สถานีรถไฟพหลโยธิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สถานีรถไฟพหลโยธิน
รถไฟทางไกล
Phahonyithin rail.jpg
ข้อมูลสถานี
ที่ตั้ง ถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
เส้นทาง ทางรถไฟสายเหนือ และสายตะวันออกเฉียงเหนือ
เชื่อมต่อ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร)
รูปแบบสถานี ระดับดิน
ชานชาลา 1
ระบบอาณัติสัญญาณ ไฟสี
ข้อมูลอื่น ๆ
เปิดใช้งาน 20 ธันวาคม พ.ศ. 2544
ยกเลิกเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556
เจ้าของ การรถไฟแห่งประเทศไทย
พหลโยธิน
Phahonyothin
กิโลเมตรที่ 7.47
ชุมทางบางซื่อ
Bang Sue Junction
-0 กม.
นิคมรถไฟ กม.11
Nikhom Rotfai Khomo Sip-et
+3.54 กม.
ดูเพิ่ม : รายชื่อสถานีรถไฟ ย่านชานเมือง

สถานีรถไฟพหลโยธิน หรือ ที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน หรือ ย่านพหลโยธิน เป็นย่านสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ฝั่งตรงข้ามสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) (หรือที่เรียกกันติดปากว่า หมอชิต 2) อยู่ในบริเวณเดียวกับที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน มีจำนวนรางมากกว่า 50 ราง เป็นย่านสับเปลี่ยนขนาดใหญ่ รวมความยาว (ตามแนวเส้นทาง) ถึง 4 กม. เป็นศูนย์ขนถ่ายสินค้าหลักของประเทศไทย

ประวัติ[แก้]

การเปิดใช้งาน[แก้]

สถานีรถไฟพหลโยธิน เป็นสถานีที่สร้างและเปิดใช้งานเป็นลำดับล่าสุด เริ่มก่อสร้างในปลายปี พ.ศ. 2543 การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2544 สถานีนี้สร้างขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการให้บริการขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร การให้บริการเดินขบวนรถไฟไปสู่ภูมิภาค และเป็นการตอบสนองความต้องการด้านการขนส่งภายในประเทศ ตามนโยบายของกระทรวงคมนาคม ในการที่จะจัดระบบการขนส่งในช่วงเทศกาลให้เกิดความสะดวกต่อประชาชน สามารถเลือกเดินทางได้ทั้งทางรถไฟ และรถโดยสารประจำทาง กับเพื่อใช้เป็นสถานีเชื่อมต่อ และรองรับการเกิดขึ้นของโครงการรถไฟฟ้าของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ซึ่งมีสถานีปลายทางที่สถานีบางซื่อ

ในระยะแรกการรถไฟฯ ได้จัดให้มีขบวนรถออก-เข้าที่สถานีพหลโยธินแห่งนี้เฉพาะในช่วงเทศกาลวันหยุดหลายวัน เพื่อให้ผู้โดยสารที่ไม่สามารถขึ้นรถโดยสารประจำทางมาขึ้นรถไฟ โดยไม่ต้องขึ้นรถเมล์ ในปลายปี พ.ศ. 2545 การรถไฟฯ มีนโยบายที่จะปรับปรุงงานด้านบริการ เพื่อให้ผู้โดยสารได้รับความสะดวก รวดเร็ว ในการเดินทาง และช่วยแก้ปัญหาการจราจรติดขัดในเขตกรุงเทพมหานคร กับปัญหารถแน่นย่านสถานีรถไฟกรุงเทพ (ช่วงแยกยมราช-อุภัยเจษฎุทิศ) จึงจัดเที่ยวรถประจำที่สถานีพหลโยธินจำนวน 6 ขบวน คือ ขบวนรถธรรมดาที่ 201/202 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน), ขบวนรถธรรมดาที่ 211/212 (พหลโยธิน-ตะพานหิน-พหลโยธิน) และขบวนรถเร็วที่ 115/116 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน) และประกาศเปิดใช้เป็นทางการถาวร ตามคำสั่งฝ่ายการเดินรถที่ พ.2/ดร.3/121 ลงวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ยังไม่กำหนดอัตรากำลัง และชั้นสถานีอย่างเป็นทางการ

การยกเลิกขบวนรถโดยสาร[แก้]

วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ประกาศยกเลิกเที่ยวรถประจำทั้งหมดจากสถานีรถไฟพหลโยธิน ส่งผลให้ขบวนรถรวมทั้งหมด 6 ขบวน เปลี่ยนต้นทาง/ปลายทาง ไปที่สถานีรถไฟกรุงเทพ

การยกเลิกสถานีรถไฟ[แก้]

สถานีรถไฟพหลโยธิน ถูกประกาศยกเลิกการใช้งานอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นต้นไป รวมถึงยกเลิกอักษรย่อ ชื่อภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และรหัสสถานีจากสารบบของการรถไฟฯ เนื่องจากกีดขวางโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม ช่วงบางซื่อ - รังสิต ซึ่งสถานีแห่งนี้อยู่สังกัดงานย่านบางซื่อ กองจัดการเดินรถเขต 1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑล และภาคตะวันออก จุดศูนย์กลางสถานีตั้งอยู่ที่ กม. 8+902.86

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]