สกุลหมู
| สกุลหมู ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: | |
|---|---|
.jpg) | |
| หมูเคราบอร์เนียว (Sus barbatus) | |
| เสียงหมูบ้าน | |
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์  | |
| อาณาจักร: | สัตว์ Animalia |
| ไฟลัม: | สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata |
| ชั้น: | สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia |
| อันดับ: | สัตว์กีบคู่ Artiodactyla |
| วงศ์: | หมู Suidae |
| วงศ์ย่อย: | Suinae |
| สกุล: | หมู Sus Linnaeus, 1758 |
| ชนิดต้นแบบ | |
| Sus scrofa[1] Linnaeus, 1758 | |
| ชนิด | |
|
See text | |
Sus (/ˈsuːs/) เป็นสกุลของหมูบ้านและหมูป่า ในวงศ์หมู (Suidae) อันดับสัตว์กีบคู่ สกุลนี้ประกอบด้วยหมูบ้าน (Sus domesticus) และบรรพบุรุษของมัน หมูป่ายูเรเชีย (Sus scrofa) รวมถึงสายพันธุ์อื่น ๆ อีกหลายชนิด สัตว์ในสกุลหมู เช่นเดียวกับสัตว์ในวงศ์หมูทั้งหมด มีถิ่นกำเนิดในทวีปยูเรเชียและแอฟริกา โดยแพร่กระจายตั้งแต่ยุโรปไปจนถึงหมู่เกาะแปซิฟิก
หมูอาศัยอยู่ในกลุ่มสังคมที่ซับซ้อน และถือเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ฉลาดที่สุด ซึ่งสะท้อนให้เห็นได้จากความสามารถในการเรียนรู้ที่โดดเด่นของพวกมัน[2]
ด้วยประชากรทั่วโลกที่มีจำนวนราว 1 พันล้านตัวในปัจจุบัน หมูบ้านเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก[3][4] หมเป็นสิ่งมีชีวิตกินทั้งพืชและสัตว์ และสามารถกินอาหารได้หลากหลายประเภท[5] หมูมีลักษณะทางชีววิทยาคล้ายคลึงกับมนุษย์ จึงมักถูกใช้ในการวิจัยทางการแพทย์เพื่อประโยชน์ของมนุษย์อยู่เสมอ[6]
สายพันธุ์
[แก้]| ชื่อสามัญ | ชื่อวิทยาศาสตร์และชนิดย่อย | การกระจายพันธุ์ | ขนาดและนิเวศวิทยา | สถานะ IUCN และประชากรโดยประมาณ |
|---|---|---|---|---|
| หมูเคราปาลาวัน
|
Sus ahoenobarbus Huet, 1888 |
ฟิลิปปินส์ |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
NT
|
| หมูเคราบอร์เนียว
|
Sus barbatus Müller, 1838 สองชนิดย่อย
|
สุมาตรา บอร์เนียว คาบสมุทรมลายู |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
VU
|
| หมูหูดวิซายัส
|
Sus cebifrons Heude, 1888 สองชนิดย่อย
|
ฟิลิปปินส์ (เซบู เนโกรส ปาเนย์ มาสบาเต กีมารัส และซีคีฮอร์) |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
CR
|
| หมูหูดเซเลเบส หรือหมูหูดสุลาเวสี | Sus celebensis Müller & Schlegel, 1843 สามชนิดย่อย
|
สุลาเวสีในอินโดนีเซีย | ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
NT
|
| หมูบ้าน
|
Sus domesticus (บางทีนับเป็นชนิดย่อยของ S. scrofa) Erxleben, 1777 |
สัตว์เลี้ยง | ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
LC
|
| หมูหูดโอลิเวอร์หรือหมูหูดมินโดโร | Sus oliveri Groves, 1997 |
ฟิลิปปินส์ |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
VU
|
| หมูหูดฟิลิปปินส์
|
Sus philippensis Nehring, 1886 |
ฟิลิปปินส์ |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
VU
|
| หมูป่า
|
Sus scrofa Linnaeus, 1758 สิบห้าชนิดย่อย
|
แอฟริกาเหนือและยูเรเซียส่วนใหญ่ ตั้งแต่เกาะอังกฤษไปจนถึงเกาหลีและหมู่เกาะซุนดา |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
LC
|
| หมูหูดชวา
|
Sus verrucosus Boie, 1832 |
อินโดเซีย |
ขนาด: ถิ่นที่อยู่: อาหาร: |
EN
|
_in_Philippine_Eagle_Center,_Davao,_Philippines.jpg)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ International Commission on Zoological Nomenclature (1922). "Opinion 75. Twenty-Seven Generic Names of Protozoa, Vermes, Pisces, Reptilia and Mammalia Included in the Official List of Zoological Names". Smithsonian Miscellaneous Collections. 73 (1): 35–37.
- ↑ Angier, Natalie (9 November 2009). "Pigs Prove to Be Smart, if Not Vain". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331.
- ↑ "PSD Online". United States Department of Agriculture. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-18. สืบค้นเมื่อ 2008-08-17.
- ↑ "Swine Summary Selected Countries". United States Department of Agriculture Foreign Agricultural Service. 14 October 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 March 2012 – โดยทาง Wayback Machine.
- ↑ Kantharidis, Billy (27 June 2014). "Pig And Human Digestive System". Prezi. สืบค้นเมื่อ 15 April 2016.
- ↑ Grush, Loren (9 May 2014). "Why pigs are so valuable for medical research". Fox News. สืบค้นเมื่อ 15 April 2016.