สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม

สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม
	ส่วนหนึ่งของ สงครามอินโดจีนและสงครามเย็น
	; แผนที่ อินโดจีน ในปี พ.ศ. 2522
วันที่	1 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 1991; (16 ปี, 5 เดือน, 3 สัปดาห์ และ 1 วัน)
สถานที่	เวียดนาม, ลาว, กัมพูชา, ไทย, จีน
ผล	การถอดถอนเขมรแดงลงจากอำนาจ; จุดสิ้นสุดของการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ชาวเขมร; รัฐบาลฝ่ายนิยมเวียดนามได้ถูกก่อตั้งในกัมพูชา; จีนถอนกำลังทหารออกจากเวียดนาม หลัง 27 วันของการสู้รบ; พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยละทิ้งอาวุธในการสู้รบ; เวียดนามถอนกำลังทหารออกจากกัมพูชาในปี ค.ศ. 1991; การประชุมสุดยอดเฉิงตูนำไปสู่การรื้อฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างจีนและเวียดนาม; การรื้อฟื้นราชสกุลนโรดม; การก่อกบฏยังคงดำเนินต่อไปในลาว;
คู่สงคราม
จีน; กัมพูชาประชาธิปไตย เขมรแดง; CGDK; ราชวงศ์ลาว; กลุ่มก่อกบฏชาวม้ง; FULRO; ไทย; ได้รับการสนับสนุนโดย:; สหรัฐ; เกาหลีใต้	เวียดนาม; ลาว; สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา; พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย Pak Mai; ได้รับการสนับสนุนโดย:; กติกาสัญญาวอร์ซอ ประเทศต่าง ๆ (จนถึงปี ค.ศ. 1991)
ความสูญเสีย
ไม่ระบุ	เวียดนาม:; ทหารเสียชีวิต 105,627 นาย

สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม เป็นหนึ่งในความขัดแย้งด้วยอาวุธที่เชื่องโยงต่อกัน ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มต่างๆ ในฝ่ายลัทธิคอมมิวนิสต์ที่มีอิทธิพลต่อยุทธศาสตร์ในอินโดจีน ภายหลังจากการถอนตัวของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1973 และชัยชนะของฝ่ายลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนามใต้ ลาว และกัมพูชา ในปี ค.ศ. 1975^[3] การถอนตัวของอเมริกันโดยสมบูรณ์นั้นได้กำจัดศัตรูตัวหลักและร่วมของอำนาจคอมมิวนิสต์ทั้งหมด^[4] ความแตกต่างระหว่างหลักการเชิงยุทธศาสตร์และการเมืองของจีนและโซเวียตได้เพิ่มมากขึ้นจนนำไปสู่ความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียตในช่วงกลางปีทศวรรษที่ 1950 ระบอบคอมมิวนิสต์ในประเทศกัมพูชา เวียดนาม และลาวได้แสดงความภักดีต่อหนึ่งในสองฝ่ายที่ขัดแย้งกันเหล่านี้ สงครามที่ตามมานั้นเกิดขึ้นจากความเกลียดชังในศตวรรษเก่าระหว่างเวียดนามและกัมพูชา และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง-เวียดนาม-จีน^[5]

ในปี ค.ศ. 1975 การทหารในช่วงแรกได้เกิดขึ้นระหว่างระบอบคอมมิวนิสต์ในเวียดนามและระบอบเขมรแดงในกัมพูชา ซึ่งส่งผลทำให้เวียดนามเข้ายึดครองกัมพูชามายานนานกว่าทศวรรษ การผลักดันของเวียดนามเพื่อทำลายเขมรแดงให้สิ้นซากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จนทำให้พวกเขามีความขัดแย้งอย่างเปิดเผยกับประเทศไทย^[6]^[7]

ประเทศจีนนั้นไม่เห็นด้วยกับบทบาทปฏิบัติการในการปราบปรามการก่อกบฏต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในลาว อย่างไรก็ตาม การคัดค้านยิ่งเพิ่มมากขึ้นต่อการบุกครองกัมพูชา กองทัพจีนได้เปิดฉากปฏิบัติการสั่งสอน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 และโจมตีจังหวัดทางภาคเหนือของเวียดนาม ด้วยความมุ่งมั่นที่จะจำกัดอิทธิพลของโซเวียต/เวีดยนาม และขัดขวางผลประโยชน์ดินแดนในภูมิภาค^[8]^[9]

