ศาสนาอิสลามในประเทศซีเรีย
.jpg)
ศาสนาอิสลามในประเทศซีเรียมีนิกายและลัทธิอยู่หลายกลุ่ม ซึ่งรวมกันคิดเป็นร้อยละ 87 ของประชากรทั้งหมด และเป็นคนส่วนใหญ่ในเกือบทุกอำเภอของประเทศ[1]
มุสลิมนิกายซุนนีเป็นกลุ่มที่เป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ โดยหลักอยู่ในมัซฮับฮะนะฟีและชาฟิอี อะละวีเป็นนิกายที่มีจำนวนรองลงมา (ร้อยละ 10 ของประชากรทั้งประเทศ)[2] ตามมาด้วยอิสมาอีลียะฮ์กับชีอะฮ์สิบสองอิมาม ซึ่งรวมกันเป็นประมาณร้อยละ 3 ของประชากรประเทศ[3] คณะศูฟีบางส่วนก็มีผู้นับถือในประเทศด้วย เช่น กลุ่มนักชะบันดี, อัลกิดิรียะฮ์ และอัชชาษิลียะฮ์ โดยคณะศูฟีส่วนใหญ่ระบุตนเองเป็นซุนนี ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดรองลงมา และชาวคริสต์ถือเป็นประชากรเกือบร้อยละ 10 ของประชากรทั้งประเทศ[2] ดรูซคิดเป็นประชากรร้อยละ 3 แม้ว่าความเกี่ยวโยงกับศาสนาอิสลามถือเป็นข้อพิพาท
ประวัติ
[แก้]ก่อนหน้าการพิชิตลิแวนต์ของมุสลิมใน ค.ศ. 634 ซีเรียเป็นศูนย์กลางของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์อันเป็นศาสนาประจำชาติของจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลัง ค.ศ. 640 ชาวอาหรับมุสลิมเข้าพิชิตซีเรียในรูปแบบกองทัพรอชิดูนที่นำโดยคอลิด อิบน์ อัลวะลีด ภายใต้การนำของอะบูบักร์ ส่งผลให้ซีเรียกลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐและราชวงศ์มุสลิมที่สืบทอดกันมาในภูมิภาคนี้ ใน ค.ศ. 635 ดามัสกัสตกเป็นของมุสลิม โดยพลเมืองมีเงื่อนไขด้านความปลอดภัยในชีวิต ทรัพย์สิน และโบสถ์ ด้วยการจ่ายภาษีรายหัว (ญิซยะฮ์)[4] ราชวงศ์อุมัยยะฮ์ได้ตั้งดามัสกัสเป็นเมืองหลวง โดยอาศัยชนเผ่าอาหรับซีเรียเป็นกองกำลังหลัก ซึ่งปกครองประชากรส่วนใหญ่ที่พูดภาษาแอราเมอิก[5][6] หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์อุมัยยะฮ์ บิลาดุชชามกลายเป็นแคว้นหนึ่งของรัฐอับบาซียะฮ์ ฟาฏิมียะฮ์ และเซลจุคที่สืบทอดกันมา
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการพิชิตของชาวมุสลิมจะเป็นจุดเริ่มต้นของกระบวนการอิสลามาภิวัตน์ แต่ผู้ที่เปลี่ยนผ่านสู่อิสลามในช่วงแรก ๆ ส่วนใหญ่เป็นชนเผ่าอาหรับที่อาศัยอยู่ในซีเรียและลิแวนต์ก่อนการพิชิต รวมถึงชนเผ่าตะนูคและบัลก็อยน์ ขณะที่ในพื้นที่ชนบทมีหลักฐานบ่งชี้ว่ามีการเปลี่ยนเป็นอิสลามก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีน้อยมาก ในทางกลับกัน อิสลามาภิวัตน์ส่วนใหญ่เริ่มต้นในเมืองใหญ่[7]
สำมะโนทางการ
[แก้]นิกาย
[แก้]Albert Hourani เผยแพร่สถิติจากการสำรวจสำมะโนประชากรทั่วไปของซีเรียใน ค.ศ. 1943 โดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับกลุ่มศาสนาของประชากรและอัตราการเติบโตของแต่ละกลุ่ม (พลเมืองไม่ได้รับอนุญาตให้ระบุเชื้อชาติหรือภาษาแม่ของตน) :
| สำมะโน ค.ศ. 1943[8][9] | สำมะโน ค.ศ. 1953[8] | การเติบโต[8] | |
|---|---|---|---|
| ซุนนี | 1,971,053 (68.91%) | 2,578,810 (70.54%) | 31% |
| ชีอะฮ์ (สิบสองอิมาม) | 12,742 (0.45%) | 14,887 (0.41%) | 17% |
| อะละวี | 325,311 (11.37%) | 398,445 (10.90%) | 22% |
| อิสมาอีลียะฮ์ | 28,527 (1.00%) | 36,745 (1.01%) | 29% |
| ดรูซ | 87,184 (3.05%) | 113,318 (3.10%) | 30% |
| ยะซีดี | 2,788 (0.10%) | 3,082 (0.08%) | 11% |
| รวมมุสลิม | 2,427,605 (84.87%) | 3,145,287 (86.03%) | 30% |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Khalifa 2013, p. 5
- 1 2 "Middle East :: Syria — The World Factbook - Central Intelligence Agency". www.cia.gov. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-09. สืบค้นเมื่อ 2019-04-08.
- ↑ "Syria". United States Department of State. 2023-12-07. สืบค้นเมื่อ 2024-12-26.
- ↑ "Umar (634–644)". The Islamic World to 1600. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-03-29. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2007.
{{cite book}}:|work=ถูกข้าม (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Jandora, John W. (1986). "Developments in Islamic Warfare: The Early Conquests". Studia Islamica (64): 101–113. doi:10.2307/1596048. JSTOR 1596048.
- ↑ Donner, Fred M. (2014) [1981]. The Early Islamic Conquests. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-05327-1.
- ↑ Carlson, Thomas A. “Contours of Conversion: The Geography of Islamization in Syria, 600–1500.” Journal of the American Oriental Society, vol. 135, no. 4, 2015, pp. 791–816. JSTOR, https://doi.org/10.7817/jameroriesoci.135.4.791. Accessed 28 Apr. 2024.
- 1 2 3 Khalifa 2013, 3.
- ↑ Hourani, Albert (1947), Minorities in the Arab World, Oxford University Press
บรรณานุกรม
[แก้]- Drysdale, Alasdair; Hinnebusch, Raymond A. (1991), Syria and the Middle East Peace Process, Council on Foreign Relations, ISBN 0876091052
- Khalifa, Mustafa (2013), "The impossible partition of Syria", Arab Reform Initiative, ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-09, สืบค้นเมื่อ 2018-08-02
- Khan, Adil Hussain (2015), From Sufism to Ahmadiyya: A Muslim Minority Movement in South Asia, Indiana University Press, ISBN 978-0-253-01529-7
- Ma'oz, Moshe (1973), "Syria", ใน Milson, Menahem (บ.ก.), Society and Political Structure in the Arab World, Humanities Press, ISBN 0391002589
- Munson, Henry (1988), Islam and Revolution in the Middle East, Yale University Press, ISBN 0300046049
- Pierre, Beckouche (2017), "The Country Reports: Syria", Europe's Mediterranean Neighbourhood, Edward Elgar Publishing, ISBN 978-1786431493
- Van Dam, Nikolaos (1979), The Struggle for Power in Syria, Taylor & Francis, ISBN 9780856647031