วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์
เกิดวิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์
24 ตุลาคม ค.ศ. 1804(1804-10-24)
วิทเทินแบร์ค, รัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต23 มิถุนายน ค.ศ. 1891 (86 ปี)
เกิททิงเงิน, มณฑลฮันโนเฟอร์, ราชอาณาจักรปรัสเซีย
สัญชาติเยอรมัน
สาขาฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน
ศิษย์เก่า
  • มหาวิทยาลัยฮัลเลอ
  • มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอกโยฮัน ชไวเกอร์
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก
งานที่เป็นที่รู้จัก
รางวัลที่ได้รับ
ลายมือชื่อ

วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์ (เยอรมัน: Wilhelm Eduard Weber; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1804 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1891) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน

ประวัติ[แก้]

วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1804 ที่เมืองวิทเทินแบร์ค เป็นหนึ่งในบุตรจำนวน 13 คนของไมเคิล เวเบอร์ ศาสตราจารย์ด้านเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค มีเพียงบุตรชาย 4 คนและบุตรสาว 1 คนที่มีชีวิตเติบโตเป็นผู้ใหญ่[1] เวเบอร์มีพี่น้องที่เป็นนักวิทยาศาสตร์เช่นกันคือ แอ็นสท์ ไฮน์ริช เวเบอร์ (ค.ศ. 1795–1878) และเอดูอาร์ท เวเบอร์ (ค.ศ. 1806–1871) หลังได้รับการศึกษาจากบิดา เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์คและต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษด้านปรัชญาธรรมชาติที่มหาวิทยาลัยดังกล่าว ในปี ค.ศ. 1831 เวเบอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินตามคำแนะนำของคาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ในปี ค.ศ. 1833 เวเบอร์และเกาส์ร่วมกันคิดค้นโทรเลขแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อใช้ติดต่อระหว่างหอดูดาวเกิททิงเงินและสถาบันฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยในระยะ 1 กิโลเมตร[2]

ในปี ค.ศ. 1837 เวเบอร์ถูกปลดจากตำแหน่งศาสตราจารย์เนื่องจากเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียง 7 คนที่ปฏิเสธไม่ยอมรับการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าแอ็นสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์[1] เขาจึงเดินทางไปหลายประเทศก่อนจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ระหว่างปี ค.ศ. 1843–1849 หลังจากนั้นเวเบอร์พำนักที่เมืองเกิททิงเงินและศึกษาด้านแม่เหล็กไฟฟ้ากับเกาส์และคาร์ล ว็อล์ฟกัง เบ็นยามีน ก็อลท์ชมิท ในปี ค.ศ. 1856 เวเบอร์และรูด็อล์ฟ โคลเราช์ วัดอัตราเร็วของแสงจากอัตราส่วนของแม่เหล็กไฟฟ้าและประจุไฟฟ้าสถิตและพบว่าค่าที่ได้ใกล้เคียงกับที่อีปอลิต ฟีโซ นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศสวัดได้[3] เวเบอร์ยังริเริ่มการใช้ตัว "c" แทนอัตราเร็วของแสงเป็นครั้งแรกจากผลงานนี้[4]

เวเบอร์เสียชีวิตที่เมืองเกิททิงเงินในปี ค.ศ. 1891 ต่อมาชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นหน่วยเอสไอของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Wilhelm Weber - Biography". Famous People. สืบค้นเมื่อ January 2, 2018.
  2. R. W. Pohl, Einführung in die Physik, Vol. 3, Göttingen (Springer) 1924
  3. Speed of Light, NJSAS Weber and Kohlrausch: the Ratio of Electrostatic to Electromagnetic Units
  4. Mendelson, Kenneth S. "The story of c" (PDF). University of Colorado Boulder. สืบค้นเมื่อ January 2, 2018.
  5. "Wilhelm Eduard Weber". Britannica.com. สืบค้นเมื่อ January 2, 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]