ข้ามไปเนื้อหา

ศาลประชาชนสูงสุด (ประเทศจีน)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ศาลประชาชนสูงสุด
สาธารณรัฐประชาชนจีน
中华人民共和国最高人民法院
ตราสัญลักษณ์
ประตูหน้า
แผนที่
สถาปนา22 ตุลาคม ค.ศ. 1949[1]
ที่ตั้ง27 ซอยตงเจียวหมิน ถนนตงหฺวาเหมิน เขตตงเฉิง ปักกิ่ง
พิกัด39°54′10.7″N 116°24′18.9″E / 39.902972°N 116.405250°E / 39.902972; 116.405250
วิธีได้มาประธานาธิบดีคัดเลือกโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ
ที่มารัฐธรรมนูญจีน
วาระตุลาการ5 ปี
เว็บไซต์english.court.gov.cn แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
ประธานศาลและอธิบดีผู้พิพากษา[2]
ปัจจุบันจาง จฺวิน
ตั้งแต่11 มีนาคม ค.ศ. 2023
รองประธานฝ่ายบริหาร
ปัจจุบันเติ้ง ซิวหมิง
ตั้งแต่5 กรกฎาคม ค.ศ. 2023
ด้านหน้าอาคารศาลประชาชนสูงสุดในปักกิ่ง
ศาลประชาชนสูงสุด
จีนตัวย่อ中华人民共和国最高人民法院
จีนตัวเต็ม中華人民共和國最高人民法院
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZhōnghuá rénmín gònghéguó zuìgāo rénmín fǎyuàn
กวางตุ้งมาตรฐาน
ยฺหวิดเพ็งzung1waa4 jan4man4 gung6wo4gwok3 zeoi3gou1 jan4man4 faat3jyun2
คำย่อ
จีนตัวย่อ最高法院
จีนตัวเต็ม最高法院
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZuìgāo fǎyuàn
กวางตุ้งมาตรฐาน
ยฺหวิดเพ็งzeoi3gou1 faat3jyun2
คำย่ออื่น
จีนตัวย่อ最高院
จีนตัวเต็ม最高院
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZuìgāo yuàn
กวางตุ้งมาตรฐาน
ยฺหวิดเพ็งzeoi3gou1 jyun2

ศาลประชาชนสูงสุดสาธารณรัฐประชาชนจีน (อังกฤษ: Supreme People's Court of the People's Republic of China; ย่อ; SPC) เป็นศาลสูงสุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน ทำหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์คดีจากศาลประชาชนสูง และเป็นศาลชั้นต้นสำหรับคดีที่มีความสำคัญระดับชาติ

ศาลประชาชนสูงสุดสถาปนาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1949 โดยมีการกำหนดบทบาทหน้าที่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1954 ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม กองทัพปลดปล่อยประชาชนเข้ายึดครองศาลตั้งแต่ ค.ศ. 1968 ถึง 1973 ต่อมาในยุคปฏิรูปและเปิดประเทศ ศาลเริ่มมุ่งเน้นไปที่ประเด็นทางกฎหมาย

ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ศาลประชาชนสูงสุดขึ้นตรงต่อสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ศาลมีผู้พิพากษาประมาณ 400 คน และบุคลากรฝ่ายบริหารมากกว่า 600 คน ทำหน้าที่เป็นศาลสูงสุดสำหรับสาธารณรัฐประชาชนจีน และพิจารณาคดีที่สอบสวนโดยสำนักงานรักษาความมั่นคงแห่งชาติในฮ่องกง[3] ทั้งนี้ เขตบริหารพิเศษฮ่องกงและมาเก๊ามีระบบยุติธรรมแยกต่างหาก โดยอิงตามระบบกฎหมายจารีตประเพณีของอังกฤษและระบบกฎหมายแพ่งของโปรตุเกสตามลำดับ จึงอยู่นอกเขตอำนาจของศาลประชาชนสูงสุด

ประวัติศาสตร์

[แก้]

ศาลประชาชนสูงสุดสถาปนาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1949[4] และเริ่มดำเนินงานในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1950[5]: 146  คณะผู้บริหารศาลชุดแรกอย่างน้อย 4 คนไม่ได้มีภูมิหลังด้านกฎหมาย และเจ้าหน้าที่รุ่นแรกส่วนใหญ่ได้รับมอบหมายจากกองทัพปลดปล่อยประชาชนให้มาปฏิบัติงานที่ศาล[5]: 146  บทบาทหน้าที่ของศาลได้รับการระบุไว้เป็นครั้งแรกในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ค.ศ. 1954 ซึ่งระบุว่าศาลมีอำนาจพิจารณาชี้นำคดีอย่างอิสระและขึ้นตรงต่อสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ[6]: 76–77 

ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 ได้ตัดข้อบัญญัติที่ระบุให้ศาลตัดสินคดีอย่างอิสระออกและกำหนดให้ศาลต้องรายงานต่อคณะกรรมการปฏิวัติ[6]: 77  เจ้าหน้าที่ศาลส่วนใหญ่ถูกส่งไปทำงานในชนบท และกองทัพปลดปล่อยประชาชนเข้ายึดครองศาลตั้งแต่ ค.ศ. 1968 ถึง 1973[5]: 147 

ภายหลังสิ้นสุดงการปฏิวัติทางวัฒนธรรมใน ค.ศ. 1976 ศาลประชาชนสูงสุดเริ่มมุ่งเน้นไปที่ประเด็นทางกฎหมาย โดยเฉพาะกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ อันเป็นผลจากการปฏิรูปและเปิดประเทศภายใต้เติ้ง เสี่ยวผิง[5]: 147  อำนาจอิสระในการตัดสินคดีกลับคืนสู่รัฐธรรมนูญอีกครั้งในการแก้ไขเพิ่มเติม ค.ศ. 1982 ซึ่งระบุไว้อย่างชัดเจนว่าสิทธิในการพิจารณาตัดสินคดีของศาลต้องไม่ถูกแทรกแซงจากองค์กรบริหาร องค์กรสังคม หรือบุคคลใด ๆ[6]: 77 

ใน ค.ศ. 2005 ศาลประชาชนสูงสุดประกาศเจตนารมณ์ที่จะ "ดึงอำนาจอนุมัติโทษประหารชีวิตกลับคืนมา" เนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับ "คุณภาพของการลงโทษ"[7] และสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติแก้ไขกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยศาลประชาชนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2006 เพื่อกำหนดให้โทษประหารชีวิตทั้งหมดต้องได้รับอนุมัติจากศาลประชาชนสูงสุด[8] รายงานใน ค.ศ. 2008 ระบุว่านับตั้งแต่เริ่มกระบวนการทบทวนใหม่นี้ ศาลได้ปฏิเสธโทษประหารชีวิตที่ตัดสินโดยศาลชั้นล่างไปร้อยละ 15[9]

อันเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามสร้างความน่าเชื่อถือทางยุติธรรมผ่านการบังคับใช้คำสั่งศาลที่มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ใน ค.ศ. 2013 ศาลประชาชนสูงสุดจึงประกาศใช้บัญชีดำที่ประกอบด้วยพลเมืองและบริษัทจีนที่ปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามคำสั่งศาล (โดยทั่วไปคือคำสั่งศาลให้ชำระค่าปรับหรือชำระคืนเงินกู้) ทั้งที่มีความสามารถในการชำระ[10]: 53  ณ ค.ศ. 2023 บัญชีดำของศาลประชาชนสูงสุดถือเป็นหนึ่งในเครื่องมือบังคับใช้กฎหมายที่สำคัญที่สุดและการนำมาใช้งานส่งผลให้เรียกคืนค่าปรับและหนี้ค้างชำระได้หลายสิบล้านล้านหยวน[10]: 53 

วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019 มีการตั้งศาลแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาแห่งศาลประชาชนสูงสุด เพื่อทำหน้าที่พิจารณาคดีชั้นอุทธรณ์ทั้งหมดจากคดีที่ผ่านการพิจารณาในชั้นต้นโดยศาลทรัพย์สินทางปัญญา[11]

อำนาจหน้าที่

[แก้]

ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ศาลประชาชนสูงสุดขึ้นตรงต่อสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ[12][13]: 14  ทั้งยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP)[14] ศาลมีผู้พิพากษาประมาณ 400 คน และบุคลากรฝ่ายบริหารมากกว่า 600 คน[13]: 16 

การพิจารณาพิพากษาคดี

[แก้]

ศาลประชาชนสูงสุดใช้อำนาจพิจารณาพิพากษาคดีเป็นศาลชั้นต้นในคดีที่กฎหมายและระเบียบข้อบังคับกำหนดให้เป็นอำนาจของศาล รวมถึงคดีที่ศาลพิจารณาเห็นว่าอยู่ในเขตอำนาจ โดยทั่วไป ศาลเลือกรับพิจารณาคดีอย่างพิถีพิถัน โดยมุ่งเน้นคดีที่มีศักยภาพส่งผลกระทบต่อคดีที่คล้ายกันในอนาคต[15]: 63  นอกจากนี้ ยังพิจารณาคำอุทธรณ์หรือคำคัดค้านคำวินิจฉัยหรือคำพิพากษาของศาลประชาชนสูงและศาลประชาชนพิเศษ ตลอดจนพิจารณาคำอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลที่ยื่นโดยสำนักงานอัยการประชาชนสูงสุดตามกระบวนการกำกับดูแลการพิจารณาคดี เมื่อศาลตรวจพบข้อผิดพลาดในคำวินิจฉัยและคำพิพากษาของศาลชั้นที่ต่ำกว่าซึ่งมีผลบังคับใช้แล้ว ศาลจะดำเนินการไต่สวนเองหรือมอบหมายให้ศาลชั้นที่ต่ำกว่าพิจารณาคดีใหม่

