วิลเลียม ไฮด์ วูลลาสตัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วิลเลียม ไฮด์ วูลลาสตัน
เกิด6 สิงหาคม ค.ศ. 1766(1766-08-06)
เดียแรม นอร์ฟอล์ก อังกฤษ
เสียชีวิต22 ธันวาคม ค.ศ. 1828 (62 ปี)
ชิเซิลเฮิสต์ อังกฤษ
สัญชาติอังกฤษ
สาขาเคมี, ฟิสิกส์
งานที่เป็นที่รู้จัก
รางวัลที่ได้รับ

วิลเลียม ไฮด์ วูลลาสตัน (อังกฤษ: William Hyde Wollaston; 6 สิงหาคม ค.ศ. 176622 ธันวาคม ค.ศ. 1828) เป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองเดียแรม เป็นบุตรของนักดาราศาสตร์ ฟรานซิส วูลลาสตันและอัลเธีย ไฮด์ วูลลาสตันเรียนที่โรงเรียนชาร์เตอร์เฮาส์และวิทยาลัยกอนวิลล์และคีสในเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1793 วูลลาสตันได้รับปริญญาเอกด้านการแพทย์จากมหาวิทยาลัยแคมบริดจ์และทำงานเป็นหมอชนบทก่อนจะย้ายมาอยู่กรุงลอนดอน หลังจากนั้นวูลลาสตันหันมาสนใจวิชาเคมี ผลิกศาสตร์ โลหะวิทยาและฟิสิกส์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1820 วูลลาสตันดำรงตำแหน่งประธานราชสมาคมแห่งลอนดอน[1] สองปีต่อมา เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของราชบัณฑิตยสถานด้านศิลปะและวิทยาศาสตร์อเมริกัน[2]

วูลลาสตันเป็นโสดตลอดชีวิต เขาเสียชีวิตที่เมืองชิเซิลเฮิสต์ในปี ค.ศ. 1828[1][3]

งาน[แก้]

ในปี ค.ศ. 1800 วูลลาสตันทำธุรกิจเคมีภัณฑ์กับสมิธสัน เทนแนนต์และคิดค้นวิธีผลิตแพลตินัมแท่งจากสินแร่ ทำให้เขามีฐานะร่ำรวยและผูกขาดการผลิตแพลตินัมแท่งในอังกฤษนานกว่า 20 ปี[1] การศึกษาธาตุแพลตินัมทำให้วูลลาสตันค้นพบธาตุแพลเลเดียมในปี ค.ศ. 1802 และธาตุโรเดียมในปี ค.ศ. 1804[1] นอกจากนี้วูลลาสตันยังมีผลงานด้านอื่น ๆ เช่น ค้นพบการเหนี่ยวนำไฟฟ้าก่อนไมเคิล ฟาราเดย์ 10 ปี[4], การศึกษาเส้นทึบในเส้นฟรอนโฮเฟอร์[5], ประดิษฐ์อุปกรณ์ที่เรียกว่า camera lucida ปริซึมวูลลาสตันและไครโอฟอรัส เป็นต้น

สิ่งสืบเนื่อง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Melvyn C. Usselman: William Hyde Wollaston Encyclopedia Britannica, retrieved 31 March 2013
  2. "Book of Members, 1780–2010: Chapter W" (PDF). American Academy of Arts and Sciences. สืบค้นเมื่อ 7 August 2014.
  3. วิลเลียม ไฮด์ วูลลาสตัน ที่ไฟน์อะเกรฟ
  4. H Davy. "On a New Phenomenon of Electro-Magnetism", Philosophical Transactions of the Royal Society of London, London, 1823.
  5. William Hyde Wollaston (1802) "A method of examining refractive and dispersive powers, by prismatic reflection," Philosophical Transactions of the Royal Society, 92: 365–380; see especially p. 378.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]