สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่
ส่วนหนึ่งของ สงครามนโปเลียน
Charles Meynier - Napoleon in Berlin.png
กองทัพของนโปเลียนสวนสนามผ่านกรุงเบอร์ลิน ปี 1806
วันที่ตุลาคม ค.ศ. 1806 – กรกฎาคม ค.ศ. 1807
สถานที่ซัคเซิน, ปรัสเซีย, โปแลนด์, ปรัสเซียตะวันออก, วัลลาเชีย, มอลเดเวีย
ผล ชัยชนะของฝรั่งเศส
เกิดสนธิสัญญาทิลซิท
คู่สงคราม
ฝ่ายสหสัมพันธมิตร:
 ปรัสเซีย
จักรวรรดิรัสเซีย รัสเซีย
สหราชอาณาจักร สหราชอาณาจักร
ซัคเซิน (ถึงธ.ค. 1806)
 สวีเดน
ซิซิลี

ฝรั่งเศส จักรวรรดิฝรั่งเศส

ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ
ปรัสเซีย ฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3
ปรัสเซีย ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์
ปรัสเซีย แกบฮาร์ด ฟอน บลือเชอร์
รัสเซีย อเล็กซานเดอร์ที่ 1
รัสเซีย มีฮาอิล คูตูซอฟ
รัสเซีย ปยอร์ต แบร์กราเชียน
สวีเดน กุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟ
สหราชอาณาจักร บารอนเกรนวิลล์
สหราชอาณาจักร ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์
ฝรั่งเศส นโปเลียนที่ 1
ฝรั่งเศส อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย
ฝรั่งเศส หลุยส์-นีกอลา ดาวู
ฝรั่งเศส ฌ็อง ลาน
ฝรั่งเศส ฌออากีม มูว์รา
ฝรั่งเศส ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์
ฝรั่งเศส มีแชล แน
ฝรั่งเศส ปีแยร์ โอเฌอโร
ฝรั่งเศส เฌโรม โบนาปาร์ต
ฝรั่งเศส ฌ็อง แบร์นาด็อต
เออแฌน เดอ โบอาร์แน
กำลัง

ปรัสเซีย 200,000 รัสเซีย140,000
รัฐซัคเซิน 20,000
สวีเดน 20,000
สหราชอาณาจักร 10,000


รวม: 390,000 นาย

ฝรั่งเศส 200,000 40,000
โปแลนด์ 30,000
เนเธอร์แลนด์ 12,000–20,000
ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน) 20,000–40,000
สเปน 6,000


รวม: 310,000 นาย

สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่[1] (อังกฤษ: War of the Fourth Coalition) เป็นสงครามในปีค.ศ. 1806 ถึง 1807 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรที่นำโดยปรัสเซียและรัสเซียเพื่อต่อต้านการเรืองอำนาจของนโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งฝรั่งเศสกำลังอยู่ในช่วงฮึกเหิมหลังจากพึ่งมีชัยในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สาม สงครามครั้งนี้จบลงที่นโปเลียนชนะฝ่ายสหสัมพันธมิตรอย่างขาดลอย ทำให้ปรัสเซียต้องสูญเสียดินแดนกว่าครึ่งหนึ่งแก่ฝรั่งเศส และทำให้รัสเซียหันมาจับมือเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่ : ยุโรป เล่ม ๕ อักษร L-O ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2551. 896 หน้า. หน้า 589. ISBN 978-974-287-672-2