ศาลยังอนุมัติโทษประหารชีวิตและโทษประหารชีวิตรอลงอาญาซึ่งพิพากษาโดยศาลชั้นที่ต่ำกว่า รวมถึงอนุมัติคำพิพากษาความผิดที่ไม่ได้ระบุไว้โดยเฉพาะในกฎหมายอาญ

การตีความกฎหมาย

[แก้]

ศาลอธิบายการใช้กฎหมายในคดีเฉพาะระหว่างการพิจารณาคดี[16] โจว เฉียง อธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ว่า:

หนังสือตอบกลับเป็นการร้องขอสำหรับคดีเฉพาะ ผลผูกพันทางกฎหมายจึงจำกัดอยู่เพียงตัวคดีนั้นเอง และไม่มีผลทางกฎหมายทั่วไป ในคดีอื่น ผู้พิพากษาไม่สามารถใช้หนังสือตอบกลับข้างต้นเป็นฐานในคำพิพากษาโดยตรง สำหรับเอกสารที่มีผลบังคับใช้ทั่วไปและเป็นแนวทางแก่ศาลทุกระดับ ศาลประชาชนสูงสุดจะเผยแพร่ในรูปแบบการตีความทางตุลาการโดยทั่วไป และสามารถสืบค้นได้ในหนังสือพิมพ์และบนอินเทอร์เน็ต[17]

แม้รัฐธรรมนูญจีนไม่ได้ระบุว่าศาลมีอำนาจตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมาย (ดูการตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ) แต่ศาลประชาชนสูงสุดสามารถร้องขอให้คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประเมินว่ากฎระเบียบทางฝ่ายบริหาร ระเบียบท้องถิ่น ระเบียบปกครองตนเอง หรือระเบียบเฉพาะ ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายแห่งชาติหรือไม่[6]: 74  อย่างไรก็ตาม ศาลประชาชนสูงสุดไม่เคยส่งคำร้องขอดังกล่าว[6]: 78 

การกำกับดูแลศาลชั้นที่ต่ำกว่า

[แก้]

ศาลประชาชนสูงสุดรับผิดชอบการกำกับดูแลการพิจารณาพิพากษาคดีของศาลชั้นที่ต่ำกว่าและศาลพิเศษ[6]: 71 

โครงสร้างองค์กร

[แก้]
แผนกภายใน
  • แผนกรับฟ้องคดี
  • แผนกคดีอาญา (5)
  • แยกคดีแพ่ง (4)
  • แผนกคดีสิ่งแวดล้อมและทรัพยากร
  • แผนกคดีปกครอง
  • แผนกกำกับดูแลการพิจารณาคดี
หน่วยงานภายใน
  • แผนกค่าชดเชยโดยรัฐ
  • กรมบังคับคดี (ศูนย์บัญชาการการบังคับคดี)
  • สำนักงานทั่วไป
  • กรมการเมือง
  • สำนักงานการวิจัย
  • สำนักงานบริหารการพิจารณาคดี
  • กรมวินัยและการกำกับดูแล
  • กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ
  • กรมบริหารงานยุติธรรมและการจัดการอุปกรณ์
  • กรมกิจการพรรค
  • กรมกิจการผู้เกษียณอายุ
  • กรมสารสนเทศ
ศาลเคลื่อนที่และศาลอื่นในสังกัด
  1. ศาลเคลื่อนที่ที่ 1 (ตั้งขึ้นในเชินเจิ้น, ธันวาคม ค.ศ. 2014)[18]
  2. ศาลเคลื่อนที่ที่ 2 (ตั้งขึ้นในเฉิ่นหยาง, ธันวาคม ค.ศ. 2014)[19]
  3. ศาลเคลื่อนที่ที่ 3
  4. ศาลเคลื่อนที่ที่ 4
  5. ศาลเคลื่อนที่ที่ 5
  6. ศาลเคลื่อนที่ที่ 6
  7. ศาลการค้าระหว่างประเทศที่ 1
  8. ศาลการค้าระหว่างประเทศที่ 2
  9. ศาลทรัพย์สินทางปัญญา