ในคำสั่งเพื่อให้สามารถควบคุมกัมพูชาได้อย่างสมบูรณ์ กองทัพประชาชนเวียดนามจำเป็นต้องขับไล่ผู้นำและหน่วยทหารที่เหลือของเขมรแดง ซึ่งได้ล่าถอยไปยังพื้นที่ห่างไกลตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา^[10] สถานการณ์ได้ทวีความรุนแรงมากขึ้น เนื่องจากอำนาจอธิปไตยของประเทศไทยได้ถูกละเมิดหลายต่อหลายครั้ง การต่อสู้รบอย่างหนักด้วยมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมากเป็นผลมากจากการเผชิญหน้าโดยตรงระหว่างกองทัพเวียดนามและกองทัพไทย ประเทศไทยได้เพิ่มกำลังทหารมากขึ้น จัดซื้อยุทโธปกรณ์ใหม่ และสร้างแนวหน้าทางการทูตกับเวียดนาม และจีน^[11] ภายหลังจากการประชุมสันติภาพปารีสในปี ค.ศ. 1989 กองทัพประชาชนเวียดนามได้ถอนกำลังออกจากดินแดนกัมพูชา จนท้ายที่สุด ข้อตกลงของทหารประจำการในภูมิภาคได้จบลง ภายหลังจากข้อสรุปของสนธิสัญญาสันติภาพปารีส ปี ค.ศ. 1991^[12]^[13]

อ้างอิง

1 2 Spencer C. Tucker, Encyclopedia of the Vietnam War: A Political, Social, and Military History, p.155
↑ Chuyên đề 4 CÔNG TÁC TÌM KIẾM, QUY TẬP HÀI CỐT LIỆT SĨ TỪ NAY ĐẾN NĂM 2020 VÀ NHỮNG NĂM TIẾP THEO
↑ "Vietnam War - Facts, information and articles about The Vietnam War" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). HistoryNet. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ William S. Turley, Jeffrey Race (1980). "The Third Indochina War". Foreign Policy (38): 92–116. JSTOR 1148297.
↑ "Chinese Communist Party: The Leaders of the CPSU are the Greatest Splitters of Our Times". Modern History Sourcebook. Fordham University. กุมภาพันธ์ 4, 1964. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Kelvin Rowley. "Second Life, Second Death: The Khmer Rouge After 1978" (PDF). Swinburne University of Technology. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "1978-1979 - Vietnamese Invasion of Cambodia". GlobalSecurity. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ Bernard K. Gordon (กันยายน 1986). "The Third Indochina Conflict". Foreign Affairs (Fall 1986). สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "The 1979 campaign" (PDF). All Partners Access Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2020-07-06. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "Viets shell Cambodian positions..." มกราคม 2, 1985. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ William S. Turley, Jeffrey Race (1980). "The Third Indochina War". Foreign Policy (38): 92–116. JSTOR 1148297.
↑ Lucy Keller. "UNTAC in Cambodia – from Occupation, Civil War and Genocide to Peace - The Paris Peace Conference in 1989" (PDF). Max-Planck-Institut für ausländisches öffentliches Recht und Völkerrecht. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
↑ "Cambodia - 20 years on from the Paris Peace Agreements". OHCHR. ตุลาคม 21, 2011. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บทความทหาร หรือการทหารนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[Tucker-1] 1 2 Spencer C. Tucker, Encyclopedia of the Vietnam War: A Political, Social, and Military History, p.155

[2] Chuyên đề 4 CÔNG TÁC TÌM KIẾM, QUY TẬP HÀI CỐT LIỆT SĨ TỪ NAY ĐẾN NĂM 2020 VÀ NHỮNG NĂM TIẾP THEO

[:0-3] "Vietnam War - Facts, information and articles about The Vietnam War" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). HistoryNet. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[jstor-4] William S. Turley, Jeffrey Race (1980). "The Third Indochina War". Foreign Policy (38): 92–116. JSTOR 1148297.

[5] "Chinese Communist Party: The Leaders of the CPSU are the Greatest Splitters of Our Times". Modern History Sourcebook. Fordham University. กุมภาพันธ์ 4, 1964. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[6] Kelvin Rowley. "Second Life, Second Death: The Khmer Rouge After 1978" (PDF). Swinburne University of Technology. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[global-7] "1978-1979 - Vietnamese Invasion of Cambodia". GlobalSecurity. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[8] Bernard K. Gordon (กันยายน 1986). "The Third Indochina Conflict". Foreign Affairs (Fall 1986). สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[9] "The 1979 campaign" (PDF). All Partners Access Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2020-07-06. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[10] "Viets shell Cambodian positions..." มกราคม 2, 1985. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[jstor2-11] William S. Turley, Jeffrey Race (1980). "The Third Indochina War". Foreign Policy (38): 92–116. JSTOR 1148297.

[max-12] Lucy Keller. "UNTAC in Cambodia – from Occupation, Civil War and Genocide to Peace - The Paris Peace Conference in 1989" (PDF). Max-Planck-Institut für ausländisches öffentliches Recht und Völkerrecht. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[13] "Cambodia - 20 years on from the Paris Peace Agreements". OHCHR. ตุลาคม 21, 2011. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 31, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]