ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ
KyotoFushimiInariLarge.jpg
โทริอิ ที่เรียงรายกันเข้าไปสู้ตัวศาลเจ้า

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท ศาลเจ้า
ศรัทธา เทพอินาริ
ก่อตั้ง พ.ศ. 1254
วันงานประจำปี 3 พฤษภาคม
ที่อยู่ 68 Fukakusa Yabunouchicho, Fushimi-ku, Kyoto 612-0882
เว็บไซต์ 伏見稲荷大社 (in Japanese) Homepage

Shinto torii icon vermillion.svg อภิธานศัพท์ชินโต

ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ (ญี่ปุ่น: 伏見稲荷大社 Fushimiinari-taisha) เป็นศาลเจ้าชินโตของเทพอินาริ อันเป็นเทพแห่งกสิกรรม ตั้งอยู่ในเขตฟูชิมิ นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้านี้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ตัวศาลเจ้าตั้งอยู่บนพื้นที่เชิงเขาที่ระดับความสูง 233 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งภูเขาก็มีนามเดียวกันคือภูเขาอินาริ ซึ่งรอบเชิงเขานี้ยังเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าเล็กๆอีกมากมายตลอดระยะทาง 4 กิโลเมตร ซึ่งสามารถเดินเท้าและเยี่ยมชมได้โดยใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมง [1]

ตั้งแต่ยุคโบราณ ชาวญี่ปุ่นนับถือเทพอินาริในด้านการอุปถัมภ์ค้ำชูและส่งเสริมความเจริญในการงานและกิจการ ซึ่งความศรัทธานี้ยังคงอยู่จนตราบจนปัจจุบัน บรรดาเสาโทริอิที่มากมายของศาลเจ้าแห่งนี้นั้น ล้วนเป็นศรัทธาจากบริษัท ห้างร้าน และโรงงานในญี่ปุ่น ซึ่งแต่ละต้นจะมีการจารึกผู้บริจาคไว้

ศาลเจ้าแห่งนี้ถือเป็นศาลใหญ่ (ญี่ปุ่น: 大社 taisha) อันเป็นต้นสังกัดของบรรดาศาลเจ้าลูก (ญี่ปุ่น: 分社 bunsha) ที่บูชาเทพอินาริ ซึ่งทั่วประเทศญี่ปุ่นมีอยู่กว่า 32,000 แห่ง [2]

ศาลาใหญ่ (ไฮเด็ง)
จุดเริ่มต้นของทางวงกตโทริอิ

ประวัติ[แก้]

ต้นยุคเฮอัง ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ อยู่ภายใต้พระราชูปถัมภ์ขององค์จักรพรรดิ ใน พ.ศ. 1508 จักรพรรดิมูรากามิทรงบัญชาให้มีการขึ้นบัญชีเหตุการณ์สำคัญของเทพารักษ์แผ่นดิน ซึ่งในบัญชีนี้ ในขั้นต้นกล่าวถึงศาลเจ้า 16 แห่ง ซึ่งศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ ก็เป็นหนึ่งในนั้น[3]

ในยุคจักรวรรดิญี่ปุ่น ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในศาลเจ้าเอก (ญี่ปุ่น: 官幣大社 kanpei taisha) ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยรัฐบาลพระจักรพรรดิ[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. 全国のお稲荷さんの総本宮、伏見稲荷大社を参拝しました。 (in Japanese). สืบค้นเมื่อ 28 March 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  2. Motegi, Sadazumi. "Shamei Bunpu (Shrine Names and Distributions)". Encyclopedia of Shinto. สืบค้นเมื่อ 31 March 2010.
  3. Ponsonby-Fane, Richard. (1962). Studies in Shinto and Shrines, pp. 116-117.
  4. Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 124.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]