ศูนย์กีฬาในร่มมารากานังซิญญู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฌีนาซีอูดูมารากานังซิญญู
มารากานังซิญญู
Maracanãzinho.jpg
ฌีนาซีอูดูมารากานังซิญญู
ชื่อเต็ม ศูนย์กีฬาในร่มฌิลแบร์ตู การ์โดซู
ที่ตั้ง รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล
เจ้าของ สำนักงานบริหารการกีฬา รัฐรีโอเดจาเนโร
พื้นสนาม 800 ตารางเมตร[1]
ความจุ 11,800 คน[1] (ฟุตซอล)[2]
สถิติผู้ชม 35,000 คน
(ฟีบาชิงแชมป์โลก 1954 การแข่งขันรอบชิงเหรียญ: USA – Brazil 62–41)[3]
ขนาดสนาม 40x20 ม.[1]
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม เมษายน ค.ศ. 1954[2]
สถาปนิก กัลเวา, บัสตุส, อาเซเวดู และการ์เนย์รู; แอร์ซอกแอนด์เดอเมอรง (บูรณะ)
เปิดใช้สนาม 24 กันยายน ค.ศ. 1954[2]
ปรับปรุง ตุลาคม ค.ศ. 2003 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004[1]
2007[2]
ปิด ตุลาคม ค.ศ. 2003
ผู้ใช้งาน
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล
ฟลาเมงกูบาสเกตบอล (NBB) (2008–2009)

ฌีนาซีอูดูมารากานังซิญญู (โปรตุเกส: Ginásio do Maracanãzinho) บางครั้งก็เรียกว่า มารากานังซิญญู ("มารากานังน้อย") เป็นสนามกีฬาในร่มที่ทันสมัยตั้งอยู่ในย่านมารากานัง นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับแข่งขันวอลเลย์บอล มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์กีฬาในร่มฌิลแบร์ตู การ์โดซู (Ginásio Gilberto Cardoso)[2] ความจุของสนามกีฬา 11,800 ที่นั่ง[1] และเปิดในปี ค.ศ. 1954 ตั้งอยู่ติดกับเอสตาจีอูดูมารากานัง

ในปี ค.ศ. 2015 สนามแห่งเป็นสนามหนึ่งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 โดยใช้จัดการแข่งขันวอลเลย์บอล

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 22°54′50.08″S 43°13′45.60″W / 22.9139111°S 43.2293333°W / -22.9139111; -43.2293333