วิศวกรรมระบบ
วิศวกรรมระบบ (อังกฤษ: systems engineering) เป็นสาขาวิชาสหวิทยาการระหว่างวิศวกรรมศาสตร์กับการจัดการวิศวกรรม ที่มุ่งเน้นการออกแบบ ผสานรวม และจัดการระบบที่มีความซับซ้อนตลอดวงจรชีวิตของระบบ[1] ตั้งแต่เริ่มต้นแนวคิด การพัฒนา การดำเนินงาน ไปจนถึงการปลดระวาง แก่นสำคัญของวิศวกรรมระบบคือการคิดเชิงระบบเพื่อจัดระเบียบองค์ความรู้ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ และทำให้แต่ละส่วนของระบบทำงานร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ ผลลัพธ์จากกระบวนการนี้เรียกว่า ระบบที่ถูกออกแบบทางวิศวกรรม (engineered system) ซึ่งหมายถึงการรวมกันขององค์ประกอบหลายส่วนที่ทำงานร่วมกันเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง
วิศวกรรมระบบยังครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ เช่น วิศวกรรมความต้องการ ความน่าเชื่อถือ โลจิสติกส์ การประสานงานระหว่างทีม การทดสอบและประเมินผล การบำรุงรักษา ตลอดจนศาสตร์อื่น ๆ ซึ่งจำเป็นต่อการออกแบบ พัฒนา ใช้งาน และปลดระวางระบบอย่างประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะเมื่อระบบมีขนาดใหญ่หรือมีความซับซ้อนสูง ในบริบทดังกล่าว วิศวกรรมระบบทำหน้าที่จัดการกระบวนการทำงาน วิธีการเพิ่มประสิทธิภาพ และเครื่องมือจัดการความเสี่ยงเพื่อให้โครงการดำเนินไปได้อย่างมีประสิทธิผล สาขานี้ยังมีลักษณะทับซ้อนกับศาสตร์ทั้งทางเทคนิคและที่เน้นมนุษย์เป็นศูนย์กลาง เช่น วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมระบบการผลิต วิศวกรรมกระบวนการ วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมการผลิต วิศวกรรมระบบควบคุม วิศวกรรมซอฟต์แวร์ วิศวกรรมไฟฟ้า ไซเบอร์เนติกส์ วิศวกรรมการบินและอวกาศ การศึกษาองค์การ วิศวกรรมโยธา และการจัดการโครงการ โดยเป้าหมายหลักคือทำให้แน่ใจว่าองค์ประกอบทั้งหมดที่อาจเกี่ยวข้องกับระบบหรือโครงการ ถูกพิจารณาอย่างรอบด้านและรวมเป็นระบบเดียวที่ทำงานร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์
กระบวนการของวิศวกรรมระบบเป็นกระบวนการเชิงค้นพบซึ่งแตกต่างจากกระบวนการผลิตโดยสิ้นเชิง กระบวนการผลิตมุ่งเน้นกิจกรรมซ้ำ ๆ ที่ให้ผลลัพธ์คุณภาพสูงโดยใช้ต้นทุนและเวลาให้น้อยที่สุด ในทางกลับกัน กระบวนการของวิศวกรรมระบบต้องเริ่มจากการค้นหาและทำความเข้าใจปัญหาที่แท้จริงที่ต้องได้รับการแก้ไข พร้อมทั้งระบุความล้มเหลวที่อาจเกิดขึ้นได้มากที่สุดหรือสร้างผลกระทบสูงที่สุด จากนั้นจึงมุ่งหาวิธีการแก้ปัญหาเหล่านั้นอย่างเป็นระบบ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ What is Systems Engineering?. Visure Solutions.
