับการสูญเสียรัฐสันตะปาปา[2] ใน ค.ศ. 1948 สนธิสัญญาลาเตรันได้รับการยอมรับในรัฐธรรมนูญอิตาลี ในฐานะที่ควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างสาธารณรัฐอิตาลีและคริสตจักรคาทอลิก[3] แม้ว่าสนธิสัญญาได้รับการแก้ไขอย่างมีนัยสำคัญใน ค.ศ. 1984 ซึ่งยุติสถานะของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในฐานะศาสนาประจำชาติอันเดียวของอิตาลี แต่นครรัฐวาติกันยังคงเป็นรัฐอธิปไตยที่แยกต่างหากจนถึงปัจจุบัน
สนธิสัญญาและข้อตกลงที่เกี่ยวข้องได้รับการตั้งชื่อตามวังลาเตรัน ซึ่งเป็นสถานที่ลงนามเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929[1] รัฐสภาอิตาลีให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1929
เนื้อหา
[แก้]กลุ่มสนธิสัญญาลาเตรันประกอบด้วยเอกสารสามฉบับ ดังนี้
- สนธิสัญญาการเมืองรับรองเอกราชสมบูรณ์ของสันตะสำนักในนครรัฐวาติกัน ซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นนั้น
- ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล (concordat) ซึ่งวางระเบียบฐานะระหว่างคริสตจักรโรมันคาทอลิกกับรัฐอิตาลี
- อนุสัญญาการเงินซึ่งได้เห็นพ้องกันว่าเป็นการชำระหนี้การอ้างสิทธิ์ของสันตะสำนักขั้นสุดท้าย หลังสูญเสียดินแดนและทรัพย์สิน
การเจรจาเพื่อการชำระหนี้ของปัญหาโรมันเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1926 ระหว่างรัฐบาลอิตาลีกับสันตะสำนัก และเป็นผลให้เกิดความตกลงในข้อตกลงลาเตรันสามฉบับ ลงพระปรมาภิไธยโดย พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี, ลงนามโดย เบนิโต มุสโสลินี นายกรัฐมนตรีอิตาลีและผู้นำ ("ดูเช") แห่งพรรคฟาสซิสต์แห่งชาติ และแทนสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 โดยปีเอโตร กัสปาร์รี เลขาธิการแห่งรัฐคาร์ดินัล เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 ความตกลงนี้ลงนามในพระราชวังลาเตรัน จึงเป็นชื่อของสนธิสัญญา
ความตกลงนี้รวมสนธิสัญญาการเมืองซึ่งสถาปนารัฐนครวาติกันและรับรองเอกราชที่บริบูรณ์และเป็นอิสระแก่สันตะสำนัก สมเด็จพระสันตะปาปาถูกผูกมัดให้เป็นกลางในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและงดการไกล่เกลี่ยในข้อถกเถียงเว้นแต่ได้รับการร้องขอจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะตลอดไป ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลซึ่งระบุให้นิกายคาทอลิกเป็นศาสนาประจำชาติอิตาลี ความตกลงการเงินได้รับการตอบรับว่าเป็นการชำระหนี้การอ้างสิทธิ์ทั้งหมดของสันตะสำนักต่ออิตาลีซึ่งเกิดจากการสูญเสียอำนาจทางโลกใน ค.ศ. 1870
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Vatican City turns 91". Vatican News. 11 กุมภาพันธ์ 2020. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2021.
The world's smallest sovereign state was born on February 11, 1929, with the signing of the Lateran Treaty between the Holy See and the Kingdom of Italy
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ A History of Western Society (พิมพ์ครั้งที่ Tenth). Bedford/St. Martin's. 2010. น. 900.
- ↑ รัฐธรรมนูญอิตาลี มาตราที่ 7.
ข้อมูล
[แก้]- Kertzer, David I. (2004). Prisoner of the Vatican: The Popes' Secret Plot to Capture Rome from the New Italian State. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-618-22442-5.
- —— (2014). The Pope and Mussolini: The Secret History of Pius XI and the Rise of Fascism in Europe. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-871616-7.
- Latourette, Kenneth Scott (1958). Christianity in a Revolutionary Age: A History of Christianity in the 19th and 20th Century. เล่มที่ 4: The 20th Century in Europe. New York: Harper. น. 32–35, 153, 156, 371.
- McCormick, Anne O'Hare (1957). Vatican Journal: 1921–1954. New York: Farrar, Straus and Cudahy.
- Pollard, John Francis (1985). The Vatican and Italian Fascism, 1929-32: A Study in Conflict. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-02366-5.
- Pollard, John F. (2014). The Papacy in the Age of Totalitarianism, 1914-1958. Oxford history of the Christian Church. Oxford; New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-920856-2.
- Rhodes, Anthony Richard Ewart (1974). The Vatican in the Age of the Dictators, 1922–1945. New York: Holt, Rinehart and Winston. ISBN 978-0-03-007736-4.
- Riccards, Michael P. (1998). Vicars of Christ: Popes, Power, and Politics in the Modern World. New York: Crossroad. ISBN 978-0-8245-1694-9.
- Suzzallo, Henry, บ.ก. (1935). The National Encyclopedia. เล่มที่ 10. New York: P.F. Collier & Son Corporation.
- Zuccotti, Susan (2002). Under His Very Windows: The Vatican and the Holocaust in Italy. Yale nota bene. New Haven, Conn.: Yale University Press. ISBN 978-0-300-09310-0.
ข้อมูลเก็บถาวร
- Jacuzio, Raffaele; Alfredo Rocco, Alfredo (1932). Commento della nuova legislazione in materia ecclesiastica (ภาษาอิตาลี). Turin: Unione tipografica editori torinese. น. viii, 693. OCLC 250715403. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2019.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
- Text of the Lateran Treaty (English translation)[ลิงก์เสีย]
- Text of the Lateran Pacts, including the financial convention and the concordat (original Italian)
- Italian law executing the Lateran Pacts, with the text and annexed maps (original Italian)
