วิ่งเปี้ยว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วิ่งเปี้ยว เป็นการละเล่นไทยเดิม ซึ่งมีทั้งความสนุกสนาน และ ช่วยพัฒนาความแข็งแรงและว่องไวของร่างกาย เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์[ต้องการอ้างอิง] ทำให้สุขภาพแข็งแรง นับเป็นการเล่นที่ดีอย่างหนึ่ง

กติกาการเล่น[แก้]

แบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายละอย่างน้อย 4 คน จุดเริ่มต้นของทั้งสองฝ่ายจะมองเห็นได้ชัดเจน แต่ละฝ่ายถือผ้าหรือไม้ เมื่อกรรมการให้สัญญาณเริ่มการแข่งขัน ให้แต่ละฝ่ายวิ่งไปทางด้านขวาของตนเอง พยายามวิ่งอ้อมหลักทั้ง 2 หลักไล่ฝ่ายตรงข้ามให้เร็วที่สุด เมื่อวิ่งครบรอบหนึ่งคน ให้ส่งผ้าให้คนต่อไป คนที่เพิ่งวิ่งเสร็จไปต่อหลังแถว และเวียนรอบไปเรื่อยๆ เมื่อถึงระยะให้ใช้ผ้าหรือไม้ตีที่หลังคนหน้า หากทำได้สำเร็จ ก็เป็นฝ่ายชนะไป

อุปกรณ์[แก้]

วิ่งเปี้ยวนับเป็นกีฬาที่เล่นได้ง่าย เพราะ อุปกรณ์มีน้อย หาได้ง่าย ดังนี้

  • ผ้าหรือไม้ 2 ผืน/ชิ้น
  • หลัก 2 หลัก คือ ที่จุดหน้าสุดของทั้งสองฝ่ายและหลักที่เอาไว้วิ่งอ้อม (อาจใช้กรวยแทนหลัก)

การทำผิดกฎกติกา[แก้]

  • วิ่งไม่อ้อมหลัก หรือ ลัดหลัก
  • วิ่งชน/เตะหลัก
  • ทำผ้า/ไม้หล่นพื้น
  • ไม่สามารถส่งไม้ให้คนต่อไป/ส่งแล้วตกพื้น

ทักษะที่ได้รับการพัฒนา[แก้]

ทักษะที่ได้รับการพัฒนาจากการละเล่นนี้คือ[ต้องการอ้างอิง]

  • ความคล่องแคล่ว ว่องไว
  • ความสามัคคีในหมู่คณะ
  • พัฒนาร่างกายให้แข็งแรง ไม่ป่วย
  • รู้จักวางแผนในการจัดคนวิ่ง และวิธีการวิ่ง
  • พัฒนาไหวพริบ
  • ความมีน้ำใจนักกีฬา่