ศาสนาในประเทศซาอุดีอาระเบีย
.jpg)
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศซาอุดีอาระเบีย[1] ในฐานะ "บ้านของศาสนาอิสลาม" ที่ศาสดาแห่งศาสนาอิสลามอาศัยอยู่และปฏิบัติภารกิจของท่าน[2] ราชอาณาจักรนี้ดึงดูดผู้แสวงบุญฮัจญ์ที่เป็นมุสลิมหลายล้านคนต่อปี และครูสอนศาสนากับนักเรียนหลายพันคนจากทั่วโลกมุสลิมเดินทางมาเพื่อศึกษา[3] พลเมืองประมาณ 100% เป็นมุสลิม[4] และประชากรแรงงานต่างชาติจำนวนมากก็นับถือศาสนานี้เช่นกัน[5] ระบบกฎหมายและการศึกษาใช้รูปแบบทางการตามวิถีศาสนาอิสลามนิกายซุนนี สำนักฮันบะลี[6][1] กฎหมายหลักของซาอุดีอาระเบียระบุว่าเป็นหน้าที่ของพลเมืองทุกคนที่จะปกป้องศาสนาอิสลาม[1]
ศาสนาในซาอุดีอาระเบียแผ่ขยายออกไปนอกพรมแดน นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 รัฐบาลซาอุดีอาระเบียใช้เงินหลายหมื่นล้านดอลลาร์จากรายได้จากการส่งออกน้ำมันไปทั่วโลกอิสลามและที่อื่น ๆ เพื่อส่งเสริมศาสนาอิสลาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวทางการฟื้นฟูศาสนาอิสลามแบบซะละฟีอย่างเคร่งครัดตามคำสอนของมุฮัมมัด อิบน์ อับดุลวะฮ์ฮาบ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2017 มกุฎราชกุมารมุฮัมมัด บิน ซัลมานทรงยกเลิกข้อจำกัดต่าง ๆ ของวะฮาบีหลายข้อ (เช่น การห้ามสวนสนุก โรงภาพยนตร์ การขับขี่ยานยนต์โดยสตรี ฯลฯ)[7] แม้ว่ารัฐบาลจะไม่ได้ควบคุมการแสดงออกทางศาสนาก็ตาม[8]
รัฐบาลกำหนดข้อจำกัดในเสรีภาพทางศาสนา[9][10][11][12][13] ชาวต่างชาติที่พยายามขอสัญชาติซาอุดีอาระเบียจะต้องเป็นมุสลิมอยู่แล้วหรือเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม[14] การเผยแผ่ศาสนา/ส่งเสริมศาสนาที่ไม่ใช่อิสลามถือเป็นสิ่งต้องห้ามตามกฎหมาย ฉบับ ค.ศ. 2022[1]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 US State Dept 2022 report
- ↑ Bradley, John R. (2005). Saudi Arabia Exposed : Inside a Kingdom in Crisis. Palgrave. p. 145. ISBN 978-1403964335.
'home of Islam' as the 1930s geopolitical construct of Saudi Arabia is ... referred to "
- ↑ Rodenbeck, Max (October 21, 2004). "Unloved in Arabia (Book Review)". The New York Review of Books. 51 (16). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 6, 2019. สืบค้นเมื่อ June 12, 2014.
This is, after all, the birthplace of Muhammad and of the Arabic language, the locus of Muslim holy cities, the root of tribal Arab trees, and also, historically, a last redoubt against foreign incursions into Arab and Muslim lands. The kingdom is in many ways a unique experiment. It is the only modern Muslim state to have been created by jihad,[10] the only one to claim the Koran as its constitution, and [the only Arab-]Muslim countries to have escaped European imperialism.
- ↑ "The World Factbook". 2020. Central Intelligence Agency. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 March 2023. สืบค้นเมื่อ 17 March 2023.
- ↑ "Saudi Arabia: 2 Years Behind Bars on Apostasy Accusation". Human Rights Watch. May 15, 2014. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 4, 2021. สืบค้นเมื่อ June 2, 2014.
- ↑ Robert Murray Thomas Religion in Schools: Controversies Around the World Greenwood Publishing Group 2006 ISBN 978-0-275-99061-9 page 180
- ↑ Boghani, Priyanka (1 October 2019). "The Paradox of Saudi Arabia's Social Reforms". PBS Frontline. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 February 2021. สืบค้นเมื่อ 26 February 2021.
- ↑ Ali, Ali; Khaled Abou El Fadl, Khaled (17 April 2019). "How MBS's "Reforms" Are Impacting Saudi Scholars: Interview with Khaled Abou El Fadl". Maydan. สืบค้นเมื่อ 30 November 2024.
- ↑ Open Doors website, 2023 notes on Saudi Arabia, retrieved 2023-08-08
- ↑ Human Rights Watch, 2019 article
- ↑ Human Rights Watch, 2018 article
- ↑ Human Rights Watch, World Report 2013 เก็บถาวร 2017-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Saudi Arabia.] Freedom of Expression, Belief, and Assembly.
- ↑ Amnesty International, Annual Report 2013, Saudi Arabia เก็บถาวร 2015-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Discrimination - Shi’a minority
- ↑ "Saudi Arabian Citizenship System" (PDF). Ministry of Interior. Kingdom of Saudi Arabia. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 September 2022. สืบค้นเมื่อ 31 May 2022.
- ↑ "Religions in Saudi Arabia | Arda". www.thearda.com. สืบค้นเมื่อ 12 May 2025.