ประธานศาล/อธิบดีผู้พิพากษา และรองประธานศาล

[แก้]
  1. ค.ศ. 1949–1954: ศาลประชาชนสูงสุดรัฐบาลประชาชนส่วนกลาง
  2. ค.ศ. 1954–1959: ศาลประชาชนสูงสุดสาธารณรัฐประชาชนจีน ภายใต้สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 1
  3. ค.ศ. 1959–1965: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 2
  4. ค.ศ. 1965–1975: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 3
  5. ค.ศ. 1975–1978: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 4
  6. ค.ศ. 1978–1983: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 5
  7. ค.ศ. 1983–1988: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 6
  8. ค.ศ.1988–1993: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 7
  9. ค.ศ. 1993–1998: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 8
  10. ค.ศ. 1998–2003: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 9
  11. ค.ศ. 2003–2007: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 10
  12. ค.ศ. 2008–2013: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 11
  13. ค.ศ. 2013–2018: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 12
  14. ค.ศ. 2018—2023: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 13
  15. ค.ศ. 2023—ปัจจุบัน: สภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ ชุดที่ 14

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ About the Supreme People's Court เก็บถาวร 1 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Chinese)
  2. ↑ Judges Law of the People's Republic of China, Article 16: "Judges are divided into twelve grades. The President of the Supreme People's Court is the Chief Justice."
  3. ↑ Article 56, Law of the People's Republic of China on Safeguarding National Security in the Hong Kong Special Administrative Region, 1 July 2020 เก็บถาวร 3 กรกฎาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  4. ↑ "Zuigao Renmin Fayuan jianjie" 最高人民法院简介 [About the Supreme People's Court]. Supreme People's Court (ภาษาจีนตัวย่อ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2021.
  5. 1 2 3 4 Finder, Susan (1993). "The Supreme People's Court of the People's Republic of China". Journal of Chinese Law. 7 (2): 145–224. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2023.
  6. 1 2 3 4 5 6 Han, Dayuan; Yu, Wenhao; Yang, Xiaomin; Chen, Guofei (2017). "Zhongguo Tese Shehui Zhuyi sifa zhidu de xianfa jichu" 中国特色社会主义司法制度的宪法基础 [Constitutional basis of the socialist judicial system with Chinese characteristics]. ใน Chen, Guiming (บ.ก.). Zhongguo Tese Shehui Zhuyi sifa zhidu yanjiu 中国特色社会主义司法制度研究 [A study of the socialist judicial system with Chinese characteristics] (ภาษาจีนตัวย่อ). Beijing: Renmin University Press. น. 23–143. ISBN 978-7-300-23913-2.
  7. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "off1"
  8. ↑ "China changes law to limit death sentence". China Daily. 31 ตุลาคม 2006. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มีนาคม 2008.
  9. ↑ Bodeen, Christopher (10 เมษายน 2008). "China Hails Reform of Death Penalty". San Francisco Chronicle. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 กันยายน 2008.
  10. 1 2 Brussee, Vincent (2023). Social Credit: The Warring States of China's Emerging Data Empire. Singapore: Palgrave MacMillan. ISBN 9789819921881.
  11. ↑ "China's New Supreme People's Court IP Tribunal". www.rouse.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 12 เมษายน 2019.
  12. ↑ Ahl, Björn (6 พฤษภาคม 2019). "Judicialization in authoritarian regimes: The expansion of powers of the Chinese Supreme People's Court". International Journal of Constitutional Law (ภาษาอังกฤษ). 17 (1): 252–277. doi:10.1093/icon/moz003. ISSN 1474-2640.
  13. 1 2 Qi, Ding (2019). The Power of the Supreme People's Court: Reconceptualizing Judicial Power in Contemporary China. Abingdon-on-Thames, Oxford: Routledge. ISBN 9780429199479.
  14. ↑ "Decoding Chinese Politics: Security". Asia Society. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2023.
  15. ↑ Li, David Daokui (2024). China's World View: Demystifying China to Prevent Global Conflict. New York, NY: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0393292398.
  16. ↑ The National People's Congress of the People's Republic of China. The Supreme People's Court (SPC) เก็บถาวร 13 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  17. ↑ "Archived copy". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
  18. ↑ "First Circuit Court of the Supreme People's Court established". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2015.
  19. ↑ "最高法第二巡回法庭在沈阳揭牌 巡回辽吉黑三省(图)". news.ifeng.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2015.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ศาลประชาชนสูงสุด_(ประเทศจีน)&oldid=13164001"