สถานีรถไฟฟ้าร้างในรถไฟฟ้าปารีส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สถานีรถไฟฟ้าผีในรถไฟฟ้าปารีส
Haxo.jpg
ระบบขนส่งมวลชนปารีส
รถไฟฟ้า (Métro)
Paris Metro1.svg สาย 1 Paris Metro7bis.svg สาย 7 (2)
Paris Metro2.svg สาย 2 Paris Metro8.svg สาย 8
Paris Metro3.svg สาย 3 Paris Metro9.svg สาย 9
Paris Metro3bis.svg สาย 3 (2) Paris Metro10.svg สาย 10
Paris Metro4.svg สาย 4 Paris Metro11.svg สาย 11
Paris Metro5.svg สาย 5 Paris Metro12.svg สาย 12
Paris Metro6.svg สาย 6 Paris Metro13.svg สาย 13
Paris Metro7.svg สาย 7 Paris Metro14.svg สาย 14
แอร์เออแอร์ (RER)
Paris RER A.svg สาย A Paris RER D.svg สาย D
Paris RER B.svg สาย B Paris RER E.svg สาย E
Paris RER C.svg สาย C
รถไฟชานเมืองทร็องซีเลียง (Transilien)
Paris Banlieu.svg แซ็ง-ลาซาร์ Paris Banlieu.svg เหนือ
Paris Banlieu.svg ลาเดฟ็องส์ Paris Banlieu.svg ตะวันออก
Paris Banlieu.svg มงปาร์นัส Paris Banlieu.svg ลียง
รถไฟฟ้าสนามบิน
Paris Airport Logo.svg CDGVAL Paris Airport Logo.svg Orlyval
รถโดยสารประจำทาง
Paris Bus.svg รถโดยสารประจำทาง (RATP) Paris Noctilien.svg น็อกตีเลียง
  รถโดยสารประจำทาง (Optile)  
รถราง
Paris Tram1.svg สาย T1 Paris Tram2.svg สาย T2
Paris Tram3.svg สาย T3 Paris Tram4.svg สาย T4

สถานีรถไฟฟ้าผีในรถไฟฟ้าปารีส เป็นสถานีรถไฟฟ้าในกรุงปารีส ที่ปิดบริการหรือไม่ใช้งานอีกต่อไป โดยการปิดทำการนั้นมาจากหลายสาเหตุ เหตุผลหลักที่ปิดทำการ เกิดขึ้นเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง

สถานีที่ไม่เปิดใช้งาน[แก้]

สถานี Haxo ที่ไม่มีทางออกจากสถานี

มีสถานีรถไฟฟ้า 2 สถานี ที่ทำการก่อสร้างแต่ไม่เปิดใช้งาน ได้แก่สถานี Porte Molitor และ Haxo[1][2] โดยเปิดให้บริการเฉพาะกรณีพิเศษ เช่น การถ่ายทำภาพยนตร์สยองขวัญ เป็นต้น

สถานี Porte Molitor ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1923 ในสาย 9 และ 10 เพื่อเชื่อมต่อกับสนามกีฬา Parc des Princes และ Roland Garros[1][2] แต่โครงการค่อนข้างซับซ้อน และยุ่งยาก แม้ว่าจะก่อสร้างเสร็จแล้ว แต่ไม่เปิดบริการ[3]

อุโมงค์พิเศษ voie des Fêtes ระหว่างสถานี Place des Fêtes และ Porte des Lilas มีสถานีร้างชื่อว่า Haxo ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1921[4] โดยจะเชื่อมต่อระหว่างสาย 3 และสาย 7 (ซึ่งในปัจจุบันคือสาย 3 (2) และสาย 7 (2)) อย่างไรก็ตาม สถานีนี้ไม่เคยเปิดให้บริการเลย[5]

สถานีที่ปิดทำการและเปิดใหม่อีกครั้ง[แก้]

สถานี Croix-Rouge เป็นสถานีปลายทางของสาย 10 จนถึงปี ค.ศ. 1939
สถานี Porte des Lilas - Cinéma ที่เปิดใช้งานในกรณีพิเศษ

สถานี Varenne (สาย 13) เปิดทำการอีกครั้งในวันที่ 24 ธันวาคม 1962 ตามด้วยสถานี Bel-Air (สาย 6) ในวันที่ 7 มกราคม 1963[6] สถานีแรน (สาย 12) และสถานี Liège (สาย 13) เปิดทำการอีกครั้งในวันที่ 20 พฤษภาคม 1968 และ 16 กันยายน 1968 ตามลำดับ[6][7]โดยสถานีเหล่านี้ไม่เปิดทำการในวันอาทิตย์และวันหยุด[7]

สถานีที่ปิดทำการ[แก้]

สถานีที่ถูกยุบรวม[แก้]

สถานีนำกลับมาใช้ใหม่[แก้]

สถานีที่ถูกย้ายที่ตั้ง[แก้]

สถานีถูกทิ้งร้าง[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

  1. 1.0 1.1 Patat, Jean-Christophe. "Le metro secret de Paris: la station Molitor" [Paris' secret metro: Molitor Station] (ใน French). สืบค้นเมื่อ March 28, 2010. 
  2. 2.0 2.1 "Le métro inattendu / Stations fantômes" [The Unexpected Métro / Ghost Stations]. le métro parisien (ใน French). สืบค้นเมื่อ March 29, 2010. 
  3. Lamming, 2001
  4. "Les stations oubliées" [The Forgotten Stations]. SYMBIOZ (ใน French). สืบค้นเมื่อ April 4, 2010. 
  5. Patat, Jean-Christophe. "Le Metro Secret de Paris : Haxo" [Paris' Secret Metro: Haxo] (ใน French). สืบค้นเมื่อ March 29, 2010. 
  6. 6.0 6.1 "Paris Metro Maps: timeline". สืบค้นเมื่อ April 4, 2010. 
  7. 7.0 7.1 "Une histoire belge - 1er septembre 2004" [A Belgian Story - September 1, 2004] (ใน French). September 1, 2004. สืบค้นเมื่อ April 4, 2010. 

อ้างอิง[แก้]

  • Guerrand, Roger-Henri (1999). L'aventure du métropolitain [The Métropolitain Adventure] (ใน French). Paris: La découverte. ISBN 2-7071-1642-4. 
  • Hallsted-Baumert, Sheila; Gasnault, François; Zuber, Henri (1997). Métro-Cité : le chemin de fer métropolitain à la conquête de Paris, 1871–1945 (ใน French). Régie autonome des transports parisiens, Archives de Paris. Paris: musées de la ville de Paris. ISBN 2-87900-374-1. 
  • Lamming, Clive (2001). Métro insolite [Unusual Métro] (ใน French). Paris: Parigramme. ISBN 2-84096-190-3. 
  • Robert, Jean (1983). Robert, Jean, ed. Notre Métro [Our Métro] (ใน French) (2nd ed.). Paris. 
  • Tricoire, Jean. La Vie du Rail, ed. Un siècle de métro en 14 lignes. De Bienvenüe à Météor [A Century of Métro in 14 Lines. From Bienvenüe to Météor] (ใน French). Paris: La vie du rail. ISBN 2-902808-87-9. 
  • Zuber, Henri (1996). Le patrimoine de la RATP [The Heritage of the RATP] (ใน French). Charenton-le-Pont: Flohic éditions. ISBN 2-84234-007-8. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]