สถาปัตยกรรมฮอยซาลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เทวสถานยุคฮอยซาลาที่โสมนาถปุระ

สถาปัตยกรรมฮอยซาลา เป็นรูปแบบหนึ่งของสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์ ที่เกิดขึ้นในยุคของจักรวรรดิฮอยซาลา ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11-14 ซึ่งปกครองบริวเณที่ในปัจจุบันคือกรณาฏกะ อิทธิพลของฮอยซามาถึงจุดสูงสุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมัยที่ปกครองบริเวณที่ราบสูงเดคคาน ตัวอย่างเทวสถานยุคฮอยซาลาที่สำคัญ เช่น เจนนเกสวะมณเทียรที่เบลูร์, ฮอยซาเลศวรมณเทียรที่หเลบิดู และเกสวะมณเทียรที่โสมนาถปุระ[1][2][3][4] การศึกษาสถาปัตยกรรมฮอยซาลาพบว่าได้รับอิทธิพลบ้างจากชาวอินโด-อารยัน และอิทธิพลของงานศิลป์แบบอินเดียใต้ ทำให้สถาปัตยกรรมฮอยซาลามีความโดดเด่นเฉพาะตัว[5]

เทวสถานที่สร้างก่อนสมัยจักรวรรดิฮอยซาลาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมจลุกยะตะวันตก ส่วนเทวสถานในยุคถัด ๆ มาจึงเริ่มมีงานศิลป์แบบฮอยซาลาเสริมเข้าไป ปัจจุบันมีเทวสถานจำนวนกว่าสามร้อยแห่งที่หลงเหลืออยู่ภายในพื้นที่ของรัฐกรณาฏกะ และอีกหลายแห่งที่ปรากฏในงานเขียนและเอกสารโบราณ เทวสถานจำนวนมากกระจุกตัวอยู่ในเขตมัลนัท ซึ่งเคยเป็นเขตพระราชฐานของกษัตริย์ฮอยซาลา[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. Hardy (1995), pp243–245
  2. Foekema (1996), p47, p59, p87
  3. Hardy (1995), p320, p321, p324, p325, p329, p332, p334, p339, p340, p346
  4. Foekema (1996), p53, p37, p71, p81, p41, p43, p83
  5. Percy Brown in Kamath (2001), p134
  6. Hardy (1995), p244

บรรณานุกรม[แก้]

  • Cousens, Henry (1996) [1926]. The Chalukyan Architecture of Kanarese Districts. New Delhi: Archaeological Survey of India. OCLC 37526233.
  • Foekema, Gerard (1996). Complete Guide to Hoysala Temples. New Delhi: Abhinav. ISBN 81-7017-345-0.
  • Foekema, Gerard (2003) [2003]. Architecture decorated with architecture: Later medieval temples of Karnataka, 1000–1300 AD. New Delhi: Munshiram Manoharlal Publishers Pvt. Ltd. ISBN 81-215-1089-9.
  • Hardy, Adam (1995) [1995]. Indian Temple Architecture: Form and Transformation : the Karṇāṭa Drāviḍa Tradition, 7th to 13th Centuries. New Delhi: Abhinav. ISBN 81-7017-312-4.
  • Kamath, Suryanath U. (2001) [1980]. A concise history of Karnataka: from pre-historic times to the present. Bangalore: Jupiter books. LCCN 80905179. OCLC 7796041.
  • Sastry, K.A. Nilakanta (2002) [1955]. A history of South India from prehistoric times to the fall of Vijayanagar. New Delhi: Indian Branch, Oxford University Press. ISBN 0-19-560686-8.
  • Settar S. "Hoysala heritage". history and craftsmanship of Belur and Halebid temples. Frontline. สืบค้นเมื่อ 13 November 2006.
  • "Monuments of Bangalore Circle". Archaeological Survey of India, Bengaluru Circle. ASI Bengaluru Circle. Archived from the original on 25 June 2012. สืบค้นเมื่อ 15 August 2015.
  • Arthikaje. "Architecture in Hoysala Empire". History of karnataka. OurKarnataka.Com. Archived from the original on 4 November 2006. สืบค้นเมื่อ 13 November 2006.
  • Kamiya Takeo. "Architecture of Indian Subcontinent". Indian Architecture. Architecture Autonomous. สืบค้นเมื่อ 13 November 2006.
  • Ragavendra, Srinidhi. "In need of support". Spectrum. Archived from the original on 7 October 2011. สืบค้นเมื่อ 13 November 2006.
  • Githa U.B. "Hoyasala architecture in Somanathapura". History of Indian art. chitralakshana. Archived from the original on 14 June 2006. สืบค้นเมื่อ 13 November 2006.
  • Review by: Ajay J. Sinha of Hardy, Adam. "Indian Temple Architecture: Form and Transformation—The Karnata Dravida Tradition 7th to 13th Centuries". Art History. 58: 358–362. JSTOR 3250027.
  • Premakumar, B.P. "Architectural marvel". Deccan Herald. Spectrum. Archived from the original on 11 June 2012. สืบค้นเมื่อ 12 November 2006.